Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1, fol. 1r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.

The machine reads it as

1. an atque destrnctis vel in exiguum atque in sensibile reda
2. Explicatio Soni et auditus
3. Ex Epissila ad amicum hyeme superiori
4. scripta, cum nonnullis additamentis
5. saepe mecum cogitavi, quonam arcano
6. artificio natura id assequatur, ut non sonus tantum qua
7. sed ejus varietates, ipse ul percussio ut sonus multiplex
8. son varietas, et quod potissimum est ipse soni gradus,
9. quem tonum vocant per medium propagetur, et in organo
10. exprimatur. Et venit in mentem corpus sonorum comparari
11. posse cum chorda pulsata, erganon vero auditus partes
12. vero aeris organon vero auditus cum chorda
13. quae etiam non tacta priorisson reddit
14. erat, tum quomod quae sit causa hujus sympathiae unisonorum.
15. tum vero, quia una chorda non potest omnibus aliis
16. unisona esse, quomodo effecerit natura, ut idem organon auditus
17. possit esse omnibus chordis cujuscunque magnitudinis aut
18. tot rebus divetsissimos tonos
19. edentibus nisu triusque modum satis distincte
20. mihii assecutus videor, atque adeo subtilissimum naturae
21. inventum pers satis diptincte mihi assecutus videor.
22. itaque deprehendi licet in sono, distingui possint, origo,
23. propagatio, et in organo expressio; tamenhaec tria
24. fieri eodem fere modo, per tensi cujusdam corporis
25. percussa Tremere; deindeae tremunt quae tremunt
26. aeri corporibusque tensis, sed maximam unisonis, seu un
27. ejusdem toni capacibus eandem reciprocationum nemodo
28. communicare, derius aures nostras eo naturae artificio
29. conditas esse, ut sint omnibus corporibus, quorum sonos
30. Origo igitur soni petenda est a corporis sonori
31. ab aliquo percussi tremore, qualem vidimus itionit, et
32. reditionit, flexionita et rectitudinis, figurae, et voluminis,
33. mutati ac restituti, reciprocationem saepe repetitam
34. in chordis tensis quidem nonnihil, sed satis tamen longis laxisque
35. ubi idtiones ipsis oculis pate. Nec dubitandum est
36. quin idem fiat in chorda brexiore et meristensa, etsi non
37. aequae vi sit visibile. Apphet tamen, chordam pulsatam cujus
38. Nac aliis speciebus propagatis opus esse
39. circulisinum
40. in superficie aquae lapello injecto
41. nascuntur quos vulgo huc accommodant
42. nihil distincti exhibem et longe hinc abset
43. quid Nibil aliud enim sunt quam fluctus
44. Expdit aigitur primum omnia quae sonant
45. percipimus unisora homotona
46. ven
47. orbigculares locum lapilli circumdantes;
48. ubi quemadmodum et in aliis fluctibus fit
49. humilior et remotior nascitur ex majo
50. et propiovitur
51. vibrationes videri satis non possunt, t durante sono apparere solito
52. Vi sit paret n circuli illi
53. crosunt usu ad croscunt amplitudine,
54. evanes cunt humilitate. Sed quid haec ad
55. somum eta tonum, isochionismos Elastiu
56. aliaque hucu huc pertinentia distinite
57. exli explicanda facient, non
58. apparet pese praesertim cum fluctus
59. sint affectiones magnarum partium
60. aquae, soniss exignarum atque adeo insen
61. sibilium aeris; et dem ac proinde
62. flutus cum rento melius quam sono
63. majorem quia omnu eltatlum quod aelerrimis vnletonibus reciprocationibus tdefui
64. successive obtinet aa successio ob velocitatem notari me quit
65. artes habentem simul existentes optica deceptione exhibetPolitojam sonum esse à tremore qui a per cussi restitutione orit
66. in plere videtur quemadmodum ntem rotatos in tencbris baculus
67. ic extremo est carbo ignitus, circulram ignitum quasi fimul
68. snam mollia percussionem
69. faut certe inconditum aliqud sonent
70. He causa cur campanai sonantet
71. mollis, corporis contactus velat obsumesca
72. ssed absorbent, ut atet naque aim lap
73. laxo corpoti illapsus resitie fatere
74. acceptam non repereutiendo reddunt t sed et vibrationes corporis
75. percussi cum appre henditur utique impedtantur. Haneransam sse ui sconsi deratis causa reperir poterit
76. tremorem sum chordam impedires
77. anto cur carbones o tinniant instar metut n corpo
78. fragminum ex metaltis lignum non tinniat, sed surdum magis
79. mixta, considerari potest instar stuppae quae campanet circumponeretur aut quae testudine fidibus circum olveretur
80. sonum edat, quoniam aquositas quae in ligno est, partibus durioribus
81. quantum opus ad aquosas partes expellendas, sod cum dlansis ul fant quia vero id fit
82. sedrcum lignum in carbones redigitur, sats satis quidam uritur
83. in occluso loco, tator non satis est validus ad hamorrtu magis vised sumfixum aut viscosum
84. quod inligno fuetat ustime. Carbonis
85. inmpedimento mollis sublato corjus fit tiogntum
86. aut si ita vocare libet, solahureum eliciendum, quo nempe pattes
87. solidiores connectuntur intque perinde est ac si igne immisso stuppa circa
88. quo campana, aer conflogoreret campanis igne tam mediberi non laesis
89. Objiciat forte alquis, etiam mollia satis valde pertassa validum
90. sonum fortiter percussa, validum sonum edere mollia tamen non
91. videri tensa, quicquid autem tremit tensum esse debere.
92. sespondendum Deinde quaedam tam dura tam solida, tam
93. ua esse, ut tremor ipsis apte ascribi non posse
94. Verum jam ab aliis egrigiis viris, agnitum est
95. etiam res ux mipina manna et solida percossa tremere
96. stara equoum satis adtac distentum ngalis
97. ad antum carbo sit fragilis, fatendum
98. cum aquoesitate, unde fit fragilis
99. quae res iterum nostram
100. explicationem egriga illustrat ram
101. ut hic in chorda percipimus, ita in aere
102. collegimus partes ati sponte ne
103. ex posteriori primum occurram
104. partium justo major
105. dalesient min
106. servetur aessilient majores,
107. consinq
108. am alia commune cum alios mapre
109. is intelligi potest, aliae denique nsi suarum
110. toti inaedaequatas, quae variae imo infinita
111. variis velut plicis, quae pro variis externorum
112. factae intelligi possunt. itaque ex his ad hoc ut jnstae vibrat
113. der hissquae jam factae sunt, eas quae aptaes
114. tametsi et isse fiaut subisnde
115. brationem imitatur, adeo ut aliquandi

Cite

Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068530:0001?run=74