Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Quod autem afflictiones bonorum praesertim
  2. virorum, affinet, pro certo end tenendum est
  3. cedere eas in majus eorum bonum Et idque non
  4. tantum Theologice, sed etiam physice verum est. Nempe
  5. uti e granum in terram projectum copati necesse est,
  6. antequam fu patitur antequam fructus ferat,
  7. omnino
  8. Et iersum dici potest afflictiones
  9. pro tempore bo malas, effectu bonas esse, cum sint
  10. viae compendiariae ad majorem perfectionem. Ut
  11. in physicis qui liquores lente fermentant, etiam
  12. tardius meliorantur; sed illi in quibus fot fortior
  13. perturbatio est, partibus majore vi extrorsum versis,
  14. ergot
  15. prontius emendantur. sunique ista non grata tantum
  16. et sconsolatorio, sed et verissima esse est statuendum
  17. Atque in universum sentio nihil esse et felicitate
  18. bonorum, et universi perfectione omnimoda verius,
  19. et felicitate verius, et felicius dulciusque veritate
  20. Quod lobjciture er Mnus deduu paradiu
  21. N, ita Renditur ad
  22. peterca in cumulum etiam pulchritu-
  23. dinis perfectionisque Universalis scire Operum
  24. divinorum, sciend progressus quidam perpetuus
  25. liberrimusque totius uuiversi est agnoscendus; ita
  26. ut ad majorem semper cultum pd procedat.
  27. Quemadmodum tellus nostra nunc magna pars terrae
  28. nostrae culturam recepit; et recipiet magis magisque
  29. Et licet verum sit interdum quaedam rursus sylvescere
  30. aut rursus destrui deprimique, hoc tamen ita interpretandum
  31. accipiendue ost, ut paulo ante afflictionem interpretati sumus,
  32. e nempe haur ipsam destructionem depressionemque
  33. adem ita prodesse prodesse ad conse–
  34. quendum aliquid majus ude ita ut ipso ut
  35. quodammudo
  36. sic dicam damno lo lucremur
  37. Et quod objici posset: ita Mundum dudum
  38. oportere ut Mundus dudum factus se Paradi sus
  39. ciend est responderi responsio est praesto est:
  40. oinfinitas semul partes exigules
  41. ob divisibilitatem continui in infinitum, semper restare
  42. auen
  43. noue in abysso rerum, superesse partes asopitas
  44. adhuc excitandas, et ad majus meliusque, et ut verbo
  45. dicam ad meliorem caltum provehendas. Nec
  46. proinde unquam ad Ferminum progressus pervenini.
  47. quo
  48. Atque hoc est quod siceres
  49. retroredent ut majore
  50. nisu saltum facias
  51. in anteriora; (reculer
  52. pour mieux santer,
  53. qu’on recule pour
  54. mieux sauter)
  55. eisi uuctae jam
  56. substantiae ad
  57. magnam perfe-
  58. tamen
  59. ctionem pervenerint,

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068518:0008?run=74