Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. omnibus si
  2. negan ce
  3. distingui, (C) certum puto, eum, qui libertate sua bene utitur, salvari; adeoque eum, qui dam natur, libertate sua
  4. in alio suc non esse bene usum. Si tamen sensus esset, Deum non dare gratiam nisi proportione usus naturalis liberi
  5. scentum arbitrii, niniium diceretur; tanquam Deus id solum respiciat. Ita enim inter alia sequeretur, eum,
  6. alter dui qui duu bene usus est libero arbitrio, semper salvari, cum tamen occulto Dei judicio fieri possit, ut, qui
  7. dispensa diu bene vixit, finaliter in apostasiam labatur.
  8. Emomaeli (d) Concedendum haud dubie est, Deum praevidere conditionata, quomodo scilicet quisque libero arbiti
  9. quesirib usurus esset, si quaectam auxilia offerrentur; eaque cognitione, ut aliis omnibus nixum, decernere de oe-
  10. qui circu
  11. circums
  12. Sidonio.
  13. raturos
  14. Barbari
  15. cunque a
  16. dioellod
  17. cononisa generis humani ad salutem. Sed non ideo iis assentiri necesse est, qui putant, huic conside-
  18. rationi Deum unice alligari, quanquam ea sape valere apud ipsum possit. Nam in summa scopus
  19. Dei est perfectio operandi, et fieri interdum potest, ut correctio pessimi sit optima; convenitque etiam
  20. ut exemplum interdum statuatur, quo constet, dum durissima corda emollit Dens, ut paulus de
  21. misericordia sibi facta notavit, nenitni esse desperandum. Recte nostri et commode causam, cur
  22. homo gratiae effectu careat, ab ipsius resistentia petunt: sed non ideo necesse habent addere, minorem
  23. semper gratiae effectum esse, ubi major resistentia est. Interdum enim(sed rarius opinor) aucta malitis
  24. tamon abundantior gratia affluit, donec resistentia superetur. Deus igitur se praevisioni melioris, vel
  25. supotius minus mali liberi arbitrii usus naturalis non adstringit, etsi ejus rationem habeat non parvam
  26. esse det Et tunc non ideo homini favet, quasi melior aut minus malus sit, sed quia ita postulat generalis oecu
  27. electioni nomia, rerumque melior nexus. Jiam in universum omnes aeque pravi et ad bonum mortui sunt.
  28. yenen quia tamen aequalis licet pravitas saltem dis similis est pro diversitate inclinationum; hinc alii inhis alii
  29. in aliis circumstantiis minus resistunt; nec minimacivinae gratiae pars est hominem in favorabilioribus
  30. circumstantiis collocari. Caeterum occonomia Decretorum divinorum circa salutem talis est, ut nullis
  31. tem a regulis genetalibus a nobis includi possit. Itaque nec auxilia divina semper suae natuorae vi victoriosa
  32. nova resunt, imo nec temper per se efficacia, sed saepes per accidens tantum, si ita loqui licet, id est per cir-
  33. solida
  34. cum re
  35. dumr
  36. circumstantiis accommodat, minori molimine, et ut sic dicam, sumtu praestat destinata, facitqu
  37. Et non quod sapiens solet; qui si eisdem ad plura uti possit, diversorumque concurrentium ope effectum conseavi
  38. priusr hoc mavolet, quam ainicuique operationi causas assignare proprias per se efficaces, ut vel ex auto.
  39. esse fis matopoeorum artificiis patet. Interdum Tamen convenit causas proprias perse efficaces adhiberi
  40. ordine irresissibiles raro, quae scilicet tantarum sint virium, ut nulla oppositione contraria elidi
  41. conver possint. Plerumque enim sufficit tantas adesse vires pro circumstantiis, ubi adhibentur, ut constet
  42. nostro non fore elidendai
  43. in Brx (e) sufficienter scilicet, luet non eficienter.
  44. gratiae
  45. major
  46. (F) sed haec optio non unice penes hominem est. Nam et voluntas ad bonum spirituale indiget
  47. auxilio divino. Aliqua tamen in decernendo hoc auxilio naturalis arbitrii, ut aliarum circum-
  48. stantiarum omnium ratio habetur, uti jam dictum est.
  49. Cinqui 5. 10) () Hoec datrina defendi nullo modo potest. Tollit enim divinam omniscientiam, omnipotentiam
  50. tiam independentiam, rerumque a Deo dependentiam. Imo nec sopientis laudem Deo relinquit, qui ad instar
  51. Matth hominis negligentis in diem vivat, et ex eventibus tantum consilia capiat.
  52. dicitu
  53. prexa
  54. grad
  55. seu vinar
  56. I id est
  57. devinee
  58. provi.
  59. dentiae
  60. d
  61. Pre

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0072?run=74