Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. 15.
  2. m
  3. C
  4. 1
  5. de
  6. It
  7. C
  8. Der SR
  9. quatale aliquia
  10. 40) (a)on probo eorum artes, qui evitant difficullates quibus premuntur
  11. ut adversariis impune insultare possint. Et fatendum est, non sufficere ut deEle–
  12. ctione ex massa corrupta disseramus, nisi veniamus ad originem corruptionis et
  13. ocore
  14. lapsum Protoplastorum Angelorumque. Et qui semet statueret absoluto decretostatu
  15. isse deum, et omnino voluisse ut Adamus peccaret, (tanquam peccatum aliquid n se
  16. haberet sub ipsa rattone peanti, quod Place re Deo posset, aut tanquam indifserens
  17. saltem sua natura apud Deum esset posset arbitriole divino nihil reatum seu ut puni–
  18. retur accepisset) it utique in sanctitatem divinam injurius esset, licet posterorum
  19. peccata ex massae corruptione derivuret. Itaque constare debet ipsam primam origt
  20. nem peccati Deo imputari non posse. Equidem non liberum tantum, sed
  21. et facilius erat Adamo integra adhuc natura innocentiam tueri. Lapsurum
  22. tamen vidit Deus in ea Dossibilion serie, quam in summa aliis praeferenda
  23. ob harmoniam universalem judicavit. Hinc apparet
  24. ultimam
  25. (1) Respondebunt hublapharii, non sequi, quia Deus circa originem
  26. mali et lapsum se permissivenabuit, eum etiam salutem talitan-
  27. tum modo decernere, cum ilud sanctitati ejus conveniat, ha
  28. non conveniat exuberanti bonitati. Nec apparet, cur subla
  29. psarius decretum absolutum aut gratiam per se efficacem ad bonum
  30. negare cogatur, si statuit, Deum se tantum permisive habere
  31. ad malum. a
  32. difa
  33. Non probo conum artes, qui evitant difficultates, quibus premun.
  34. tua ut adversariis impune infultare possint ed sublapsarios non
  35. male se tric luer aut certe tueri posse ex luo hecfermanni et dii
  36. Lanquam praum aliquid in se haberet, quosdeo placere
  37. poset, aut tanqal etet sucisaasa osuteus
  38. apud Deum, atentriotantur divino nodis aliuo quam uopuniretur
  39. ites pi
  40. statuisse er, t omnino voluisse
  41. ansum hanim angs protoplasarst aquorun qui semet absotuto decreto satnistedeum defendet ut Adamus peccur
  42. apparet. Calteru hatendum est eluder non sufficere ut de election
  43. ex inassa cormpta disseramus, nisi veniamus ad exiginem rrn
  44. nearet, lat erit reus erit esa sanclitaris divine essi posterorum nenalqe ed ipsorum corruptione derivet Nan libemntantum faatia
  45. vidit Deus in ea rerum possibilium
  46. seriae quam in summa aliis praeserendam judicot Hie qua ultimam reccati originem imperfectioni originali possibilium, creaturarum
  47. adano integia adhuc natura innocentiam tueri sibtre et Lapurum
  48. ut Adamus
  49. 16) Non est dicendum ab ullo, vel supra lapsario, decrevisse Deum, proprie loquendo, ut
  50. adamus laberetur et genus homonum in ipso, sed dici debet, per–
  51. misisse: et credibile est non nisi permissivum, revera decretum
  52. etiam multos supra lapsarios intelligere, etsi parum caute lo-
  53. quantur. Interim fatendum est permissionem non esseotiosam
  54. idque Tum alios, tum Calvinum dicere voluisse apparet (Generalita
  55. dici potest ; quicquid reperitur in effectu, nec tamen est in voluntat
  56. antecedente, id in voluntate Dei consequente reperiri tantum
  57. dermittendo. Caeterum poenae sunt etiam in votuntate Dei
  58. antecedente, sed conditionaliter tantum; culpae autem nulle
  59. modo. ad d. 72b. Ex hac jam notione (quamvis fortasse non
  60. ita distincte vulgo expressa) aequus judex intelliget, non
  61. effugii causa adhiberi Dermissionem aut permissivam
  62. votuntatem, sed ab ipsa rei natura offerri
  63. neque ab iis qui de Deo digne loqui, ac formam
  64. sanorum verborum sequi volunt, respui posse
  65. 1dd. 9. 71. a
  66. deber qua non puriobatur ut a serie e
  67. Faut rem omnem in hominem conserre
  68. voluntates
  69. C
  70. episse
  71. possibili laeteris summatim potiore
  72. omne peccatum abesset. Interim ea
  73. peccatiu natura est, ut in Voluntatem
  74. Dei antecedentem non tantum no
  75. cadat, sed etiam ab ea reppllatus
  76. Sed voluntes pri aptecedens Itaque peccatum tua
  77. verse etsunatura divinae voluntati contrarium est, errantque
  78. adeo qui positivo jer quasi jure statutoqe dei
  79. solummodo pralitatem id suam accepise putant, quae hoc
  80. modo cumodo nihil aliud modo in sola punibilitate ree
  81. consistere t. interim etsi peccatum aversetur Deus, seu
  82. voluntate antecedente trepellat, non tamen repellit
  83. summo conatu: nam et velle Deum et nolle scimus
  84. antecedente voluntate, quae tamen aut omintit e
  85. in effectu tandem eoticonsequenter, aut omittit
  86. aut permittit. Itaque ex concursu omnium voluntatum
  87. antocedentium combinato cum possibilitate rerum
  88. sitat salus quorundam, quorantam quam deus bolebat
  89. omittatur, et peccatm quod nolebat permitlatur; quia
  90. Voluntas antecedens me est modificata tantum; conse-
  91. quens vero denique seu totalis, et pura
  92. a conditione ac modo) et omnino plena est. Add.
  93. supra st. 3. a
  94. sut conseque
  95. t

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0159?run=74