Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Et nequis putesneque eni putat perfectionem moralem seu bonitatem cum meta
- phisica perfectione seu magnitudine hic confundi, et hac concessa illam
- sciendum est sequii
- A1 nontantum quod
- neget. Quidem constat ex dictis, quod Mundus
- sit perfectissimus physice vet vel si mavis metaparsie
- seu is status ea series rerum prodierit qam
- in qua quamplurimum realitatis actu praestatur
- sed etiam quod sit perfectissimus moraliter. Am
- revera moralis perfectio est physica quaedam perfectim
- meutbus
- gerata a
- osica, est uno sin
- entesa qua
- uedes Nempe
- Mundus non tantum est Machina maxime admi–
- Tabilis, sed etiam quatenus constat ex Mentibus
- est optima Respublica; per quam Mentibus conferti
- quam plurimum felicitatis seu laetitiae, in quo
- physica earum perfectio consistit
- At, inquies, nos contrarium in Mundo oriri
- experiri; videri enim optimis s persaepe esse
- pessime; innocentes l non
- tantum, sed et homines affligi, occidique ccum eruriatus
- denique viundum videri potius chaos quoddam
- contusum quam rem a suprema quadam
- sppientia ordinatam. ita prima fronte
- videri fateor; sed re penitius inssecta contra
- pium esse statuendum a priori patet ex illis
- ipsis quae sunt allata, quod scilicet omnium rerum
- quaefieri potest. it
- atque adeo et Mentiam summu perfecti
- Cobtineatur
- accipiendum
- netur. Sueque hoc ita pontandum est, ac si totum
- quidem sit felix et perfectum parses vero
- imperfectae; qnam de ipsum verae dubernationi
- contrarium foret, cujus est quam maximum fonum
- possibile ebiam, a singulis obtinere. ciendum
- igitur afflictiones prr tempore malas, sefectu bonas
- bonctevro
- esse, et esse vias compendiarias, ad majorem perfectio
- nem, ut in natura quadam tente termentant melo-
- Tanturque alii in quibus fortior perturbatio est t
- partibus e majore vi extrorsum versis, promtius
- emendantur. Haec ergo ponstantum heclogice
- sed et phissine vera esse nec tantum grata et
- consolatoaia, sed et verissima esse est statu
- sentio es.
- tatuendum. Et in universum nihil
- esse aut felicitare verius, et aut duleius
- Cextem tecto
- feliciusque veritate.
- Et s victu fecta aporticicuta tecta absona
- quandam ostendit sct cxlorum confusionem; omulous autem simul spe–
- statisut objicitur: s ergo mundus dudum paradisus. Ain
- coussa exprerientiam sx jam Multae substantia ad magnam
- perfectionem pervenere, sed innamerae restant semperqueexturun
- Esgitame, piscontinui dimpbilitatem in tufinitur, dum exignaa
- la pautatim evolvuntur
- praesettim
- gubernatio
- spectet
- generis humani
- oblineret et ber racivili
- est nisi tota lege in specta jud
- cari d habemi
- picturis
- umbra
- Ficiicula ejus
- sola spectem propius, reliquo
- tecto ineptu quaedam appa–
- ret coltum conprsio; toto autem
- spectato pulcherrimus naslitur
- in oculo offectus. Et in Musica
- disonantiae nista quibus mens
- aomista accedente correctione
- aliquid faciumt multo putchrique
- qu et excrtatuis quam per
- petuus fenor consereatiam,
- et salsa amara acida, cimara
- gati aliquid faciunt recte
- instas quaim duterasola
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068518:0006?run=74