Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 11v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. firmitatem adeoque et causam esus motui adversari non
  2. tamen necesse esset maxime ad versari, sed plus minus ve
  3. progradibus firmitatis. An forte ealeu argumentum in
  4. prosyle
  5. nente autor habut. Quicquid maxime motui adversatur
  6. ejus quoque causa maxime motui ad versatur. Sed
  7. Fermitas est maxime motui adversatur; quicquid maxime
  8. motui ad versatur, ejus et causa maxime motis adversatur
  9. Ergo causa firmitatis maxime motui adversatur.
  10. proinde etiam convertendo: quicquid maxime motur ad versat
  11. est causa firmitatis. Sed procus prae missae prosyllogismi
  12. rursus ambae laborant, quin et conversio conclusionis univer
  13. salis affirmativae simpliciter non procedit. Nego igitur
  14. firmitatem motui a maxime adversari, fateor eam
  15. maxime ad versari motui unius partis sine alia, atque hoc
  16. iund erat cujus causa debebat quaeri. Nec scio an tutum
  17. sit axioma, cujus quicquid maxime rei ad versatur, et ejus
  18. et causa maxime rei adversatur. Quid magis morti adver
  19. satur quam vita quis tamen neget mortem animalict
  20. per saepe a vivente inferri? Talibus regulis philosophicis
  21. vagis admodum et nondum ad certos limites redactis nulla
  22. superstrui demonstratio potest. Denique quod conversionem
  23. conclusionis attinet: Non sequitur: Quicquid est causa firmi-
  24. tatis maxime motui adversatur. Ergo quicquid maxime
  25. motui adversatur est causa firmitatis. Haec conversio
  26. sem Convertere simpliciter propositionem unipersalem g
  27. affirmativa licet saepe t non licet
  28. vi formae, licet aliquando ex conditione materiae; et
  29. quidem liceret hoc loco, si constaret maximum esse
  30. unicum; sed nos scimus multa saepe esse aeque maxima
  31. quemadmodum in superficie sphaerae innumerabiles sunt
  32. circuli aeq maximi, F
  33. Erunt qui lectis istis subin-
  34. dignabuntur philosophos tantos velut ad scholam revocantibus
  35. erunt etiam a fortasse, qui haec tam pratrita contemnent.
  36. Sed hunc nos contemtum viadicalimus alio contemtu qui
  37. sed s nos compertum habemus, magnos, illos philo sophos
  38. ines in rebus maxime seriis ont
  39. autricio cujus logico defct labis quid enim aliud haec logica
  40. continet, quam dictata suprema rationis maxime generali
  41. regulis captui facilibus comprehensa? Et placuit semel in hoc
  42. specimine ostendere quam utile sit talia ad formae praescriptum
  43. exigi prappareat vis argumentorum. praesertim. cum autorem
  44. in imaginatio rationi non succuurit, ut in
  45. legimus, cumanto suu eregotium nobus ese scriptone abruptis
  46. argumentis res magnas colligente. Quoniam ergo nihil nos
  47. eMathouaticisd
  48. he rationibus adjuvat Cartesius; placet ad verum ipsarum considerae
  49. tionem redire. Non tam igitur quies considevanda est in firmitat
  50. quam vis qua una pars secum aliam trahit. Scilicet si cubris
  51. si ad dextram cubi A, cellocetm Gubus tescent
  52. sint duo cubi perfecti A et B Chedras habentes omnino laevigatas
  53. jupti se mulua quiescentes sitque cubus B ad sinistram positus cubi AB setta redem tredra
  54. Redra unicus eum alteriu hedra cingruente, pulloque adeo relicto intervallo. Incurrat jam
  55. corpus aliud globulus C in cubu medium cubi A, directione
  56. ad duas hedras congruentes parallela, ita directio ictus perse
  57. non per veniet ad cubum B, nisi is adhaerere ponatur cubo A. Et
  58. quietem fateor quiete sua resistet A in currenti C, nec nisi functa
  59. imminuta vi ipsius C ab eo poterit propelli, atque ita iverum est
  60. A quiete sua in hoc casu resistere separanti a B; sed hoc per
  61. accidens, non quia separatur a B sed quia movendum est, idemque
  62. cieret sive adesset sive ab etiamsi abesset B vim in se debet recipere
  63. quod perinde contingeret, sive separetur a etiamsi B plane abesset
  64. itaque ubi semel vim receprit pergeta pecipiet, nuta perget
  65. prosyllogisimi
  66. aeque)
  67. (ou lineae bravissimae)
  68. vibus ab uno
  69. polo ad alium
  70. ri potest
  71. =imo vix aliter aditsi1
  72. locoe

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 11v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0022?run=74