Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. (Cpthme es l
  2. idque à deo permisum
  3. Natura hominis Lapsu Adami corrupta est quod
  4. quoniam, Adam labens veluntariae volum libere pecoans in serie rerum optima
  5. optima a Deo eligenda continebatur, quemadmodum jam satis
  6. porum, sed in nondum rationales, in Adamo labem contraxerunt, quae in _ anima rationali deinde peccatum riginale
  7. Hoc lapsu omnes posteri sunt involuti, quonium animae
  8. expositum est.
  9. ea autem labes accedente Ammabus ratione in trunsiit in percatum appellatur,
  10. eriginale, quo vires humanae praesertim in spiritli rebus ad
  11. deum pertinentibus mire sunt labefactatae
  12. Dici autem potest omnes animas peccato originali infectas
  13. peccatum tamen originale nullo accedente ere actuali (nempe ante rati safficientem rationis usum defunctis,
  14. aliis ad aliud vitii genus
  15. magis inclinantibus. Itaque neminem habere cur prae alio glorietur
  16. aeque malas esse; sed non simili modo
  17. ad damnationem sufficere, quod quibusdam visum est, asseverare
  18. interrum
  19. supersit, seu quae sint reliquiae imaginis divinae:
  20. Nunc videndum quid in natura corrupta supersit virium se
  21. bon
  22. non ausim.
  23. duobus consistimertate et reliquiis
  24. libentate vyluatatis, et lumine intellectus.
  25. virium supersit:
  26. ctus et liberate voluntatis.
  27. Lumen intellectus consistit in est nna componitur ex
  28. imaginis divin
  29. ideis innatis incomplexis, et verita notitiis innatis complexis
  30. Lumine intell
  31. per quas nobis, si modo attenti simus, recte ratiocinari posse datum est
  32. mbhis latem
  33. n
  34. quam i
  35. Licet enim veritates int
  36. ideae veritatesque in nobis lat
  37. Huc pertinent verita
  38. sed
  39. neditando tamen ex ipsis
  40. inde pendentes
  41. insant erui possum
  42. hominem deo reconcliandum,
  43. promto
  44. u abae nolis men
  45. sensuum testimonio
  46. necessariae a
  47. non sufficiunt
  48. nisi divina gratia
  49. Etsi autem hoc Lumen naturale non sufficiat ad Legem
  50. Dei eternam cordibus inscriptam contineat, non tamen ad ad
  51. acredati E
  52. Libertas voluntatis consistit tum ut sponte, tum ut deliberato
  53. In
  54. eo;
  55. nos deo reconciliandos sufficit
  56. agamus, nec necessitemur ad dec
  57. uavisigne divina sint determinata
  58. Etsi autem futura contingentia tum ex la natura veritati
  59. ut ecessitas, cum nonnisi hypothetica sit,
  60. tum ex natura sua tum et
  61. veritatis; haec tamen
  62. Nec Avina praeordinatio libertati obstat, deum enim videns
  63. libe contingentiam et libertatem non tollit
  64. inter hominia possibilia hominem libere agentem, eique existentiam
  65. decernens, naturam rei adeoque libertatem actionis non immutat.
  66. Et licet omnis effectus determinetur ex suis causis,
  67. earumque praedispositionibus, ita ut semper ratio aliqua
  68. subsit, cur e potuis existat, quam non existat, neque non
  69. idem te tallitur landtere tin atque adeo non detur casus
  70. indifferentiae aquilibrita, ubi omnia, se eodem modo habeant
  71. utrinque; d rationes tamen nunquam sunt
  72. necesitantes, sed tantum inclinantes, atque eatenus indifferentia
  73. itaque nec peccatum originale, nec aliae nostrae prava dispositiones
  74. sive contingentia in illis salva manet
  75. nostra pruca actiones faciunt, ut necessarius sit aliquis
  76. peccandi actus etsi tanta sit nostra ad peccandum inclinatio,
  77. ut certum sit Los immunes nos a peccando non fere, nisi divina
  78. vicissim nec gratia dei quantacunque libertatem tostram
  79. gritia retineamur
  80. tollit, aut nobis bonae actionis necessitatem imponit, cum dicendum sit
  81. cum conset deum quam, et Angelos et animas beatas libere
  82. agere, etiam cum maxime ad bonum inclinantur
  83. peccatum actuale hominis, quomodo a deo non permittatur
  84. tantum, sed et gabematur, et quomodo ad realitatem ejus concurral deus, sunt
  85. Hactems de natura nunc Gratia qua opus est tam
  86. supra explicatum est
  87. ad bonos actus quam juvandos, quam ad malos retinendis coercendos
  88. Auxilia Gratiae duplicia sunt, externa et interna
  89. ita aliis ad viitutem. Consistuntus in sorte nascendi, educatione, conversatione
  90. casibus vitae.= in his dispensandis agnoscunt Theologi nostri To BaDos pauli
  91. Et liet codhile
  92. =quibus determinatur
  93. causalibera
  94. + quibus fit, ut ali
  95. aliis fercilius agant
  96. feliciares reddantur
  97. non tansum in rebus ex
  98. numanis ternis sed etiam in split
  99. tualibus aqque divinis

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 2, 2c, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068558:0008?run=74