Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. G
  2. 5.29) (a) Avisic ratiorinantur, perinde loquuntur, ac si plerarumque creatu
  3. rarum rationalium notitiam habereinus, cum tamen dubitandum
  4. non sit, maximam earum multitudinem per totum Universum esse
  5. diffusam, cujus vix punctulum ac ne vix quidem exploratum habe-
  6. mus. Itaque facile judicare licet ex divinae sapientiae rationibus
  7. felices mentes imrmenso ex cessu infelicibus esse numerosiores, et
  8. agnoscere licebit amplitudinem regni coelestis (de qua Coelius
  9. secundus Curio libellum scripsit nuper recusum paulo tamen
  10. alio sensu et si ea ex praesenti generis humani statu non oppa-
  11. reat, quem et ipsum ihil necesse est semper eundem manere.
  12. Itaque nos, qui non multa novimus, nec nisi exignum hunc globum
  13. et pauca secula intuemur mepte hinc judicabimus de consiliis
  14. Dei: cum ne illud quidem constet, quid hodie intra animas anse
  15. obitum peragatur in hac vita: tantum abest, ut sciamus omnia
  16. futuri temporis et futurae vitae arcana. Multi viri pri credi.
  17. derunt, eos qui tota vita luce quadam necessaria carviere, eam vel
  18. in agone habituros. Et cum omnes fere Theologi divinam quandam
  19. gratiam internam supernaturalem admittant, multique et infantibus
  20. in baptismotribuant fidem quandam, caritatem plures; cujus tamen
  21. infantes nec conscii sunt, ned meminerunt; non video, cur hanc
  22. gratiae speciem, etsi parum notam, rejicere certo possint, quae ad huc
  23. facilior videri queat; quando, cujus rei conscii morientes fuerint.
  24. a mortuis quan non potest. Et recte ex eodem principio Thomas de
  25. Aquino judicavit, Providentiam curvis suopeditare media salutis
  26. dummodo ex ejus parte non impediatur; et, si aliquis nutritus in
  27. sylvis inter bruta ammalia ductum rationis sequeretur, certissime
  28. Eile tenendum, quod deficiente praedicatore fidei Deus ei per inter
  29. nam insprrationem revelaret necessaria ad credendum. qu. 14 de
  30. veritate artic. 11. ad X. Et Thom. Dradvardinus (qui ad Archiepisco.
  31. ti patum Cantuamensem ascendit) et si austerior in libro de Causa Dei
  32. s habitus, non procul initio scripsit: Credo constanter, quod Deus nis
  33. et justus omni eum amanti prae omnibus, volentius efficaciter
  34. ipsum cultu et modo debitis venerari, et diligentiam debitam
  35. E perseveranter adhibenti, revelet quandoque religiorem debitam et ne:
  36. cessoriam ad santem, videlicet Christianam, implicite vel explicite.
  37. Ibidem putat dici posse quos dam inter idololatius ob bonam volunta.
  38. tem salvatos, et si creaturas ut servos Dei coluissent. Quae altiorii
  39. sunt indaginis.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0128?run=74