Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- )at, nisi fallor, etiam particularistae ad mittunt, oblationem Christi
- pro omnibus fuisse sufficientem, valore scilicet suo. Etsiantem satis.
- factio sit sufficiens, tamen non sunt beneficii participes, nisi qui
- volunt.
- d) causae, cur ad omnes non pervenerit notitia Christi aliaque id ge-
- nus, semper difficultatem parient, sive sacrificii a Christo oblati
- vis universalis sive particularis esse dicatur: nec aliud responderi
- potest, quam exactissimis justitiae, sanctitatis, bonitatis regulis
- consentanea esse, quae Deus facit. Si quid contra apparet, id nobis
- parum nosci
- 9. 34) (a) certum est, nostram voluntatem concurrere, sed a gratia
- praeveniente excitatam. Inte rim in diversis diversus est volum
- tatis concurfus; et majore vel minore gratia mensura utitur
- Deus admovendam voluntatem. Interdum gratia est perse victo.
- riosa, talis scilicet, ut in quocunque cum plerisque impedimentis et circum
- stantiis sit praevalitura. Interdum est perse quidem seu quanbum efficax, sed itam ut per accidens inefficax recdi
- in se efficap, sed per accidens vol efficor v
- in efficar obim pedimenta
- livo externa homini sive intena. Lnberdom non est perse efficax
- opus sit jugari ean quod fitcu
- sed per oclicetis fit efilax. qua in hominem incidit in favorabilibus
- circumstantiis positum. Per accidens hic intelligitur aliquid fieri
- non respectu largientis Auxilium Dei, sed respectu naturce ipsi
- possit impedimenti, nemje hominis internis
- vel externis. Inoum non nisi per accidens
- in se Auxilii, cui accidit concurrere circumstantias faventes. add. 24. d.
- Necratio est, cur dicamus, homines uno tantum horum modorum
- ad conversionem perduci; cum modi tres esse possint: gratite vctoperse victo,
- riosae, gratia per se efficacis (quae posset quidem impediri per occidens
- sed tamen in praesenti casu non impeditur) et gratiae percircum san-
- tias efficacis. Et fieri potest, ut ipsa etiam gratia victoriosa tantum
- ad conversionem, non ideo perseverantiam opereta ad salutem.
- Et frustra nos divinarum vlarum parum gnari Deo regulas certas
- praescribimus, quos sequi debrat, exclusis aliis non minus aptis pro
- ratione subjectotum et circumstantiarm. Saterum duplex Gralia aute im ntae Gratia
- interna est, lux n intellectu, inclinatio in voluntate, quae interdum
- in quodam suavitatis sensu consistit. sed ut nobarit Thomus e Caterum ut notavit Thomas lib. 3.
- contra gent. c. 159. licet aliquis per motum liber arbitrii divinm
- gratiam nec promereri nec acquirere possit, potest tamen seipsum
- impedire, ne eam recisiat.
- ficiat nonapest edetiam
- sit efficax, itc
- =quibus successus adjuvatur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0143?run=74