Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ad Cap. 1. de Ente in genere
- (1) Autor aelmitiea confundit Essentiam et Existentiam
- haud recte. Ait nihil aliud esse Essentiam et Existentiam
- quam ipsam Entis naturam s quae ratio et
- quidditas vocatur. Sed alia quaestio est de Essentia,
- alia de existentia. A Quando nota nobis est
- circuli assentia (quod nempe omnia puncta figuaae extrema
- plane figurae planae aequidistent ab uno centro
- quaerimus postea de existentia, applicando hanc
- definitionem ad propositam aliquam figuram, quae
- pro circulo venditatur, et ita deprehendiuus
- circuli existentiam, id est utrum existat vel non. Isentia ergo Circulinobis nota esse potest
- Quaestio atrum nosa q hyeme sit Ens vel
- essentiam habeat de nomine est. Possibilis est
- sed non existit
- Aliquid non videtur esse
- symonymum Entis, sed latius, ut etiam non
- impossibilea non Entia imo impossibilia comprehendat
- sitecetus Itaque videtur per aliquid designari
- objectum termini quod per terminum aliquem
- designatur verb.gr. per so A.
- Ad Cap. H. de principiis cujussibet Entis
- 1stutor contendit omne Ens constare ex
- materia et forma, etiam deum. it hoc odo ex eo
- probare conaitur quod Materia dat esse commune
- Enti Forma dat esse distinctum. Sed huc argumentum
- Sed ho Quod perinde est ac si sic argumen-
- taretur qunquid est Ens sed debebat probate quod
- materia aliqua opus sit ad hoc ut Entia id habeant
- commune ut sint Entia sed hoc porsus probari
- debebat. possunt enim duae res hoc commune
- habere ut sint Entia etsi nullam materiam communem
- habeant. Quod aerinde est ac si quis vollet Lineam
- et Tempus habere a aliquam materiam communem,
- quia id commune habent ut sint R Reale quiddam
- imo ut sint con quantitate praedita, ut sint
- (2) speciatim deum ex materia et forma
- continua
- constare contendit autor, qu primo quia scripturam
- deum describat talem, non qui sit os vel an opfos.
- sed non explicat ineoe quaenam suit illae descriptiones
- scripturae, insi forte Anthromonphitarum more ad
- ab Analogice dictis ad dei essentiam argumentatur
- serundo ait, neminem concipere Ens quin simul
- materiam cogitet, sed in hoc principium petit.
- Certio ait, ubi datur genus et differentia specifica,
- ibi datur materia et forma sed hane consequentiam
- non probat. Vult tamen dei materiam et formam
- esse nobiliorem. Dequ forma sed inepte de materia,
- sed ita sibi contradicit: nam si nobilior det materia est,
- po es aiscornurs
- etsi ignota nobis sit ejus existentia
- =quod forma datEnti naturam
- esse distinctum, materia es
- esf communem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0005?run=74