Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 9v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Humanitas est virtus qua ergae omnes homines benevole
- cicero.
- ins
- termur, ex praestantiae humanae naturae sensu, nostraeque communis cognationis
- Hospitatitas benevolentia ega peregunos, vel ideo quod quibus commodis domina fouantur; his peregie profecti careant. (a hinc major erqu
- homines ditiores, et laborantes absentia a su +) eo mitas, ex est Humanitas in congossuae alloquio. Afsabilitas in eo quod alloquentes bemigne accipies
- officiositas qua quis paratus ad officiola superioribus aut saltem paribus praesens praesentibus praestanda. Humanitati vi, luc non tantum incumanitus
- sed
- fectutio humanisos, quae est furtum amicitiae, qua altri affectum extorquent injuste, quod est rupirae genus maximum, cum ni nullu at thesam.
- armicitia pretrosior Amicitia vera est ex gener virtatum; cum vulgaris nihil aliud sit quam paucorum conspiratio contro reliquos vicinos; dum
- pio alivii
- de qua nbentim
- notet Magnan mosesse in agendo tardos, quod magna temere suspim enda non suit, sed consilio seinitas quod injuris lacessiti non
- simm sid facile a vinidiora abstinemus Gererositas ut quis libiro suv arbituro utatur quam optine potet eoque solo sit contentus de fotum
- vulgoque opimond parum socum. Constantia qua nobis iptis dudis fact
- constamus. Diligentia cum quae rectaratione suspescimus statim posequimuo
- fingalitas est parsimonia suntuum, ob lemperatiliamet ut quis rebus suis consulat Humititas est suppressio nordinatae cupiditatis honorum ut
- modestia mitus quae prima turmulminis praetudia rejicit
- am justitia
- Videtur non omnis virtus intra duo vitia essei sic in retribuendo
- asebi debitum postula, joipponitur cd dEorEtia, incnium postulare, at non satis postular non est institiae opposita vifiuo
- mercede dare minorem justa, ininstitia, nimis magnam potius liberalitas, a aliquando prodigalitas
- prudentiae sola opponitur mpindentia
- cunveritati sola insinaeritos, sive late sumta Hypocrisis prteentiae, continentiae et temperantiae, sota imipatientia, incontinentia, intemperantia
- vis et dominium animae eousque angeri posset, d quotos vellet cujuso vtis voluptatis unt doloris corporiei sensum prorsus supprimere valere
- Seu ara Vja foret perfectio. Virtus est extremitus quaedam, secundum id quod optinum est. virtus non est medium, sed Meoota Bor. Medii inventrr
- Ex eo quod ipse Aristotetes agno se mente affectibus purgatam recte judicare de bonis et malis, sequitur mentem puram immediate
- item esse ergo quaedam sua natura pulchiae honesta; tertio frustra disputari au sit aliquod naturo
- ulderi
- unerum purgandum esse unimum, ut scil. id ipsa experientia posten statim appareat qui nondum experti sinaredere debere expertis honesto
- eulem purgatam pro regulastatuimus, viderum Cnthusi asmos sutro ducere, dum id rectum putamus quod purgate mentur
- Corscernere pulchrum et Tronestum.
- oloris alis ceri
- iucommodo. Et hac virtules dentiria ad reductitiae ad tystiliam pertinebant, ad fortitudinem sequentes. Magnamimits
- Arstoteles, qui recte
- trelioribus vacemus.
- ut caecis
- ercon
- tatini occurrat. Quaeritur ergo pono quae sit velut regula recti. quae debet esse primum quodda et impliassimum bonumade
- e simplicissimum, addo et praestantissimum, normam et mensuram reliquorumm subjicit haec notabilia: Cap. g. artie, coecum
- sed ita dun
- su lerranque sestor latumque ac profundum mare mitum in omni natura bonum majus reperiti possi quam amorem illum
- udinem
- em nos vocamus intellectualem, hunc staturmus recta rationis fontem est intimia quae dam vita et sonbilitas in Bonifoemi anime
- Hinc deum supra omnia amat ut summum bonum perfectissimum Bulchritudinem, am maximum amorem,
- omnia subsistunt. Crenturas colit et umat, ut quaeque divine perfectionis particeps est: defectuum et infortuniorum mnseretur
- intelicitas statum restituere conatur in quam a natura deove destinata videntur Nullam ergo opus est commiare externam
- eam boni. Non est pertubbatio animi in hoc amore, sed summa serentar, et stotus perlis Deorum immortatium, i est bealorum spiritur
- acultate excitaza
- sequuntur Bonaexbina: b quae ad tan gnera id is omnin
- extia viitutes quae anime corporis et suppositi Moec ultima vulgo externa vocat ad animum refertur ingenii sublilitas, sed hanc
- re
- aliquoties ulitur hac phrasi et explicatione
- lat
- ed carcutnon difficulter, qui cui prudentia ad es, et trumani generis amor propensaque omnibus venefaciendi voluntas. e ita se
- Ex EiVOS X2SOA 20 EvSporcos (106a. Sintchuitudo alienum potius bonum
- quam nostrum et qua sine speculi ope fini non possimus maximum bonorum externorum corporis saritas q ut ab immarit
- bertas praeponendu divitiis; Non mod si necessaria suppetant necopa nec servitus
- consolatur M. Antoninus lib. 7. sect - 67.
- modiam metuendae Nobilitas uubra virtatis majorum in posteros proiscta. Quanta esse debe ipsa virtus, cujuse umbra posttot
- Aristoteles fatetur qui in priamicas calamitates incideris non esse bealum, etsi nec miserum concedat. S quis summa licet
- cruljatibus immunes siberus.
- soleret vitutis et ejus quod simpliciteo optimum est causa alia alio est. Nec tamex inami jactantia quam ex vera soladaque animi
- sutudmefiimaque rerum experventia et praesigio certo censendus est olim socrates, magnanimam idlam emusisse doceni, me vero
- cap. 1. recre ad esse qui multum derogari pltent humamaenaturae perfectioni, si quis naturia vel divino quodam fato bonus esset
- ex seula durat.
- e Angtus atque Melitus occidere possunt) laedere vero non possunt
- Lib.
- uod ita necessario asset bonus, liberoque arbitiro privandus. Quasi vero deus minus adorandus esset, quod non potest esse malu.
- emn homin natura seu divino quoddam ato fato bonus sit tmimpossibile esse male agere, quam homini rationis compet
- alibus oppresso se pugione transfigere imo contra hoec foret nota herois. obbius lib. de libertate
- ocuam est liberum arbibrium cujus jniquit Morus, argumentis respondi in de immortalitate aminae.
- ssitrium idem est quod Graecorum _EEor, quodadem es 23 Eit la avteo excor 2Es) ar 2d asaEr nn
- carasius propleren
- quod autem in ipso sit principtium agendi convenit cum o quod EXB6jor dicitur apud A adionicum in puratirasil, cup. 1.. V Q
- actis er i er mullis
- necessitate lib. 2. cap 3. to
- apenula ex red cooprr aBa. sed quod in eodem capite subjumg a dE 2.s 9C vg 2avr8 0 erD, 4oS E5.
- gerti, nii non usque adeot verum potest imim quis a se solo moveri, hoc est ab insato virtutis mincipio cum tamen aliter agere non
- possit, nec alio propeer validum d efficacem honesti pusum voluntatem suam deflectere. Ita potest vid robus per ingenii corporis que vires
- commem innocentem et de se benemeritum, ex insidiis occidere: at per vividum honesti sensum quo tinctus est et intoctus, non potest
- mimane facinus a se impetiare. Itoque hic quantumis multis polliatationibus seu praemiis incitatus sistit E00asia, ut loquitur
- Antonnus imperator, hoc inquam ab ipso solo est, et tamen non est hiujus abstinentiae Dominus, ud non possit non abstinere. concedo
- poste vellet agere, sed contendo non posse velle. Arictius ergo quiddam Liberum arbitrium, quam voluntarium et spontaneum
- scllicet posse agere aut non agere. Itaque Liberam Aibitrium est spontaneum irca ea quae sunt in potestate, seu de quidus
- scrpitur deliberatio. Posse non ayere circa honesta est imperfectio, circa turpia gradus ad pertectionem, manuique profecto momento est eam
- pusis aproscere. Quam igitur humanv generi insitam esse brevissimis his indiciis, inquit Morus, facile detegemus nam quod nos mordet
- ientia eolquam commisim, aliquid ante debita Deliberationem, nec sine anime fluctuatione statueram, hic patet ita nos aliquando
- e ut alites tomen et voluisse et egisse potuissemus. Consimilis est ratio de loenitentia, nam quae affectu correpti scientes prudentesue fontra
- ationem honesti commilimus eorum postea dicimur poenitere: infoatuniorum autemus id est malefactorum quae non est in potestate effuger
- divino quodam fato ordinataque causarum serie, destinati vel irro sistibiliter doterminati sumus non poenitet sed peccato
- culera nostra cum aliter agere potuissemus, commissorum Precatorum autem poenirere et poemtentiam agere +) quae evilare non est in polestare
- de est quid poenitentiam agere solennem quod non sic creatus angelus aut nonsis natus prircesis (t videtur poenitentia esse dolor ese ex
- nitione imperfectionis suae, quae agnoscitur salicet exactione imprudenti 1). Denique quod aliis ignoscimus, al alios reprehendemus aliorum
- diseremur, alios laudamus, mutiee est, si nullum liberum arbitrium. Imo quo quo cujusque facinus immanius eo majore dignuforit commi
- ad prius respondet ta ut ejus responsionem non satis
- duae sunt objactiones una a praescentia divina, altera alibe a natura bomi
- alterus difficultatius sonsus omnis resolatur in illum versiculum Nicom. lib. 3. cap. 5. 3deis Excor orapos, 8d aticor maxax
- Eit illud socritium, as oXDApos aVroC. Quasi nihil deesset voluntati ad bonum praeter ipsius cognitionem
- seratione
- e0 Roja sive
- vulusis, ac sentus rerum optimarum cupar videtur esse donum naturae, adeoque omnem id ustriamanteaedere. O
- vero alii hac EVia aliqui omnino destruattur, quove id fiat fato, tam ardua perclexaque est quaestio, ut declinare eam porsus
- apiam.
- sem profundum providentiae arcanum meipsum induere atque immergere. Deterum illi in quibus inest hoc veri summiqus boni
- bonaas benigna mioles
- praesorium in eorum videtur esse potestate plerriorem ejus nonitian aequirere paulatiu eam sinere extingui.
- Quibus vero extinctus est
- omnis sensus honecti discriminans et turpia, et in quibus sola viget animalisvita, qua sibi suisque commodis qu jure quave cujuria sem
- un nec nisi unius generis bona sea utique quae ad animalem vitam referuntur supere nojunt vel si forte alia sapiend sibi
- mullam, quam
- silis tamen sapiunt, seque ipsos quaerunt in omnibus, in hisce concedo volunta em ad majus quod apparet bonum semper determinari prec
- in eos gandere libertate, quam ipsa bruta, quorum appetitus ad maju bonum necessario defigitur cum unicum ipsissit agendi prineisio
- de unius generis objectum ipsis adversetur, et ergo ii homines immerito puninutur, ersi quis illum in se summi boni sensum extrus
- excusandae omnes +a ovor
- hroc
- eriut
- conflictus Taut liberum arbitrium.
- a duplex in nobis principium divinum et animale, illud dict,t quod simplibiter
- scun
- interim violetur communis lex, universaque ratio Horum ergo duorum principiorum
- pe
- salis conscii. fuisse in eorum poteso potesta SHba, HY YEVXOVaSsed dumbellas hujus ignim
- volurtas cummana semper feraiur ad om bonum majus et umo ad meriamum quod sentit bonum +) Quod si nulla alia in nobis foret vita vel lexquam
- nem veniae ob divinum
- in
- bis consalinus tadanum
- rer
- ebl
- dinam benignitatem, et opportum talem im posterum emendandi suos mores et dilationem etus, quod se posse facere et
- sibi curis conscii sed inalunt experiri gandia quae in explendis cupiditatibusibi praesagiunt. Itis omnibus numani arbitrii libertatem prositentur
- ipsi consci exerunt: quamvis sint
- debere jam anncue
- taqu in
- ere hommes quod absolute melius in se perspiciunt non tamen voluntatem eo inlinant nec vires quarum
- uod ipsi homini bonum jucundum utile
- actiones posten gestae
- sptrmum est
- it praeterunt
- cause
- et
- e
- aptror
- revi
- od difficilis fatura esset provincra probare ollum ii nobis ep liberm arbitrium
- ellui
- n
- in sentimus
- enas inferonet
- ili
- s
- solum religio, sed et apud platonem philosor hia minatur
- vesacer
- simula
- sequas qui unus quisque suam
- possemus conoberare nostiam vim, si exercereuu, no
- Est universa natum dio plena, hon
- geniis, qui idouca quaerunt objecta in qua
- agere quae viytulis sunt notis se int adjungit vis quaedam humena major magn
- sentiendis
- plicerim
- ie
- DE
- sunquam
- aenir at tatie ati o siila e epitus a
- s ioula
- Ecd Ta0
- Eineitem untum suu proterum
- ela
- stent
- cum
- ut
- ut essent
- cienti am equ
- hg
- aa
- Quimimon
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 10, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068584:0018?run=74