Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 16r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. effugium superest is qui haec tuentur, ut dicant nullas
  2. dari in nabura sedras planas, aut si quae sint p conlita
  3. esse desinere, Atomos autem onnes superficiebas curvis usque
  4. minime invicem applicabilibus terminari. Luemadmodum
  5. sane fieret, si omnes atoni essent spharicae, atque ita nallus
  6. contaitus esset totim
  7. as
  8. ex
  9. laa corvora planis vol alis sibi congruensibus sulpet ccelis pracita prae terquam
  10. quod alia corpore en rebus nunla sdans ratione excludentur, pi
  11. huc redimus, ut rationem nobis afferant, cur continuum in
  12. partes resolvi non possit. Alia quoque habemus magna in Atomos
  13. argumenta, sed nobis hanc materiam hoc loco exhaurire
  14. propositum non est. Sunt qui duritiem corporum explicant
  15. per eam causam, qua videmas duas tabulas politas à se diveli
  16. nisi magna vi non posse; obstante scilicet anbiente, quod
  17. se tam subito insinuare in locum divulsione inter tabulas
  18. relinguendum, non potest. Atque ita duritiem ajunt.
  19. oriri a comprestione, recté quidem in plurinis casibus, sed non
  20. potest hec intelligi causa deritiei inariversun; quoniam
  21. ea rursus aliquam duritiem vel firmitatem, an tun praecon-
  22. stitatam ponit, ipsarummet scilicet Tabularum. Povro
  23. nec refert, si quis dicat cubos A et B glatine aliquo
  24. connecti, nam ipsius glatinis firmitas requiritur qua partes
  25. ejus adhareans tam utrique corporum quae connectit, quam
  26. inter se. Luod si quis concipiat ex A eminentiolas quasdam
  27. transire in B, ac sese ejus vallicalis insinvane, idemque a B
  28. fieri in A, atque ita non posse propelli unum sine alio, quia
  29. apices ili frangantur, jam nova quastio ett, unde illis
  30. ipsis apicibus firmitas sua. His igitur omissis, quae vel
  31. non prosunt, vel rem non absolvunt, arbitror primigenium
  32. cohaesionis causam (pueter inpenetrabibitatem is sa m
  33. cum cedendi locus non est, aut ratio non est cur unum prae
  34. alio cedat qua ratione globus perfectus in pleno quiescente
  35. uniforni circulans aliquid vi centrisuga emitere prohibetur)
  36. esse Motum eumque conspirantem. Nan ipsam materiam,
  37. per se homogeneam et aeque divisibilem, arbitior solo
  38. notu distingui; Videmus aptem flucda quoque notu acquirere
  39. quandam firmitatem. Ia velemens aquae jactus extrancis
  40. in radium suun magis vetabit ingressum, quam eadem aqua
  41. quies cens faceret. Ingressa enim novae materiae magna notus
  42. conspirantis perturbatio oriatur necesse est, ad pertaptandum
  43. autem, id est varde natandem notum, opes est vi. Factum
  44. aquae digito tange, videtis hec illuc gattalas dispergi, non sine
  45. velementia, atque adeo et quod jactui accedit nonnihil repelli-

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 16r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0065?run=74