Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 5b, fol. 19v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.
The machine reads it as
- quia non adeo magnus. praeterea quia lien nullum cum ipsis immereium hatq
- non ita colorati sunt, ac in hepatis inflaum dispuoea aute ades, febii, etiam dolor
- hypochondri sinistri acils aderat, ut et calor Ateria splenica videtur palpitate, hypo
- chorurii sinistritumor, calor ibidem ardentissimus, maxiua dispuoea. Remedia eadem fere
- quae infenalis inflammatione. V. (. sed parcior, hic instituenda. Totus ille qui jam
- inflammade corneptus est impedit quo minus landabilis possit cellas ejus permeare
- copica sint emollientum, Galenus seuvertus, forestas, Tulpius, habent exita
- huc facientia. dantur Hydatides, dantur et calculi in liene et hoc specre colicae
- maxime rexat aegros, propter flatus contentos inter nembranam ejus et ipsum
- buit humor, delumescit term. Exonerat enim se lieu sanguinemque sumu in alia serum sabsius acidius est. Inprimis si diaeta praecessit consitmilis quae multum salis
- Aprava effervescentia in liene, palpitat interdum, ut etiam concidant
- interdum. Lumor, non semp tumidus post fata repentur, nam postquam defer
- partes deponit: Unde nomulli vomitu ante morten rejciunt atrum instar
- amur ce sanguinem. per vasa enim brevia praeter naturam potest coppram
- ferri in ventriculum ex liene, et per vomitum deinde rejici. Riolanus observat
- vasa brevia instar calami scriptorii pervia fuisse dum scilicet ater ille
- et acidus sanguis extrema perforat, et obs. regessisse aliquando ex humorem ex
- lene in ventricutum, ex eo inliene. Sic etiam praeter naturam bilis in vendrienlim
- rerurgitat. Liem totus saburratus et amura repletus, vel caput ejus velcanda
- est repletus quod magis mirandum. Lienis caput harius, quia humor ille
- aassus ponderosus est, atque ita non facile rement ex cauda quae inferior est, e
- tanguam in sacio ibi continetur et stagnat. Et sic petetentim alienantur parte
- a se invicem. disnectitur, unde adeo sumet. Nullum viscus tam varie mutat
- magnitudinem. Hollerius lit. 1. prax. cap. 48. voluit in foemina videre lient
- aron autem invenit. Fabric. Hildan. cent. 2. obs. 44 Fotum liere calculosum
- invenit. Apud colutibum, Barthol. de Liene, scirrhoso et. schenckius collegit
- remodum oia expla. sic aput duretum, jacob. Sylo. Forestum sylviu reperict
- trari lienis fumidi exempla-
- enctrrhum habet exterorem vel interiore. Exterorem quando tunca ejus
- coreacea evadit, prout sacci varii impinguuntur Ego talem totatem nonccidi
- Barth. habet. per parte, tamen vidi. Ab humore igitur acido congulum illud
- deduco. Acidis igitur laeduntur quod egregie notat Hippociates, licet Galenis
- secus sentiat. Acorse prodit ructibus acidis. Sanguis eductus totus ater inger–
- rebres erraticie. Dolent maxime hypochondrico dextro. Discrvici proptur
- gravitatem appensa dia etagmati, adeo ondem ut ign idiotae nonnunquam
- assematicos esse putent. Amara astringentia sudornfera, saleam recta
- pile continentia juvane, liquant humores crassos et per sprraeata edueunt
- interdum homorrEoidibus fit eductio, quonium ram sptenicus communicat cum
- ramo mesenterico, tendens in rectum intestinum. Non nimis sudori feris
- vel diureticis utendum quia tunc sanguis magis incrassatur. Vomitus
- locum hic bix habet. Vomitus nigri promuntii mortis Tamariscus, capparis
- cortex filix radix arum, polypod. fumaria, horrag. bugloss. maximur
- mihi usue radicis Bryoniae, sclopendi. Chamapylis nastant aquali beccab.
- corhilear. Sic lupulus, genist calend. crocus, ora item guromata, potissimum
- ammoniacum e sagapaenum.
- Ex cort. quaj. rad. salsap. China.
- sic poma curtipenduta. Extract. borrag ingloss. Caleud mirifica.
- si ambra grisea et mosch. Topica emplast de melitot de meotiam
- de bryon. de cieut. l’unguent ex iisd. vel de artanit. Vel empl.
- ex iisd. Adjecto aceto acdantur et pauco sal armon inter prastan
- Assima est b dulc. D, dia f. sat volat. Dum leniunt aciditate sanguinis
- et ita atteriore gramositate impediunt. Sic Finctura chalybeata
- egregia est, vel cinct. sat teri, quae difficulter paratur. Mluter enim
- Taboris ita tacendere ut sufficeenter audeat, si enim guttulam spiritus
- habet, nulla Tinctura elicitur. Genmina Tinctura cartari odore
- vitis brasilian. redolet, procipue si acidum aliquod adjicitis,
- tunc si falsa est humor ille, quo tincta, est praecipitabitur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 5b, fol. 19v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068481:0048?run=74