Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 24r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25v); this page is its right half.

The machine reads it as

1. Dre conclusione postremi sui screpti asserit el. d. quod cessasset
2. dudum inter nos disputatio si admisissem hanc propositionem: In duolo
3. corporibus concurrentibus quantitatem notus per concussuur posse
4. augeri et diminur, et tamen servari lalem quantitatem verium et
5. centrum gravitalis amtorum non possit assurcere peus minusve até
6. post ictum quam ante ictum. Cortum est tamen me jan dudum abmisisse
7. regulam motus Hlugenianam ex qu’a nacessario sequitur dictae proposeri
8. onis veritas: Certum est praterea quod in ipso principis nostrae disputationis
9. negavi quod spatia ascendendo percursa sint semper inter se sicut vires
10. motrices: onde sponté segnitur quod vires motrices (sive quantitates
11. motus secundum Cartessianos) possunt mutari in corporibus etiamsi
12. spatia a centro communi gravitatis ascendendo percurrenda eadem
13. remaneant Pive aeguivalentia: habebat igutur Vir el. Suum illud
14. intentum et debuisset in ipso illo principio cessare controversca:
15. Verum cuivit ad scripta nostra attendenti facile palebit aleum tunc
16. fuesse statum quastionis: volebat enim praterea el. d. exente
17. inferre quod vires motrices non debent aestimari ex quantitate
18. motus, multiplicando scilicet corporis molem per ipsius velocilatem
19. atque inde novam deducebat regulam translationis potentiae ex
20. corpore 4 cibrarum in corpus 1 librae. Haec autem Ege merito
21. concedere recusavi: quonquam enim nostra potentia astimatis non
22. possit Peare cum definitione, quam ipse. aettulit in Act. H. 1690. gra. 274.
23. sufficit quod dicta astimatio optime congrua eum alia definitione
24. quam Ego protule H. 1691. par7. quaeqi a nemine, nee cb ipso clar.
25. Artasonsta potet resput. Jam cgllao non meror quod me dicat

Cite

Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068532:0043?run=74