Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 14c, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.99.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. tempori naturam tribui, ut plura simul esse intelligantur.
  2. Simul autem sunt quae una mentis actione sentiri possunt. Sed
  3. quoniam ipsa Mentis actio habet tractum, videndum an non Simul
  4. dicamus
  5. esse, quorum si unum existit, existit et alterum.
  6. Atque illud sane
  7. in confesso est, si duo sint ejusmodi, ut impossibile sit alterum sine
  8. altero intelligi ea simul esse. Et certe si perfecte sapientes essemus
  9. id est Dii, facile videremus quae nobis per accidens simul esse nunc videntur
  10. ob iguorantiam nostram, coexistere ipsa naturae, id est divini intelletus
  11. necessitate. Sed haec accuratius discutienda. Sunt enim ultima
  12. denique horum notiones in explicabiles, vel ideo quia per se intelliguntur
  13. simplicesque sunt
  14. Aeternitas si sit aliqus ut aliquid tempori
  15. homogenium concipiatur, erit tempus interminatum; sin ut attributum
  16. alicujus aeterni, erit duratio per tempus interminatum. Sed vera
  17. origo atque inte intima aeternitatis natura est ipsa existendi
  18. necessitas, quae nullam per se dicit successionem, et si fiat ut omnibus
  19. loexistat, quod aeternum est.
  20. Ut in duratione, ita in extensione est forma quaedam simplex per se
  21. intelligibilis, cujus idea est praesens menti, quaeque adeo est in explicabilis
  22. id ergo secundum quod res dicuntur extensae, cui extensio sola per se
  23. competit, in ordine tamen ad ea quae aliud quiddam praeterea continent,
  24. dicitur Locus, et absolute, spatium, et secundum spatium res concipimus
  25. sitas, simul sensibiles, S A_ modus secundum quem
  26. plura simul e quid si eed et invicem d
  27. a distantes, et figuratas. Sed ad haec explicanda profundiore
  28. opus meditatione. Illud interea notare suffecerit ommensitatem respondere
  29. aeternitati, utque aeternitas per se non dicirsuccessionem, ita nec immensi
  30. tatem dicere extensionemsive partes. Deinde notabimus tam
  31. differre locum a corpore, quam tempus a re existente: Et quae
  32. argumento Cartesius ejusque sectatores probant, spatium ipsum, quia
  33. extensum, esse divis ibile, adeoque mobile, et proinde corpus; eodem
  34. tempus probabitur et temperris partes esse separabiles, horamque
  35. unam ab alia longius removeri posse, quod cum ipsa quam
  36. habemus temporis idea pugnat

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 14c, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068526:0003?run=74