Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. -
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 6) furiosi et dormientes nesciunt quid faciant, aut cur faciant, nec praemiis poenisque.
- laude vel cul patione moventur; quod requiritur ad libertatis scopum.
- (e) Libertatis gradus necessarius ad poenas et praemia est, ut intellectus adsit bona
- maloque inter se comparans atque expendens, et facultas secundum deliberata conandi
- serc volendi: nam alioqui frustra aliquid jubetur aut vetatur, si is, cui jubetur,
- boenae metu aut spe praemii moveri nequit: id est, si intelligere non potest, majus
- expoena malum quam ex peccato commodum esse: aut si ab volendum intellectusuo
- uti non valet.
- domnia, quae fiunt, certa sunt et hypothetice inevitabilia; nihil necessarium
- aut nevitabile absolute. Decreta inevitabilia non sunt independenter à liberis
- actionibus, neque actiones sunt liberae independenter a decretis. Mutuam in hic
- HEsIXcornbir jam aliquoties notavi.
- e) aut necessaris. Equidem siquis nosset etiam hypothetice (seu ex hypothesi
- hujus syctematis) certa frustra cum ris luctaretur, aut frustra ea ageret, quibus
- aut mala vitaret aut excideret bonis; quod etiam finalis perseverantiae suae praescientiam omnimodam
- entram statuentes considerare debent. Haec vera sunt, quam cunque doctrin
- tueare, nisi Deum aut saltem ejus praescientiam tollas. Sed non recte hinc
- infertur, crimina non debere imputari, aut poenas non debere vitari, cum ressit
- voluntatis nostra ac deliberationis. Futura utique futura sunt, sed non quicavid
- nobis
- agas aut non agas. Certa quidem est veritas majoris propositionis: Qvicquid decretum
- aut praescitum est, infallibiliter fict. Sed non veritas minoris. Hoc est praescitum.
- Fdeo syllogismus hic nihil ad praxiu: nec ignotorum decretorum infallibilitas
- quicquam ad deliberationes nostras facit. Prudens futivri temporis exitum caliginol
- nocte premit Deus. Itaque nec electionis seu boni finis perfecta certitudo nobis prodes s
- Interim quod futurum est, non ideo necessarium; neque id quod non est futurum
- ideo impossibile est. Et vana hominis argutatio foret, rediretque ad sophis ma ignavum
- jam veteribus explosum, siquis certitudine futuri peccati, ad excusationem
- reccati uteretur. Futura tam in temporalibus quam hin spiritualibus certa sunt,
- electionent
- sed una cum nostra cooperatione, culpa et poena. Etsi autem homines ad hujus
- modi sophis mata proclives sint, quibus stulfitiae et ignaviae suae favent: non ideo
- tamen rejicienda est veritas, qua nonnulli per absuidas consequentias abutuntur
- l Abactu
- 15) Quidni possimus, quod facimus. A ad potentiam valet consequentia.
- a) Consideratio libertatis nostrae facit, ut agamus fortiter
- quae praestare
- possumus; consideratio certitudinis, ut patiamur libenter, quae impedite non
- valemus: Ila ut simus excitati; hoc ut tranquilli: Ellud prod est pro futuris
- obtinendis, hoc pro praesentibus ferendis et in usum vertendis.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 4, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068465:0171?run=74