Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 21v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- intellige actum partem essentiae nobiliorem tantum) in se ut cassi-
- tas, albedo, humanitas, animalilas Concretum forma cum
- subjecto, ut castum, album, homo, animal 8. Hactenus de essen
- tia universali, et illius Synongmis; ad singularem ut aue-
- damus tempus monet. Essentia singularis est quae multis
- comunis non est, atque inde nec de multis diitur inde Ens
- singulare finitur quod essentiam aliis non comunem, atque
- ita de aliis non dici aptam habet. Unde qui essentiam sin
- gularem pluribus comunem fingunt, turxissima se contra-
- dictione involvunt. Estque haec essentia singularis, funda
- mentum universalis illius de qua prius egimut. et haec nisi
- esset neque illa daretur, diciturque alias, singularitas, indi-
- viduatio item haeccitas, sive haccitas barbate. Et hujes sin-
- x quo
- cularitatis sive indiveduationis principium (del multis insti–
- tuunt integras disputationes) est forma singularis inma-
- teria singulari, taque tam in Deo et Angelis, quam in aliis
- Porro singulari aequipollent, individuum incomunicabile
- econcretum. Indivicluum dicitur, quia ejus essentia inte
- plures aividua non est. Sic incomunicabile eandem ob au
- sam vocatur, quod nimirum essentiam suam aliis cujus
- cunque sint generis non communicet. ncomunicabilitas au
- tem atque incomunicatio (liceat mihi ita nunc loqui) haec
- essentia, nullo modo secum importat incomunicabilitu
- tem et incomunicationem extra essentiolem, quae tot
- modis dicitur, quot illius oppositum, nec dehac hic loqui-
- mur. Concretum denique dicitur singulare, quod in illo
- quasi concrescat, id est, concurrat, et fundetur, quicquie
- universalis essentia. un se continet. Sum igitur omne
- concretum sit singulare, rejicitur merito sententia illoru,
- qui etiam
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 21v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0058?run=74