Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7, fol. 24r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. cartum
  2. plus inter am e tignidem, quam am catulum meli,
  3. taeum vel Bononiensem et molossum Anglum inter sit,
  4. n ne quid de lumo dicam. Non animalia tantum, sed et plan,
  5. ta prosolo et eoelo, pro cultu ipro mustrimentordegque de
  6. generat lucuriant ve; hinc arboreh ex preceris, nana fiunt illim
  7. herbae ex humilibus arborescunt;, et longissimistemporum ipter
  8. vemum
  9. t
  10. aliae species prodiisse videantur. Crebrioreh olim mutatione pu,
  11. isse credibil et, ab igne aut epirita velaguisnumo stabilitae
  12. res magnis avicissitudinibue minus ob noxia sunt, itayue vade
  13. sorta
  14. alio tunc naturae vulta ontase aquis latius patentibuant
  15. abundantins nutrimentum prae bentibus inem ad modumemaiores
  16. atur
  17. Sunt maris quam la cuum pisces etiame ut, velut
  18. in majore et fertilione campo quadam aqpaticae elim vel
  19. vel diter insiqpira
  20. amphibiae belluae mgjoret, suerint, et majora gestarint oris arma
  21. gnam illa qua nospodie in trippoppotamo vel in Posmaro
  22. videmus, qui et inse eburant potius aliquid ebore melius praebet.
  23. quin tute notasti, quem sibi Brunsviga monstrabam dentem
  24. vrope Gvel febytum cum aliis fragmentis effossum Tuisillis
  25. connen sibus simul cognatum esse et differentem itayue à magno fuit
  26. animali; quale tamen nescioan uspiam extet. sunt amici egre,
  27. giae eruditionis, qui etiamnum ad monstra marina in clinant.
  28. Sane aquas elirro magnam Germania imo (ne de libella quae,
  29. ras) terra partem Lexisse ante Noachi diluvium, eet cur
  30. non minus cum scriptura sacra quam recta ratione credamus.
  31. quod ingeniose notas conchulas Lonnensi arena cum ossibus essosae mistas
  32. ia exterrestri genere fuisse, spernendum non est. vide tamen
  33. veferibus etiam creditum cucianus. lib. de dea syria memorat gnan cum suo colle super jecta dici possint. Epistola sua opposita nescio
  34. ne illa fonte in superiorions statis haeserint, autammali serius
  35. ll
  36. quid monet de terrae venis à Je praeteritis. Id quale sit forte dis
  37. cemus, negaid neglectum videatur.
  38. Caterum etsi benecone
  39. dusa et ab aere desensa diu durare posse non repugnem, huctamen
  40. melino, ut eredam flavedinem illam subrubi cuntiam ineranio ali,
  41. isue eavitatibus animalis zonnensis depreehensam et illam ma,
  42. potius
  43. teria concretae in lingua solubilitatem a guodam boligenere, quam
  44. vasorum sanguiniorum medullaque velstigiis ac velut religaiis
  45. tera
  46. esse. Nam marga et boli, et maxime, quas temnias vel sigillatae
  47. vocant, cum ex subtilioribus zerresfrium corporum ramentis
  48. passe, nescio quibus deinde causis vel deletas vel pulsaz; sive illa agna abrasis admistis etiam omine ralium, calcibus succisque generen,
  49. sue interd
  50. nihil admodum ab ehnicanis aut Indicis distiterint, ut ursi no tur, varii sunt eoloris, et puriores facile liquescunt. Panguinis
  51. vae Zemblae eolore magis magnitudine quam forma a nostris discei autem et medulla naturam tamdia perstitisse agre crediderim
  52. dunt; sive cognata magis quam ejusdemtribus fuerint, ut rangi cum firmiora istisfuerint congumta, et color hanguinis facilli–
  53. me immutetur, 4 et in univerium colores ex vegetabili velani,
  54. praesenti raturae vulta res antiquissimas metiuntur. quam muctas mali naturae regno narum durabiles habeantur; quod de minera,
  55. Epecieh America proprias nodimus? Fac Atlanticam aliguae libus pigmentis coa eet. Quanguam ne quid dissimulem sirit aliqua
  56. optra
  57. etiam in illis singularis constantia exempla; sed qnae ad eruotie
  58. rubedinem porrigi non puto. Terrarum vero color sertatatem, ac
  59. cape et imagna et igne perstat. Quantum vero animalia et vege-
  60. sis contrarium aliquid pro certo male concludamus. Axiomabre, tabilia tempore et petrificatione immutentur, analysis chemica maxi–
  61. vis aeoi praecipitisyus jndicii ett, nec nasei epecied nec interire janqueue me ni fallor ostendit. Et Eyuidem ut quod res est dicam, puto in
  62. et disputare interdam liceat qua vere specie dissent, et utrum signes Medicos non temere inhanc de minerali effossorum apudvos
  63. 1Bset Moal
  64. magis
  65. +et si sape albedine
  66. candore commendentu
  67. ut quod lactis lunae
  68. nomine venit; cum
  69. tamen

Cite

Leibniz-Handschriften zur Nachträge LH 37, 7, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068536:0047?run=74