Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 6, fol. 13v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. sed mutatione harum existentiatre spectivarum, sive existem
  2. modorum, non probatur absiluto existentiae mutatio, ita ut hinc
  3. sequatur rem ipsam annihilari. t hane existentiae respectiondamu
  4. tur oplures pro diversis respectibus; ita et quidem simul; ita nan
  5. cum he castate proxima in horto essemus, duae in possuntu concipi in nol
  6. existentia potest modus noster existendi in aestate concipi ut diversus a modo
  7. existendi in horto; seu temporalis existentia diver a locali; cum etsi per
  8. accidens tale tempus cum tali loco conjungatur. Sed absoluta existentia
  9. Monnisi una eademque est; quam e solo temporis lapsu aliam fieri
  10. ne
  11. nuncis
  12. adeoque annihilari rem, et denno creari, ostendendum erat. Et
  13. video possim in schobis et discursibus nonnula non conte-
  14. menda afferri, ad probandam hanc Existenti a absolutae no-
  15. siro pr
  16. vationem, sed eF eum in consistat cardo negotii optandum
  17. in foccarat haec ipsa, in formam demonstrationis redigi. Tale
  18. illud est, quod dicitur: Tempus nihil aliud esse quam ipsam
  19. perum existenbiam seu actualitatem, adeoque lapsu temporis etiam
  20. eostentiam interire et novari. sed hoc asseptio rursus dubi
  21. neque probatione indiget vel hnc nam Nec sufficit quod ibi
  22. dicitur calia objiciente not intelligere temporis naturam; nam esto
  23. enim, quod non intelligant, demonstrantis est hocipsum intelligentiam
  24. ipsis aferrea per claras probatienes. Neque dubitans de argumenti alicujus
  25. praecuissis opus habet rationibus dubitandi, psufficit enim, quoties
  26. de demonstratione plena agitur esse aliquid nondum probatum. potest
  27. Ex abandanti tamen potest dubitutdi ratio aliqua utiliter adjici, ut
  28. demonstranti occasiodetur e melius absolvendi demonstrationem. Sic hoc loco
  29. si tempos idem esset quod rerum existentic, sequitur tot tore tempore quil
  30. res seu rerum exiscentias, adeoque ea quae simul existunt, non existore
  31. eodem tempors. Unde inferri vitetur latissimum esse discrimen inter
  32. tempus et eostentiam, adeoque nondum esse confectum, quod lapso temporis
  33. existentia babatur absoluta ladatur, itatres annihiletur.
  34. superest etiam liq alia dubitatio manenti non minoris. Nam
  35. si concideretur Terum mandanarum existentiam perpetuo labi,
  36. ver
  37. atque adeo res tmsitorias eus esse transitorias, crearique continue
  38. ine permanenteus non tamen hinc sequitur reatorem hunc
  39. esse creatorem eoeli et terrae, ml et et multo minus sequitur
  40. ce eum esse deum. dicet posset enimq
  41. mosent cum inum possunt enim innumerae + Dicet enim adversarius
  42. osse diversos imo si innumrabiles dari creatores, seu diversa
  43. dari Entia permaneatia, pro diversiti re rebus transitoriis
  44. eaudis. n novaque optis fore demonstratione ad probandum unicam
  45. rem pertanentem po omnibus Transifortis continue producendis
  46. onsunem ie imo erunt qui dicent ipsas essentias permanentes
  47. siti sibi novas semper existentias producere neque enim
  48. mo
  49. ipsas Essenbias annihilari, sed permanere; cujus contra
  50. rium utique demonstrari debet. Itaeque etsi ver
  51. Haeque affuli
  52. non quod negem verissima esse quae dimitur
  53. cogitata
  54. aut improbem eut a initia conflia viri , sed quod
  55. ti
  56. aec
  57. optem velim complementum illis addi, ut Mathematicae demon-
  58. strationis bitulum mereantur. Candide certe me egisse
  59. non sugillandi animo, aut nodum in scirpo quaerendi spero ipsum
  60. cum aliis aequis censoribos aguiturum. Cartesiani post magistum
  61. continuam rerum productionem, quia ex
  62. nostrame praesente existentia non sequatur futura. sed nechoc
  63. ex eo probare conantur,
  64. argumentum rem absolvit, dicet enim adversarius, omnino sequi
  65. futuram ex praescnle, nisi quid impediens superveniat denique quod
  66. acpecentiores quidam Cartesiani rebus vim ajendi tollant, quasi deus
  67. solus omnia agal N ipsi sic res autem non sunt nisi causae occasionales quon
  68. Weigelio nostro
  69. non ve
  70. multi pe
  71. respeltita;
  72. et temporalis quidem
  73. existentia perpetuo fluit
  74. B
  75. suae naturae, localis vero
  76. et qualitativa aut circumstam
  77. tialis interdum mutatur inter
  78. dum manet
  79. in schil. dem. p.19.
  80. ad dubitandum
  81. Quidetus sequi

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 6, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068514:0026?run=74