Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 154r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 155v); this page is its right half.
The machine reads it as
- SPECIMEN DEMONS IRAH
- Onum
- De Natura Rerum Corporeatum.
- ex phaenomenis
- Natura Rei
- id quod
- Rei nomine nos complecti quicquid apparet,
- vel hinc intelligi potest, quod decepti erreremque
- agnoscentes, rem aliquam nobis apparuisse, s nec
- hanctamen non extitisse dicamus recte dicamus.
- Natura rei est causa apparentiarum in re ipsa
- rebus re posita apparentiarum e1. Unde differt
- Corxis est il quod apparet vocamus Natura
- Rei a Phaenomenis ejus ut delineatio aspectus
- urbis ex sim apparentia distincta a confusa,
- partium apparentia partium ab apparentia situum
- situum seu relationum ad externa; ut apparea
- planum uobis e summa turri in medio posita perpendiculariter
- despectae ad varis aspectibus torizontalibus, quibus
- viatorum ab alia atque alia plaga venientium oculos
- varie ludit. Quae similitudo mihi valde accommo-
- data semper visa est ad Naturae et quolita acciden
- trum discrimen intelligendum.
- Orpus quid vocent homines, eauli accuratius
- investigandum est dilipenter investigandum, nam
- ab hujus idea clara districtaque aditu nobis facit
- ad demonstrationes. Ante omnia constat nihil ab
- hominibus Corpus vocari, nisi quod extensum putent.
- Extensienitautem Motio componitui et idea Magni-+Est aliqua Numeri magnitudo situs autem mimeri
- tidinis et situs. Magnitudo autem nihul aliud
- liquid alicuc
- quam numerus partium est Situs idea companitur
- ex idea nobis cope imaginamur, quoties senti
- mu et cogitamus nos sentire, et rere quidem, et
- Sesse tamen hoc a nobis diversum. Ut adeo imaginari
- sibi ipsum alicubi, et imaginar sibi simul se enaliud,
- sit idem Habent tamen hoe
- ines
- Habent tamen hoc homines, ut quod tant sicubi
- solam ex tensionem esse proponunt, ibi corpus esse imaginantur ibi
- non petent dicant; quare cum spatium aliquid
- sibi sed quiddam sed spatium quoddam corpore
- vacuum esse cogitant, ibi corpus abesse cogiteot nullum
- sed spatium vacuum esse cogitent, etiam si
- contrarium sentiant. Qudd am ex praejudiciis
- infantiae haustum sit in progressu patefieri debet.
- orpus autem cogitant, quoties praeter spatium, seu
- extensionem solam aliud quiddam esse cogitant,
- quod appareant; cum extensio sola iis nunquam appa
- reat, sed colore aliquo, aut conatu, aut resistentia
- aliave qualitate restita. Quae anihil aliud sint esse
- quam species extensionis primo nih mentis, ictu
- nemini in mentem venit, ideo nec sumendum est,
- non magis ac illud: omnes mutationes corporum
- esse motus locales; sed demonstrandum.
- Corpus ergo cogitamus quoties aliquid extum alicubi extensionem
- esse, it apparentiam seu sensibilitatem cogitamus.
- S possumus tan cogitare esse aliqua corpora quae nobis
- sunt sensibilia non sint sensibilia. Sed ea omnia putam
- ligitans este isao sitalia vel et noi a silnita inam
- proper infinitis
- per se nultus Unde Aristoteles quaque sapien
- ter innuit continus a discret quanti
- tatem continui quantitati discreti dE0
- addere.
- et discedente corpore spatium manere, alio
- in ejus locum succedente cogitent
Cite
Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3, fol. 154r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068532:0303?run=74