Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. 6) furiosi et dormientes nesciunt quid faciant, aut cur faciant, nec praemiis poenisque.
  2. laude vel cul patione moventur; quod requiritur ad libertatis scopum.
  3. (e) Libertatis gradus necessarius ad poenas et praemia est, ut intellectus adsit bona
  4. maloque inter se comparans atque expendens, et facultas secundum deliberata conandi
  5. serc volendi: nam alioqui frustra aliquid jubetur aut vetatur, si is, cui jubetur,
  6. boenae metu aut spe praemii moveri nequit: id est, si intelligere non potest, majus
  7. expoena malum quam ex peccato commodum esse: aut si ab volendum intellectusuo
  8. uti non valet.
  9. domnia, quae fiunt, certa sunt et hypothetice inevitabilia; nihil necessarium
  10. aut nevitabile absolute. Decreta inevitabilia non sunt independenter à liberis
  11. actionibus, neque actiones sunt liberae independenter a decretis. Mutuam in hic
  12. HEsIXcornbir jam aliquoties notavi.
  13. e) aut necessaris. Equidem siquis nosset etiam hypothetice (seu ex hypothesi
  14. hujus syctematis) certa frustra cum ris luctaretur, aut frustra ea ageret, quibus
  15. aut mala vitaret aut excideret bonis; quod etiam finalis perseverantiae suae praescientiam omnimodam
  16. entram statuentes considerare debent. Haec vera sunt, quam cunque doctrin
  17. tueare, nisi Deum aut saltem ejus praescientiam tollas. Sed non recte hinc
  18. infertur, crimina non debere imputari, aut poenas non debere vitari, cum ressit
  19. voluntatis nostra ac deliberationis. Futura utique futura sunt, sed non quicavid
  20. nobis
  21. agas aut non agas. Certa quidem est veritas majoris propositionis: Qvicquid decretum
  22. aut praescitum est, infallibiliter fict. Sed non veritas minoris. Hoc est praescitum.
  23. Fdeo syllogismus hic nihil ad praxiu: nec ignotorum decretorum infallibilitas
  24. quicquam ad deliberationes nostras facit. Prudens futivri temporis exitum caliginol
  25. nocte premit Deus. Itaque nec electionis seu boni finis perfecta certitudo nobis prodes s
  26. Interim quod futurum est, non ideo necessarium; neque id quod non est futurum
  27. ideo impossibile est. Et vana hominis argutatio foret, rediretque ad sophis ma ignavum
  28. jam veteribus explosum, siquis certitudine futuri peccati, ad excusationem
  29. reccati uteretur. Futura tam in temporalibus quam hin spiritualibus certa sunt,
  30. electionent
  31. sed una cum nostra cooperatione, culpa et poena. Etsi autem homines ad hujus
  32. modi sophis mata proclives sint, quibus stulfitiae et ignaviae suae favent: non ideo
  33. tamen rejicienda est veritas, qua nonnulli per absuidas consequentias abutuntur
  34. l Abactu
  35. 15) Quidni possimus, quod facimus. A ad potentiam valet consequentia.
  36. a) Consideratio libertatis nostrae facit, ut agamus fortiter
  37. quae praestare
  38. possumus; consideratio certitudinis, ut patiamur libenter, quae impedite non
  39. valemus: Ila ut simus excitati; hoc ut tranquilli: Ellud prod est pro futuris
  40. obtinendis, hoc pro praesentibus ferendis et in usum vertendis.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0171?run=74