Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quod autem afflictiones bonorum praesertim
- virorum, affinet, pro certo end tenendum est
- cedere eas in majus eorum bonum Et idque non
- tantum Theologice, sed etiam physice verum est. Nempe
- uti e granum in terram projectum copati necesse est,
- antequam fu patitur antequam fructus ferat,
- omnino
- Et iersum dici potest afflictiones
- pro tempore bo malas, effectu bonas esse, cum sint
- viae compendiariae ad majorem perfectionem. Ut
- in physicis qui liquores lente fermentant, etiam
- tardius meliorantur; sed illi in quibus fot fortior
- perturbatio est, partibus majore vi extrorsum versis,
- ergot
- prontius emendantur. sunique ista non grata tantum
- et sconsolatorio, sed et verissima esse est statuendum
- Atque in universum sentio nihil esse et felicitate
- bonorum, et universi perfectione omnimoda verius,
- et felicitate verius, et felicius dulciusque veritate
- Quod lobjciture er Mnus deduu paradiu
- N, ita Renditur ad
- peterca in cumulum etiam pulchritu-
- dinis perfectionisque Universalis scire Operum
- divinorum, sciend progressus quidam perpetuus
- liberrimusque totius uuiversi est agnoscendus; ita
- ut ad majorem semper cultum pd procedat.
- Quemadmodum tellus nostra nunc magna pars terrae
- nostrae culturam recepit; et recipiet magis magisque
- Et licet verum sit interdum quaedam rursus sylvescere
- aut rursus destrui deprimique, hoc tamen ita interpretandum
- accipiendue ost, ut paulo ante afflictionem interpretati sumus,
- e nempe haur ipsam destructionem depressionemque
- adem ita prodesse prodesse ad conse–
- quendum aliquid majus ude ita ut ipso ut
- quodammudo
- sic dicam damno lo lucremur
- Et quod objici posset: ita Mundum dudum
- oportere ut Mundus dudum factus se Paradi sus
- ciend est responderi responsio est praesto est:
- oinfinitas semul partes exigules
- ob divisibilitatem continui in infinitum, semper restare
- auen
- noue in abysso rerum, superesse partes asopitas
- adhuc excitandas, et ad majus meliusque, et ut verbo
- dicam ad meliorem caltum provehendas. Nec
- proinde unquam ad Ferminum progressus pervenini.
- quo
- Atque hoc est quod siceres
- retroredent ut majore
- nisu saltum facias
- in anteriora; (reculer
- pour mieux santer,
- qu’on recule pour
- mieux sauter)
- eisi uuctae jam
- substantiae ad
- magnam perfe-
- tamen
- ctionem pervenerint,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068518:0008?run=74