Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 15r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. motui adversatur. Ergo Luicquod manime motui adversatur
  2. est causa firmitatii. Convertere sinpliciter propositionem
  3. universatem afigmativam non licet di formae, licet aliquando
  4. ex conditione nateriae; et quidem lyceret hoc loco,
  5. s
  6. constaret maninum esse unieum; sed nos scimuus multa sepe
  7. esse aeque manima, quemadmodum in superficie spdera innu-
  8. nerabiles sant cireuli manimi. Edent qui lectis istis
  9. subindignabuntur nobis, Philosophos tantos velet ad Scholam per syllogismos
  10. revocantibus, erunt etiam fortasse, qui haec tam protuta
  11. contemnent. Sed hunc nos contentum vinde cubimas alio
  12. ed no-
  13. contente, qu compertum habemus, magnos illos Philosophos,
  14. qu’in et alios saepe homines in nebus manine serus puerilis
  15. hujus lagicae neolecta labi, ino vin aliter labit. Lud en im
  16. aliud haec Logica continet, quam dictata supreme rationis
  17. manimi generalia, regulis captui facilibas comprehensa.
  18. Et placuit semet in hoc specimine ottendere, quam atile
  19. sit talia ad fornae praescriptum exigi, ut appireat vis
  20. argumentorum, pretertim eum imaginatio rationi non ut in Mathematicis,
  21. succurrit, ut id Methenalicis, et negolium nobis est cum
  22. Scriptore abruptis argumentis nes magnas colligente. Duoniam
  23. ergo nihil nos hic rationibus adjuvat Cartelias placet
  24. ad rerum iptarum considerationem redire. Non ta n
  25. igitur quies consideranda ett in firmitate quin vis, qua
  26. una pars secum aliam trahit. Sint duo Cubi perfecti
  27. A et B juxta se mutuo quiescentes hedras habentes
  28. omnino laevigatas, sitque Cubus B ad sinictram pottus cali A positus,
  29. hedra unius cum alterius hedra congruente, nulloque adeo relicto
  30. intervallo. Onderrat jam globu C in medium cabi A
  31. airectione ad duus hedras congruentes parallela; ita directio
  32. icous non perveniet ad cubum B, nisi is Ed haerere ponatur
  33. cubo A. Et sant quiete sun resistet A in currenti C, nec nisi
  34. inminuta vi ipstus cab eo poterit propelli, atque ita etiam
  35. verun est A jacete sua in hoc catu resistere separanti
  36. a B, sed hoc per accidens, non quia separatur a B, sed
  37. qura vin in d Lebet necisere, quod perinde contingeret
  38. etiamsi id plane abesset. Itaque ubl semel vin recipiet.
  39. vian suam lintori deserto B perinde ac si omnino ab
  40. ejus vicinia dosuistet. Sophisna igitur ett concludere
  41. velle quia unum queoque in statu suo quantum potest
  42. perseverat, ideo duo apud se quiescentia sibi mutao
  43. adhaerere et et huda quiete habere firmitaten parique jure
  44. concluderes oriam quae decem pedibus à se absunt sibi
  45. conaeum, atque co agere conari, at seaper decen pedibus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 15r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0063?run=74