Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 13a, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Scholium
- Quia Deus etiam definitur Ens perfectissimum
- et vero Existentia ex numero perfectionum est
- hinc recte quidem dicitur DEum esse Ens cujus
- tamen
- essentia involvit existentiam; sec non potest inde
- demonstrari
- concludi cum Cartesianis, DEum exister
- ;sed
- hoc tantum DEuM existere, posito quod essentiam
- aliquam habeat, id est posito quod sit possibilis.
- Et haec cantio eleganter inprimis patet ex demonstra
- tione nostra hoc loco posita. Nam si conclusiones
- contradictoriae semper essent absurdue sive faisae,
- ni (qualis hoc loco est: Ens necessarium
- falso dlicitur esse necessarium semper essent falsa
- tunc aliqua ex praemissis nostris etiam fuisset falsa,
- ac proinde haec ipsa: ens necessarium non existit.
- Demonstratum ergo habuissemus Enc necessarium
- seu DEum, existere. Verum observandum est
- quod hactens quantum scia non est observatum
- am propositiones contradictorias, posse esse veras
- si ostendantur de rebus impossibilibus seu contradi–
- ctionem implicantibus. Exempli gratia, de Circulo
- duadrato legitima illatione probari potest quod non
- ero
- sit Circulus, quia estquadricim est rectilineum
- circulus autem non est rectilineum. Ostendimus ergo
- saltem vel Deum esse impossibilem, vel actu existere
- Quod magni momenti esse puto, facilis enim est ostender
- rerum possibilitates quam existentias; et unaquaeque
- res habetur possibilis, donec contrarium probetur.
- Cartesianos aytem qui absolute existentiam ha modo
- probasse putabant, mirum non est assensum non obtinuisse
- eodem enim modo quo ipsi DEuM, ostendi posset hominem
- xistere. Ponamus enim conceptum aliquem, homo necessari
- et homo exi
- prodico ipsum
- dans quem signisicamus per s
- utia indoluit existentiam
- vidoponm essode
- existere nam ejus im est
- ex hypothesi. Sed respondebitur otem incertum esse an
- talis essentia detur seu fregi sive distincte concipi possit
- i
- ex un set possibile
- sive an A sit possibile. recte
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 13a, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068521:0008?run=74