Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 1d, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- at
- Retei CMristiam Thomasii dissi ad Petri
- libros de eruditione solida
- Porret
- de secta (poireti) noli esse solicitus quippe nec pietas nec sapientia sectam
- curat, sed cujuscunque sectae (modo talis secta sit quae sprritialia et gratiam dei a nitaralibus
- distincta non negat) quis sit et deogratas est et sapientia divina beatur, si deumtimet
- Hypotheses Thomasiana: Homo constat ex corpore animae spiritu. corpus est
- et in vis ejus ambulat
- materia a spnita arati apte disposita, ut spiritus animalis in ea functiones exercere
- possit. Anima et spiritus quem hamo cum alis creaturis sublunantius artissium communem
- habet corpus hominis variis motibus ad creaturas afficiens. Spiritus n cosia) est spuntus
- 2 enima et spriitus
- divinus est hominius animam a creaturis avertens ad Deum
- habent, lume amorem et tamen 3 Animo humana ab eo quae est in aliis creatulis
- tantum gadu differt orto a perfectione structurse humanae. 4, pugna est inter spartiuum
- 5. Amor illuminat
- non vero inter animam et corpus quae duo simul caro.
- tamen vero non amat. taque voluntas est nonma intellectus non contra simtamur quae amamus
- F. chus. forma is hominem ex gleba terrae formavit corpus
- . in statum integritatis hominis corpus eiut
- et animam,
- nom amamus quaee semtamur
- lucens instar solis, ob motiones laminosas spditium. DEus amabatur non comprehendebatur
- animatum, hurc indidit spiitum divnm:
- sriptuae creaturae intelligebantque non amabantur. 8. primum peccalum, cum inverso
- orgine deus volebat comprehendere deu et amare creaturas debebat uti iis non frivi
- 9 ita amisit amore dei, d intellortm creaturarm de spiritu dei non superfint nisiscintilla
- 10. Essentra hominis lupsi in odro dei e amore creaturam, et inesta coctivitate seu tusacum
- TI. Triplen status haminum hodier acrum bestialitatis, eami immer
- somm, qui nondum sentiunt in felicitatem Numanitalis, qui sentrentium defectus et salatem
- quaerentium extra se Chistianismi, eorum qui desicterio suoferuntur ad scintullama
- ideis creaturarm
- illam intra se quae Mristas is, imago patiis verbum patris) et contentum creaturam
- 12. Ora feint in hoce per gratiam divinam.
- homo atl bestia ridel et odit spritualia ut homo (art, ut regeneritas prunt inque iis quaescit
- sc. sireculatio est pars ignobilior animae nobilior voluntas Ec Amor in Eo corrumpit
- vel maxime sui ipsius
- intellectum, in homine format rectam radem, in regenito parificat 16. Fides salvifica aom
- 17. spirituatim solum nem similitudine
- concipiuntur. in conceptibus intellectui. imperviis pro veris habentur equia ad plura utilioraque
- est intellectus sed voluntatis seu amor, quia fiducia est
- 15. Spientio non parit amorem. 19. Fndes vera
- arctum e potest stare cum enire cirea mystena vera
- gnitio quae ducit ad anorem dei abregationem sui, imitationem Chrisi opera spirtus. Viaeles
- non consistit in speculatione
- era est quae ab his abducit 20 Fidelium unio non cyfessionis, sed spiritus unitas, omnes
- porretus inter lib. 1. c. 5. e inter erires imaginavis refert axioma: quod nuspiam
- qui grabiam a natura sec cogtam
- est neque est. Sed contra concra anllibitatem spirituum egregre, disselunt. Hemicus Morus
- cap6. inter eriores imnginationis refert, quod htcreaturis sit prasens rate essor
- essentiae. in quo ab eo dissentit Thomasius. Pulat animae competere extensionem activam
- corpori passivam. Negit mentis essentium consistere in cogitando. Deus anor est, essentia
- pulo inateria esse Ens mere passivum Materia oppositum spritum esse Ens adtivum
- corpus consistere ex materia et spntu pradicata actionum pertinere adspritus, passionm
- rominis amorseu voluntas est
- ad copu ad materiam. At poiret lib. l. C. 6. 5. in nol. p. 45. seq. mac activitatem
- quanda Aribunt; obscuvio contra porretum putat Thom. obscuriorem ese vocem ogilationis
- falsius quam infinitum
- quo de
- sipu animae et spiitus. Nihil mitri psum absurdius et evidenter
- physicum sartessianotum et infinitum malhematicum ut alibi vivide ostenso
- digine animae dissent in notis ad libi 1. C. 6. p.51. seu. pro Traduce subria sunt, sed ex recte
- percepta sentus et animaemra facilius cllustrantur. et quod lib. 2. C. 4 10. p. 97. rece
- motra Cartesianos defendit affractum; quea negant, quia maa tantam paritur ergo no
- alius motus nisi pulsio sed sprritus est ens activn unens maam ab cntin, quod fit per abtract
- fiecte autori facullas est vis dei in peaturis Hoc nihil est qui pirrtus
- ecte ostendit, acquiescientiam spindsiana
- esse, Mcheisticum vitium, est enim le harguaiae. cogituo i porreto amotem compretend
- em.
- in corporibus agens et tamen per se subsistens
- Recte autori mor intellectualis mentis tindere se deo, delectari in eo quod Clus sit
- id quod est et volo ut reprosentetur in mei ut eiplacitum. Fallitur cum sartesiam
- Spiiitus ois est inturtu Dei passivu
- utr ulnilu maae. civus. DEus ens mere action: nateria mere passibu
- opponsar nihulo +). Spiritus
- poine
- quod nulat auxam esse matertale aliusd
- s male non datur, alioqui deuopponeretur maae quod falt
- partici pat de passionibus corporis ob unionem Sedurus non
- anta malorum spinitudui
- cul ectibituius sensibiliu seu dolorum ec malorum fysicori, nec matorium poena. Dubito
- malis poenae
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 1d, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068575:0005?run=74