Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- test dubitari quam quomodo metui potest erros in calculo
- Arithmeticorum vel Analyticorum. Cui rei mederi nor licet
- nisi examinando calculum sapiu aut per diuersos; ad-
- hibitis etiam comprobationibus. Haec mentis humanae imbecil-
- litas orta ex defecttu attentionis et memoriae persecte tolli non
- potest, frustraque huc adducitur a Cartesco tunquam reme-
- dium allatued. Sufficecet quod in Mathematicis idem in
- aliis poastast, omnis etiam Cartesiana ratiocinatio, ut-
- cunque proba aut accurata huic tamen dubitationi obnoxia
- erit; quicquid demum de potente aliquo genio decepturi-
- ente, aut desomnii et vigiliae discrimine statuatur.
- Ad6) Liberum arbitrium habemue non in sentiendo, sed
- magendo. Non est in meo arbitrio iudicare vtrum mel
- mihidulce an amarum appareat; sed nec otrum theorema
- propositum verum an falsum videatur; solius conscientiae
- tegotium est inspicere quid videatur. Luisquis enim
- aliquid secum statuit conscius est aut sensus rationis ve
- praesentis, aut saltem praesentis memoriae praeteritum
- sensum praetecitaeue rationis perceptionem referentis.
- quanquam in eo sape fallamur infidelitate memoriae
- aut defectu attentibnis. Conscientia autem prasentis
- aut praeteriti utique in arbitrio nostro non est. Etiam
- in dubiis conscientiae res est cognoscere quid sentiamus
- aut quomodo argumentis afficiamur. Vnum hoc penes
- voluntatem esse agnoscimus, ot attentionem et studium
- imperet, atque ita etsi sententiam in nobis arbitrio suo
- non faciat, pot est tamen ad eam oblique conferre. Ita
- fit ut saepe homines quod verum esse vellent, tandem cre-
- dant, postquam assuevere animum, ut ad ea attenclant
- potissimum quae favent; qua ratione postremo obtinent
- ut non tantum voluntati, sed et conscientiae saepeer–
- ronea quoque satisfiat. Acd. artic. 31.
- Ad (7) Celebratum illud. Ego cogito, adeoquesum
- inter primas veritates esse vel facti vel rationis
- veritatum rationis prima est identicismus seu prin-
- ci-
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 4a, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068502:0075?run=74