Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. )at, nisi fallor, etiam particularistae ad mittunt, oblationem Christi
  2. pro omnibus fuisse sufficientem, valore scilicet suo. Etsiantem satis.
  3. factio sit sufficiens, tamen non sunt beneficii participes, nisi qui
  4. volunt.
  5. d) causae, cur ad omnes non pervenerit notitia Christi aliaque id ge-
  6. nus, semper difficultatem parient, sive sacrificii a Christo oblati
  7. vis universalis sive particularis esse dicatur: nec aliud responderi
  8. potest, quam exactissimis justitiae, sanctitatis, bonitatis regulis
  9. consentanea esse, quae Deus facit. Si quid contra apparet, id nobis
  10. parum nosci
  11. 9. 34) (a) certum est, nostram voluntatem concurrere, sed a gratia
  12. praeveniente excitatam. Inte rim in diversis diversus est volum
  13. tatis concurfus; et majore vel minore gratia mensura utitur
  14. Deus admovendam voluntatem. Interdum gratia est perse victo.
  15. riosa, talis scilicet, ut in quocunque cum plerisque impedimentis et circum
  16. stantiis sit praevalitura. Interdum est perse quidem seu quanbum efficax, sed itam ut per accidens inefficax recdi
  17. in se efficap, sed per accidens vol efficor v
  18. in efficar obim pedimenta
  19. livo externa homini sive intena. Lnberdom non est perse efficax
  20. opus sit jugari ean quod fitcu
  21. sed per oclicetis fit efilax. qua in hominem incidit in favorabilibus
  22. circumstantiis positum. Per accidens hic intelligitur aliquid fieri
  23. non respectu largientis Auxilium Dei, sed respectu naturce ipsi
  24. possit impedimenti, nemje hominis internis
  25. vel externis. Inoum non nisi per accidens
  26. in se Auxilii, cui accidit concurrere circumstantias faventes. add. 24. d.
  27. Necratio est, cur dicamus, homines uno tantum horum modorum
  28. ad conversionem perduci; cum modi tres esse possint: gratite vctoperse victo,
  29. riosae, gratia per se efficacis (quae posset quidem impediri per occidens
  30. sed tamen in praesenti casu non impeditur) et gratiae percircum san-
  31. tias efficacis. Et fieri potest, ut ipsa etiam gratia victoriosa tantum
  32. ad conversionem, non ideo perseverantiam opereta ad salutem.
  33. Et frustra nos divinarum vlarum parum gnari Deo regulas certas
  34. praescribimus, quos sequi debrat, exclusis aliis non minus aptis pro
  35. ratione subjectotum et circumstantiarm. Saterum duplex Gralia aute im ntae Gratia
  36. interna est, lux n intellectu, inclinatio in voluntate, quae interdum
  37. in quodam suavitatis sensu consistit. sed ut nobarit Thomus e Caterum ut notavit Thomas lib. 3.
  38. contra gent. c. 159. licet aliquis per motum liber arbitrii divinm
  39. gratiam nec promereri nec acquirere possit, potest tamen seipsum
  40. impedire, ne eam recisiat.
  41. ficiat nonapest edetiam
  42. sit efficax, itc
  43. =quibus successus adjuvatur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0143?run=74