Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7, fol. 24r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
The machine reads it as
- cartum
- plus inter am e tignidem, quam am catulum meli,
- taeum vel Bononiensem et molossum Anglum inter sit,
- n ne quid de lumo dicam. Non animalia tantum, sed et plan,
- ta prosolo et eoelo, pro cultu ipro mustrimentordegque de
- generat lucuriant ve; hinc arboreh ex preceris, nana fiunt illim
- herbae ex humilibus arborescunt;, et longissimistemporum ipter
- vemum
- t
- aliae species prodiisse videantur. Crebrioreh olim mutatione pu,
- isse credibil et, ab igne aut epirita velaguisnumo stabilitae
- res magnis avicissitudinibue minus ob noxia sunt, itayue vade
- sorta
- alio tunc naturae vulta ontase aquis latius patentibuant
- abundantins nutrimentum prae bentibus inem ad modumemaiores
- atur
- Sunt maris quam la cuum pisces etiame ut, velut
- in majore et fertilione campo quadam aqpaticae elim vel
- vel diter insiqpira
- amphibiae belluae mgjoret, suerint, et majora gestarint oris arma
- gnam illa qua nospodie in trippoppotamo vel in Posmaro
- videmus, qui et inse eburant potius aliquid ebore melius praebet.
- quin tute notasti, quem sibi Brunsviga monstrabam dentem
- vrope Gvel febytum cum aliis fragmentis effossum Tuisillis
- connen sibus simul cognatum esse et differentem itayue à magno fuit
- animali; quale tamen nescioan uspiam extet. sunt amici egre,
- giae eruditionis, qui etiamnum ad monstra marina in clinant.
- Sane aquas elirro magnam Germania imo (ne de libella quae,
- ras) terra partem Lexisse ante Noachi diluvium, eet cur
- non minus cum scriptura sacra quam recta ratione credamus.
- quod ingeniose notas conchulas Lonnensi arena cum ossibus essosae mistas
- ia exterrestri genere fuisse, spernendum non est. vide tamen
- veferibus etiam creditum cucianus. lib. de dea syria memorat gnan cum suo colle super jecta dici possint. Epistola sua opposita nescio
- ne illa fonte in superiorions statis haeserint, autammali serius
- ll
- quid monet de terrae venis à Je praeteritis. Id quale sit forte dis
- cemus, negaid neglectum videatur.
- Caterum etsi benecone
- dusa et ab aere desensa diu durare posse non repugnem, huctamen
- melino, ut eredam flavedinem illam subrubi cuntiam ineranio ali,
- isue eavitatibus animalis zonnensis depreehensam et illam ma,
- potius
- teria concretae in lingua solubilitatem a guodam boligenere, quam
- vasorum sanguiniorum medullaque velstigiis ac velut religaiis
- tera
- esse. Nam marga et boli, et maxime, quas temnias vel sigillatae
- vocant, cum ex subtilioribus zerresfrium corporum ramentis
- passe, nescio quibus deinde causis vel deletas vel pulsaz; sive illa agna abrasis admistis etiam omine ralium, calcibus succisque generen,
- sue interd
- nihil admodum ab ehnicanis aut Indicis distiterint, ut ursi no tur, varii sunt eoloris, et puriores facile liquescunt. Panguinis
- vae Zemblae eolore magis magnitudine quam forma a nostris discei autem et medulla naturam tamdia perstitisse agre crediderim
- dunt; sive cognata magis quam ejusdemtribus fuerint, ut rangi cum firmiora istisfuerint congumta, et color hanguinis facilli–
- me immutetur, 4 et in univerium colores ex vegetabili velani,
- praesenti raturae vulta res antiquissimas metiuntur. quam muctas mali naturae regno narum durabiles habeantur; quod de minera,
- Epecieh America proprias nodimus? Fac Atlanticam aliguae libus pigmentis coa eet. Quanguam ne quid dissimulem sirit aliqua
- optra
- etiam in illis singularis constantia exempla; sed qnae ad eruotie
- rubedinem porrigi non puto. Terrarum vero color sertatatem, ac
- cape et imagna et igne perstat. Quantum vero animalia et vege-
- sis contrarium aliquid pro certo male concludamus. Axiomabre, tabilia tempore et petrificatione immutentur, analysis chemica maxi–
- vis aeoi praecipitisyus jndicii ett, nec nasei epecied nec interire janqueue me ni fallor ostendit. Et Eyuidem ut quod res est dicam, puto in
- et disputare interdam liceat qua vere specie dissent, et utrum signes Medicos non temere inhanc de minerali effossorum apudvos
- 1Bset Moal
- magis
- +et si sape albedine
- candore commendentu
- ut quod lactis lunae
- nomine venit; cum
- tamen
Cite
Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068536:0047?run=74