Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 51v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- siv
- ad damnandos; qua punitor ad puncendos . Luis et alias
- relationes in Deo enumeret, quas nemo Personas divinas dicere
- ausit qua fronte ergo persona divina relatio dicitur ? 1II. Dioi
- p
- mus nullam dari Relationem subsistentem, cum omne subsistent
- Substantia sit, nulla autem Relatio, ut supmra diximut, est substantia
- sed omnis accidens est; non tantum illa quam praedicamentalemai
- cunt, sed etiam transcendentalis illa, quae est inter materiam et for–
- mam dec et Logica, qualis est inter causam et effectum dc ut et
- e
- divina, qualis est in Deo, imo omnes quot quot dantur relationer
- praedicamentales sunt, et eroptrios accidentia. Convenit enim
- omnibus et praedicamentalis relationis, et accedentis definitio. Et
- nihil est quod dicunt Relationem formaliter et inultima abstra–
- etione consideratam, non esse substantiam: realiter vero et contra-
- ete spectatam esse vel inharentem, vel subsistentem, quemadmodumens
- formaliter neque sit substantia, neque accidens; at contracte, sit vet
- Substantia vel Accident. Distinctio haec inguam nulla est. Nam
- Si formaliter et abstracte, sive materialiter et concrete consideretur
- relatio, accidens est, et neutiquam substantia. Longe vero alia est
- ratio Entis, quod formaliter et abstracte sumptum est genus substan–
- tiae et accedentis: qui ergo substantia vel Accidens ipsum esset, ni–
- si aliquid sibi ipsi et genus et speciem dicere volueris. Nelatio vero est
- Pecies entis, quocunque modo etiam consideretur, Ergo ad alterutrum
- horum, vel substantiam vel Accidens referendum; at non ad substan-
- tiam Ergo ad Accidens. Sed dicit non nemo: Cuicunque formalis ratio
- relationis realis competit, sine esse In, illud ipsum est relatio subsi–
- stens. At vero divinis personis formalis ratio realis relationis competit
- sine esse In. Ex Personae divinae sunt relationes subsistentes. Major
- manifista est quia cuicunque competit esse ln, illi non competit To
- subsistere contra. At dicat quispiam, ubi manet esse A
- L
- Illud est terminus transcendens communis inhaerentiae et sublisen
- tiae, quando est in Accidente accidens est; quando in substantia
- simplici et compositionis experte, subsistentia est. Minorem prob.
- quia relationes dirinae non sunt accidentia, quia in Deum non cadit
- accidens. Hactenus ille.
- le. Major ita simpliciter proponitur, ac si
- apud
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9, fol. 51v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068517:0118?run=74