Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 9r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Encturidimm Ethicm praecipuamoratis philosoptirae dota complectens illustrata ut paimum veterum monumentis e ad probitater
  2. vitae perpetuo accommodato perHeur. Morum Cantabrigiensem rondon excudebar . Flesher venale autem habetur apud quil. Mordem
  3. Bibliopolam (antatrigiensem 1688. 8. dicit in porfatione seannicis editionem hortaatibus objecisse virum quendom praestantissimum
  4. doctissimumque absolutissimum opghthuum de prmaria illa qaaetione circa primarias boni matius rationesmotir
  5. quod brevi in lacem proditurum
  6. speret. Causas praeceptorum mEthias tradendas, esse enim qui hoc semlo niqentem numanam ad nihit obligari oulendant
  7. praeterquam rectam rationem Collegientere Oognata, quae aliquem calorem rates habent et velut strunlum ad virtutem. Omnem
  8. preeprensitavi occasionem exponendi ante oculos sanctum allum virtutis sensum,s quietiam Ethnicis tam alte insedit virtus est divinae natura
  9. participatio quaedam virtus Gpatia, et divina vita non nisi nominibus differunt
  10. Ethica estars bene beateque vivendi. bene vivi potest, ettamqe ab eoquo non vivit beate, cum successus actoonum, a fortuna dependeat. Recte autem
  11. Aristotelem et externa bona requinere adfeliatalem, at ipse Morus mox definit beatitudinem esse voluptatem quam animus pereizut e
  12. statuit esse in nobis facultatem quandam a) a8021S boniformem, quae nos apturaliter. ferat
  13. in id quod optimum, quasi afflatu quodam _ et 2Y886) a6mo Ude siit qui in bonum ferantur etram sine ratione et Aristotetem in
  14. sensu virtutis recteque factorum conseientia
  15. Hann Moral. lib. 2. cap. 8. diceae tates similes quid tales pati 7 075 Erd16) a) 46). Nimirum quid sit recta rationi i consentonem non posse
  16. dijudicari nisi per quendam sensum internum. Sensum hudiuret non habere quosvis adeoque eos aliter adoriendos, nomahillis eti nec ad toncforimem
  17. facultatem, et sensum Dei, sed ad intellectualem antmipaitem revocandos
  18. Noemata Moralia J. Bonmmes quod vitae alicui perceptivae queunddumm cum conservatione percirientis . Malrum contre pessimum sicum destructione percliensi
  19. 3 species sivegiadus vitarum perceptivaruum ali alius praestantiores.. E. Unum poe bonum potest esse alio praestantius ratura, duratione) plioqui nec vita una
  20. ubia praestantoror, nec felipitas una clia major. 3. Bonum etigendum, malum furgiendum iprimis praestantius 6. in quae nondum experti sum Eedere
  21. detettheltes ais vise profilentur expertos, modo vitam degant profestioni conformem, modo vetam degaant professioni conformemmullimque subsit lucri suspreo
  22. E Alsentio boniut octo, e legibilior, ut absentia mali, etam ut octo G. quod certo futurum est rationem habere deber praesentis, ntgeote quod aliquando revera
  23. maesens praesentes occupabit. Estu suppar ratro de eo quod, valde probabiliter futuum est. C9. Munus prostontia bona mensrantur a praestantiori bus pondere
  24. et duratione. Noemm G10. praesens bonum omittendum vel minuendum est ex probabili expectatione boni futuri infinitis vicibus praestantioris praesenti
  25. d pondus Ednationem, ideoque multo minus ex expecratione certa. i. praesensmatum vitandu ut eritemus malum probabile infinitum. Schadu
  26. aftectibus libera rectius judicat, quam cum impressionibus corportes agitur 13. affertgum velrementra prdibus lonorum proportionalis esse debet. C) quod
  27. tibi bonum praestari velles in datis circumsantiis debes alteri praestrore constituto in iisdem, quantum licet antra terti impircamquod matum bi fre
  28. nolles nec alteri facias, quatenus fieri potest sine certis injiria 16. Bono bonum compensandio est, non malo 17. bonum est homini ut habent unde bene
  29. benteque vivat. 18 si honuim est ut uni homini suppetat unde vivat, erit tanto melius ut duobus suppetat, et ita proportore deplunbus. 19. melius est cnum
  30. haminem non voluptuo se vivere, quamalberum calamito se ac misere. 20. bonum est parere magistratur in rebus adrao phorit etiam atra supplicii formidinem
  31. Et. melius est Deo parie quam hominibus proprissus nostris cupiditatibus 22. bonum justumque est ut suum cujus tribuatur, illus queduisu et possessio ipsi
  32. sine motestatione relinquatur 23. manitestum tamen est, aliquem itase gerereposse, ut quod de anquisitione vel donatione suum est, de rure desimatesse sun
  33. Passionem voco quamlibet impressione corpoream quae rectum judicium impedire potest. Pussione, sua natiura bonae, et scopus providentiae
  34. non minus cermitno in earum usu, quam organorum corporis. Recte Cartesius passiones esse certissimum et solidissnum animae nostrae thesamum,
  35. cum enim in alius plerisque decipi possimus in passionibus nullus est deceptioni locus, certum est eas esse quamdii sentumatur
  36. perfectissimus vitae status, bonum amare ubicunque sit, matum odisse, etiam cum ad nos non pertineat prima effectum lex ut objectum debitur
  37. terentur contrahanc enormissime peccatur, ut sunt qui se andelitate oblectant. Ida lex uit objectus, sit commensuralius abjecto et fini noem. 18. qui affectus
  38. tollunt obtinendae tranquillitatis causa perinde sunt ac qui chordas omnes rumpant, ne ficit disponantia in cyra
  39. species passionum carlesio Admiratio, Armor odium; cupiditas
  40. laetilia d inveror. Adinirmtro pastio animae trovitate perculsae et attentae. Existimatio idimiratio magmihadus despectus adrmratio parvitatis. Si
  41. passionum species nemo accuratur, enumeravis ende definivit distrnctius quam Tartesiuus.
  42. homrinis altrius est dedignatio aut veneratio, Amans cum abiectum minus aestimat seipso, Armor benerotentiae vocatur; cum aeque ac se aestimat
  43. auricitiae cum majoris devotio. Amor pulchiorum complanentia odiorum deformium tonor.
  44. eupidilas ut amor in bonum feruo cupiditas est passio qua
  45. fes sine melu secuiritas. Metys sine spe desperatio elotypia est metus amuttendi bonum quod magni aestimam
  46. vitis a minimis suspicandi causis Anomi flecuatioes
  47. Tuturum.
  48. iimositeti opponitur pusellanimitos. Audaciae id est animo sitati in
  49. netus erramio u miseremur; si bonae indiguo evenius invidemus, si dignio, modo nd
  50. ticuritos.
  51. Aequiescentia es laetitia ex opimone
  52. si matum altri digno accidus ir ridemus
  53. facti proprii recentis, pocinitentia contra Morsus conscentiae est dubitatio nita, aequiescentiam et poenttentim ambigens. Fabemus illis quorum ecte
  54. i bonumfermun
  55. quodummodo ad nos perveniat, congratulamur. Ex bono praeterito desiderium, ex malo praecer
  56. placent, Gualitudo est cupiditas ben ef aciendi illic, qui beneferere. Gloria ex opinione landis raelitia. Judor tristilia ex opimone veluperi
  57. magnis, consternatio
  58. etitiam videtur signum esse a natura datum, quod anima nostra majoris sit capux caetitiae et voluptatis quam
  59. Generositas videtur cartesio qua quis se aestimat ex eo quod se scit virtulem sequ
  60. apiat aut fere possit praesens hujus serstris corporis status.
  61. Lypothymin sequems nimiam
  62. est ab eo non satis aestimari mentis sanitatem, alioqui (non irrideret
  63. Alistoreles in Rhesoricis, condolere iis qui immerito intelices h in dignari i
  64. pudor ille naturalis sive vereuundia quae est circa voluptates corporis nos monet, eas non satis dignas esse
  65. maniacorum spectacutitu
  66. levia tantum aliorum nala ridemus) sed miseraretur.
  67. enet
  68. delinischu
  69. sto de qua
  70. a quis oblectare se potest fatuorum
  71. seusus pudoris et Gloriae omnibus insitu, cum tamen maxgimi
  72. Ot tamen omnem rationis usu
  73. supitudinum favorem habeamus multitudine, signum est humanum genus aliquando in praestantiore positum fuisse statu
  74. hominis praestantia, ideoque contemnioportere, ut recte aliarbi monet cicero–
  75. ose
  76. vi immerito felices viri est hon
  77. oncludis Morus, cum affectus hi sint rationi consentane
  78. semper sequi debemus etram affectus mimales, nisiquid melius
  79. Cap. s artic. 3. citut Morylibrum sci um de Enthusiasum, ubi se dixisse arts quomodo nimis fortis maginationis errores pos
  80. ante vertant esse ex quada inspiratione seu bonformifacultate sine divino sensu
  81. hec capite 8: possionibus tas subjicit imprestiones corporeasi sersationem, imaginationem, 806k
  82. Nullum thentrum vis tuti conscientia maius
  83. Cortoetudinem, educationem seu consietndinom cum notabili affectu conpunctam. Ut educatio ad consuebudine ita 1d100 aB
  84. 1d106VYxxassar, scil. cum res affertu peculiani nn quasdam res fertur, est iliopathtia, generaliter status corporis connati
  85. ratio suadent.
  86. pro sopolessin, seu imprestio corporea qua abripitur anim
  87. ad amorem vel odium, ad existimationem vel despectum rei vel personae exlevienlis quibusdam externisque circumstantiis.
  88. deprehendi
  89. qui alius mathemalicis aius metasyficis aptiores reddit idio systcrasia
  90. zirtules pudentia, sinceritas, putientia quam illa rN HGEmoriX, ia haec Ouprocisos; ista EB1DVe Hr KF
  91. Ner platonict pythagonici, nec Platonici, nec ipset histoteles laboravere in defraienda ecta datrone, contenti appellare ad judicium prudentis
  92. Sinceritus est vitus quae aniima fertur
  93. ad illud quod Mens judicavi simpliciter et absolute optimum. Haec est vera simplicitas animae de qua M. Antoninus 1762 iis Eavor h
  94. id est qui praejudicus affectuum careae,; quemadmodum ait Aristoteles, cot ar 8o Ox 16E)E
  95. acod. Unde illa praecepta ejusdem lbl24. sect. 26. 62avror (x H 7aaVE; a 006o
  96. 63 aveoi. in uno enim nulla distractio, se perfects amors et altissima quies. unde beatos praedicabant Tythagorici qui hanc analyticam didicem
  97. qua possunt omnia e Otod mar vo rai aorar a exar aradvba. Jamblic. Protreptic. Cap. 4. Et pythargorici ad utromdem illam seu
  98. sectot. Co (s, AHWVXH ∞OTE nia E6H vi ruru
  99. dhoc unum cunctu refereban os 20 atco 48Dit DEco. Revera DEum Sequi est illud simpliciter optimum constanter persequi. Neque
  100. enim quis quaterius creatura, sed quatenus divino quodam imbnitur spiritu sensuque, id quod smpliciter optimum est, sincere constanterue persequis
  101. allud emis non ad particularem eiquam creaturam primo pertinet, sed ad Deum communem omnium Patrem legemque rniversi, quam defin
  102. opor dojor sia coarra EsXo Eror, Toy avtor Et ra Aii Xa DWV novrs orc Sig E
  103. apud gertium ZennomEci potor 6vercorEe is C E Exorr, aB1, ad la HH Eve pori Ed EEXOrT arra roig
  104. putientiae species continentia et toterantia. Ille qua mens propter id quod simpliciter optiuum est doborem motestiam perfert abstrnendi voluptatibus
  105. Harum trium primitivarum esse tres derivativas, Justitiam, fortitudinem temperantiam. M. Auloninus lib. 5 (et. 25. am bocat
  106. mentem nostram at000ana BE6. Institiae species pretas et probitus. S Superstitio est impiltas qua quis Deum, ata levemant ira
  107. Aatonin lib. 8. sect. S
  108. pulat, ut codut hevirulis rebus ad irum commiveri aut placari. profanitas qua qpis audacter omnim pira divinat, humanu violat, quae aliquam
  109. abis in Atherpysum quo nullus animae status peror. Enlhursiasmus et interiora ferri e xleriora negligere, R suatitas contra. Crtat norus hicesuos libi
  110. in adversus Mlhersinur deue animae imnontalitite; sequitur probolas politia, oeconomicas Ethica
  111. Homimem
  112. Sequuntur virtutes 2 ductitiae: Fibi
  113. arum usum. Magnificentia circm sumtus sed solos eosque magnos. Gratitido, resppendendi studium- V erarifas tatem se
  114. exhribere qualis sis Candor in conrestu hominum omnia benigue accipere quae ferripossunt, quae secue decentu libertate reprobare. Cantra Contra coro sitius
  115. Arstoreli Suo noctia, et Blauditia side adritatia vrvanitas jocorum honestas. us asioroiqui non jocantur, qui paeter decorum scurrae. Fidelitus
  116. est virtuscircu
  117. addere dssentare
  118. quidem
  119. lib. 1t de ostre, quod consentaneum sit hominis exceleatrae quatemus natura ein abanimali differ
  120. commutere naturm nos
  121. nam.
  122. Hunuansus sraress
  123. es5
  124. contrachorives
  125. epparn
  126. e

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 9r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0017?run=74