Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. O-
  2. (05
  3. c-
  4. 159
  5. le-
  6. Der
  7. one
  8. C-
  9. (C-
  10. X-
  11. Cx
  12. CX
  13. d0.
  14. la
  15. de-
  16. EO
  17. uC
  18. de
  19. sC-
  20. lo
  21. 115
  22. na-
  23. InC
  24. do
  25. 327) (a) Et si Creatura Deo comparata quodammodo pro nihilo haberi possit, ut
  26. in calculo infinitesimali quantitatum infinite parvarum ad ditio et subtra-
  27. ctio ad ordinarias aut ab ordinariis negligitur: non possunt tamen pro nihilis
  28. haberi vel infinifesima vel creaturae, cum comparantur interse. Et ut infinite
  29. parvarum linearum proportionalitates inter se non negliguntur a Geometra
  30. ita creaturarum relationes mutuae ne a Deo quidem: alioqui nihil gulchri
  31. futurum esset inproductione creaturarum. Adid. 3. 24 (e).
  32. (6) si gratificatio divina ita libera intelliguerageretur, ut ratione impellente
  33. careret, parum rationi consentanea foret. Abu, sus est sed sapientiae, ut pulchie taulus
  34. (1) Denus nobis etiam dat facultatem et voluntatem bene utendi. Hoc ergo
  35. solis Pelagiani tantibus opponi debet. Gratia Dei etsi per se non esset efficat
  36. sed per circumstantias, non ideo tamen laus et gloria nobis esset debita. Circum
  37. stantiae enim illae favorabiles, quibus fit, ut aliquando eadem gratiae mensura
  38. in diversis diversam efficaciam habeat, non a nobis veniunt, nec in nostra sunt
  39. potestate, sed refunduntur in seriem rerum, id est, partim in intellectum divi-
  40. num, partim in voluntatem. Nam in rerum possibilitate Creaturae conditio-
  41. naliter considerantur ab intellectu divino, una cum iis, quae ipsis convenirent,
  42. si existere ponerentur.
  43. (d raevisus bonus usus gratiae, vel potiuis (ex quorundam Evangelicorum sensen
  44. tis, praevisa minor resistentia in quodam concursu circumstantiarum positi
  45. semper
  46. se
  47. aliquid persaepe, sed non regulam facit. Dens multa respicit, et interdum du-
  48. rissima corda emollit. Altior igitur (fateor) ratio est electionis, nec uni regule
  49. a nobis comprehensibili adstringenda: et parum credibile est inter tot Ame-
  50. ricanos a tot seculis Christi ignaros nullum fuisse, qui oblatam gratiam
  51. aeque fuisset admissurus ac quidam ex nostris. Si quis ad talia confugit, vix
  52. est, ut non videatur cecidisse causa. add. 5. 9. b. Non igitur homo solus se
  53. discernit in salutis negotio, sed cum homine concursus circumstantiarum
  54. aut potius series rerum. Qvanquam revera dici posset in unaquaque substantio
  55. sngulari respectum ad caeteras omnes involoo. De caeterotam necesse est homi-
  56. nem se discernere ab alio, quam necesse est, me non esse te. Profeitus enim.
  57. eni
  58. ab aliis discrimet
  59. necessario in rationes decernendi de ipso ingrediatur: alioqui decretum rati
  60. one niti nequit. Ut adeo jam olim scriptor quidam celebris (Hugo à S. Victore
  61. in fallor) quaerenti, cur Deus Tacobum dilexerit, Esavum odio habuerit, non
  62. mepte responderit; causam esse, quod Jacobus non fuerit Esavus. add. 3. 12. d
  63. =Non est putandum DEum per omnia
  64. et in omnibus sese eodem modo erga omnes
  65. homines in gratiae suae dispensatione habet
  66. aut hoc ab Evangelicis doceri; cum exp
  67. rientia manif este repugnet illud defendi
  68. potest, Deum voluntate antecedente ad
  69. omne bonum tendentem, eoipso cujusque
  70. animae sail ulem intendere et aequaliter quidem qua
  71. tenus una aliis melior aut bignior est, si in sespe
  72. Ctentur. Sed quoniam Deus retius universi curam
  73. A abet, et apimae disserunt inclinationibupetp
  74. diversis objectis, plus minus ve ad pravafacili
  75. tatis et ad bonum repugnantiae exerunt. nec
  76. Patitur ordo rerum, ut cujus aeque favorabiles pro
  77. Sud inclinatione assignentur circumstantia
  78. Sipe fit ut licet divira Henevolentia santecedente
  79. sit dequalis, homines tamen ea concequenter
  80. eit
  81. non eodem modo fruantur
  82. ita etiam fet aliquando ut
  83. Fpeculiare aliquie
  84. qui mayi
  85. resissit
  86. ampliore qrota.
  87. iaassluxu exerentis sepercircumsanu
  88. tias gratia expugnetur
  89. ep credibul
  90. scepius fieri, ut ingratitudo hominis gratiam
  91. e
  92. vicacius respuentis hupus circumstantialis gratii
  93. postea subtractione puniaetur, Deo omnia
  94. justissime Ld tamen et misericorditer et cum
  95. onganimitate dispensante. Itaque

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0123?run=74