Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 6, fol. 13v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
The machine reads it as
- sed mutatione harum existentiatre spectivarum, sive existem
- modorum, non probatur absiluto existentiae mutatio, ita ut hinc
- sequatur rem ipsam annihilari. t hane existentiae respectiondamu
- tur oplures pro diversis respectibus; ita et quidem simul; ita nan
- cum he castate proxima in horto essemus, duae in possuntu concipi in nol
- existentia potest modus noster existendi in aestate concipi ut diversus a modo
- existendi in horto; seu temporalis existentia diver a locali; cum etsi per
- accidens tale tempus cum tali loco conjungatur. Sed absoluta existentia
- Monnisi una eademque est; quam e solo temporis lapsu aliam fieri
- ne
- nuncis
- adeoque annihilari rem, et denno creari, ostendendum erat. Et
- video possim in schobis et discursibus nonnula non conte-
- menda afferri, ad probandam hanc Existenti a absolutae no-
- siro pr
- vationem, sed eF eum in consistat cardo negotii optandum
- in foccarat haec ipsa, in formam demonstrationis redigi. Tale
- illud est, quod dicitur: Tempus nihil aliud esse quam ipsam
- perum existenbiam seu actualitatem, adeoque lapsu temporis etiam
- eostentiam interire et novari. sed hoc asseptio rursus dubi
- neque probatione indiget vel hnc nam Nec sufficit quod ibi
- dicitur calia objiciente not intelligere temporis naturam; nam esto
- enim, quod non intelligant, demonstrantis est hocipsum intelligentiam
- ipsis aferrea per claras probatienes. Neque dubitans de argumenti alicujus
- praecuissis opus habet rationibus dubitandi, psufficit enim, quoties
- de demonstratione plena agitur esse aliquid nondum probatum. potest
- Ex abandanti tamen potest dubitutdi ratio aliqua utiliter adjici, ut
- demonstranti occasiodetur e melius absolvendi demonstrationem. Sic hoc loco
- si tempos idem esset quod rerum existentic, sequitur tot tore tempore quil
- res seu rerum exiscentias, adeoque ea quae simul existunt, non existore
- eodem tempors. Unde inferri vitetur latissimum esse discrimen inter
- tempus et eostentiam, adeoque nondum esse confectum, quod lapso temporis
- existentia babatur absoluta ladatur, itatres annihiletur.
- superest etiam liq alia dubitatio manenti non minoris. Nam
- si concideretur Terum mandanarum existentiam perpetuo labi,
- ver
- atque adeo res tmsitorias eus esse transitorias, crearique continue
- ine permanenteus non tamen hinc sequitur reatorem hunc
- esse creatorem eoeli et terrae, ml et et multo minus sequitur
- ce eum esse deum. dicet posset enimq
- mosent cum inum possunt enim innumerae + Dicet enim adversarius
- osse diversos imo si innumrabiles dari creatores, seu diversa
- dari Entia permaneatia, pro diversiti re rebus transitoriis
- eaudis. n novaque optis fore demonstratione ad probandum unicam
- rem pertanentem po omnibus Transifortis continue producendis
- onsunem ie imo erunt qui dicent ipsas essentias permanentes
- siti sibi novas semper existentias producere neque enim
- mo
- ipsas Essenbias annihilari, sed permanere; cujus contra
- rium utique demonstrari debet. Itaeque etsi ver
- Haeque affuli
- non quod negem verissima esse quae dimitur
- cogitata
- aut improbem eut a initia conflia viri , sed quod
- ti
- aec
- optem velim complementum illis addi, ut Mathematicae demon-
- strationis bitulum mereantur. Candide certe me egisse
- non sugillandi animo, aut nodum in scirpo quaerendi spero ipsum
- cum aliis aequis censoribos aguiturum. Cartesiani post magistum
- continuam rerum productionem, quia ex
- nostrame praesente existentia non sequatur futura. sed nechoc
- ex eo probare conantur,
- argumentum rem absolvit, dicet enim adversarius, omnino sequi
- futuram ex praescnle, nisi quid impediens superveniat denique quod
- acpecentiores quidam Cartesiani rebus vim ajendi tollant, quasi deus
- solus omnia agal N ipsi sic res autem non sunt nisi causae occasionales quon
- Weigelio nostro
- non ve
- multi pe
- respeltita;
- et temporalis quidem
- existentia perpetuo fluit
- B
- suae naturae, localis vero
- et qualitativa aut circumstam
- tialis interdum mutatur inter
- dum manet
- in schil. dem. p.19.
- ad dubitandum
- Quidetus sequi
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 6, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068514:0026?run=74