Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 7b, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. c.7. Menses novem humanae gestationis sunt solares. sol enim 52 hebdomadibus
2. absolvit Jodiacum quae per 12 divise dant 4 septimanas et + seu septimanae pro
3. ncuse, unde una septimana singulis ternis addi debet, ergo pro o mensibus fiunt
4. 39 septimanae. Si toetus rabastus et mater robusta, alimenta laudabilia, andrum
5. vene effectus anticipatur tempus partus foetus septimestres obsarvaatur delicati et
6. teneri, ut quando sani sunt priguis duobus mensibus perpetuo fere dorniant, et desunt illis
7. ungues pliumque qui sensum necrescunt. prodit foelo ephimestiis quando solito in ajur solito robusto
8. et malris clerus explicationem majorem non ferre potest, dem cum aeris astus summus exiccat
9. commissura placentae. Quaedam foeninaeminus attentae solent pro conceptionis tempore
10. sumere medium partem mensis ante suppossa menstina, vel si lactante fuerint medium
11. mensis ante visa semel menstrua. Notandum enim multis et fortasseplerique foeminifacta
12. tibus nec iccino menstinam purgationem tunc patientibus ubi praegnantes fiuint, paulo post
13. semel profuere menstina, ipsis qex hoc fluxu conjecturam fieri de facta impraeguatione
14. At magis attentae determinare possunt impraegnationis diem imo horam num facit
15. observare possunt, quando virilesemer admittunt, et quando emittunt.. Quod si non emittam
16. de impraegnave tunc facta mox opinari tandem certo persuadeum maties oportet. Tempus
17. Rrequentissimum et maxime naturale finis est Mensis noni solaris. Observati sunt foetu
18. vivi et foetales non tantum mense decimo, et underimo, sed Xmo uon a me, ab aliis Xut
19. Modus maxime peturalis quo prodit soetus est, quando capite prono exitum quaerit
20. a linvenit. sub se quentibus scapulis moxreliquo corpore. Hunc valde affinis quando
21. foetue utraque manu prodit, sub sequente capite; sed et naturale cum prodit primum utioque pede
22. tullimo capite. sed cum prodit etratia manu, aut pede, nulla spes partus telicis nisi
23. is remittatur item undopeccatur, quando coplicatum corpus per nates prodit, aut venti
24. prono retrorsum inflecum. Cum foctus tardin prodit, sape causa moeror et solicutudo mati
25. inde ferctus infirmatus seriusque perfectus. Videtur mopus execundi capite, prono naxime naalis
26. c. 8. Aliae cavitates quo mavis distenduntur eo plus attenuantur, solus uteque eo magis in
27. crassatur, a sanguine tempore gesta donis ad uterum delato post partum excernendus
28. est is sanguis, quod fit intra dies pautos, idque vocanti Lochia, quibus copiosi menses solent
29. C. 9. post partum secundae quoque ab atero ex dudendae. Difficultas in exlnsione earum
30. et copiosa esse sochia
31. aepelex eo quod partus praecipitatus, unde secundae minis adhuo fortiter adhaerent
32. Gto. videntur in lacte intimius unitae partes quam in sanguine. Nam post quam emissus
33. est sanquis sponte abit in partes butyusam, caseosam et sevosam; at in lacte videamm
34. in superficie quidem asurgere cremorem, at serum nunquans sponte a reliquis partibiis
35. secedere. Plarimi putant lac fieri in mamimis exsanguine per arterias eo delato; alii quis
36. existinunt chylum per vasa propria ex intestinis eo deferri; quas venas lacteas recte ad
37. mammas tendentes quidaniaiunt se vidisse, sed alii licet in variis animalibu lactantibus diligentissu
38. quaesierint, non invenere. Non sequiur quol post cibum potumue mox prodit hac in mamnii
39. cimantea non adesset: ergo statim chylum mutari in lac. itm necessario in ventriculo
40. traxit moran. Videntur ipim vires assunto alimento tatim augeri, et motum sanquinis ad
41. abera a spiriuosioribus novi alimenti partibus mox excitari; sitiunt solilo magis lactantes, potus
42. rebet esse aqueq non gencrosus Memini mepuerperae saris debili prascribere impuram robo-
43. rantem ex aqua cirmamomi aliisque grationibus; cunque infans commodesunere non posset, et suctrix
44. adhiberetur, merpera unum alterumve dixtae mixturae cochleare sumsit. Unde narravit
45. paulopost suctrix se Hispociaticum vinum ex regere, non tamen inde probatur assumta recta tendere
46. sad mammas sed vim aromaticam statim per ventricatur intestinaque in sanguinem penetrase.
47. nosangome pugnat, quod saepetactis loco effluit, si nimis sugatur et vidi haud semel
48. ad medicamenti sangorns effluxum istentis usum cessesse sangoiner et rursus flixisse lac. vasa
49. sabitia venu et arteriae augentur in mamimis datante lactatione decrescuntus ende cessante.
50. Non videtur sanguis in Gc mulari sola percolatione, sed acidim aliquied in voumbus glanduti,
51. producistlet, acidum autem colorem rutitum mutare solet in alticantem
52. . 1 ductus et canales sive tubuli singulares formati sunt a glandulis, mammariis ad p
53. pillas perque pupillas; non autem terminantur in unum communem ut salivares pncieatici.
54. eret etiam sine suctione singulis ductibus lactiferis per pastillas
55. pergentibus applicatas existimo membranutat vel valvulas exitum spontaneum impediente
56. alioqui manis continue effe
57. quas tamen oculis non observavi, licet pulem circa papillarum cum mammis comissura existere quia
58. n naturali lectis effluxu necessi habent mamimae supra dictam commissuram premi, sive la-
59. stantis alteriusve digitis, sive sugentis labiis. Optime autem succedit exitus cum pressioni conjunctus est sictus
60. C. 12. in infante sugente requiritur ut labiis possit papillam coplecti, ut lingua sit qua quaversum
61. mobilis quolac ad fances tum gntrorsur ut papillae occurrat, tum retrorsum ut hac ad fances deferat
62. quin papilla quodammodo coplecti debet et beande retrorsu trahere, ad alliciendum sugendum a
63. requriitur etia infante resperatio per najes liberas vlae glinne inter sagendum desistere cogatur,
64. unde alias infans excandessat et papillo obcrebram imis apputhensionem laeditur.
65. justus schraderue vitor libri 2. 3. et 4 praxeos sylvii in praesatione libri 2. haec
66. habet: quod de bilisab hepate motu versus cor memoravit sylvius plurimis dis eptationibus ausam
67. dedit quin imo non paucos ad brutorum anatomen et instituendas circa fellis potissimum officinam
68. varias observationes impulit; quibus etsi illud obtinuissent, universum biliosum laticem a jecore ad
69. intestinum ferri, nentiquam tamen eo ipso omnem ei aditum praeclusissent ad Microcosmiregiami
70. Eninvero siquidem in testinorum contentis in venas Mesenterii sanguineas Pateat (ceu non sine causa
71. vulsi
72. tissimus nostri temporis anatomicus quamprigmum fortasse idem publico persuasure) nullam biliosi sucet

Cite

Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 4, 7b, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068485:0008?run=74