Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 16r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
The machine reads it as
- effugium superest is qui haec tuentur, ut dicant nullas
- dari in nabura sedras planas, aut si quae sint p conlita
- esse desinere, Atomos autem onnes superficiebas curvis usque
- minime invicem applicabilibus terminari. Luemadmodum
- sane fieret, si omnes atoni essent spharicae, atque ita nallus
- contaitus esset totim
- as
- ex
- laa corvora planis vol alis sibi congruensibus sulpet ccelis pracita prae terquam
- quod alia corpore en rebus nunla sdans ratione excludentur, pi
- huc redimus, ut rationem nobis afferant, cur continuum in
- partes resolvi non possit. Alia quoque habemus magna in Atomos
- argumenta, sed nobis hanc materiam hoc loco exhaurire
- propositum non est. Sunt qui duritiem corporum explicant
- per eam causam, qua videmas duas tabulas politas à se diveli
- nisi magna vi non posse; obstante scilicet anbiente, quod
- se tam subito insinuare in locum divulsione inter tabulas
- relinguendum, non potest. Atque ita duritiem ajunt.
- oriri a comprestione, recté quidem in plurinis casibus, sed non
- potest hec intelligi causa deritiei inariversun; quoniam
- ea rursus aliquam duritiem vel firmitatem, an tun praecon-
- stitatam ponit, ipsarummet scilicet Tabularum. Povro
- nec refert, si quis dicat cubos A et B glatine aliquo
- connecti, nam ipsius glatinis firmitas requiritur qua partes
- ejus adhareans tam utrique corporum quae connectit, quam
- inter se. Luod si quis concipiat ex A eminentiolas quasdam
- transire in B, ac sese ejus vallicalis insinvane, idemque a B
- fieri in A, atque ita non posse propelli unum sine alio, quia
- apices ili frangantur, jam nova quastio ett, unde illis
- ipsis apicibus firmitas sua. His igitur omissis, quae vel
- non prosunt, vel rem non absolvunt, arbitror primigenium
- cohaesionis causam (pueter inpenetrabibitatem is sa m
- cum cedendi locus non est, aut ratio non est cur unum prae
- alio cedat qua ratione globus perfectus in pleno quiescente
- uniforni circulans aliquid vi centrisuga emitere prohibetur)
- esse Motum eumque conspirantem. Nan ipsam materiam,
- per se homogeneam et aeque divisibilem, arbitior solo
- notu distingui; Videmus aptem flucda quoque notu acquirere
- quandam firmitatem. Ia velemens aquae jactus extrancis
- in radium suun magis vetabit ingressum, quam eadem aqua
- quies cens faceret. Ingressa enim novae materiae magna notus
- conspirantis perturbatio oriatur necesse est, ad pertaptandum
- autem, id est varde natandem notum, opes est vi. Factum
- aquae digito tange, videtis hec illuc gattalas dispergi, non sine
- velementia, atque adeo et quod jactui accedit nonnihil repelli-
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 16r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0065?run=74