Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 12, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. P.2
2. ad p. 14. possumus recte ratiocinari etiams
3. conceptus nostri non sint ad equati modo sint
4. distincti. sic deluti in optics non habemus conceptus
5. adaequatos de natura lucis et colorum, et tamen
6. screntiam opticam recta rationi consentaneambs
7. Conceptus tum demum adaequati sunt, cum nihil
8. immiscetur non distinctum; quod raro obtinemus
9. Ad p. 15. Non concedo quod hic erudius dicitur mentem
10. in cognitione causarum non solum non juvari, sed
11. etiam impediri a specibbus sensualibus quae a causus
12. externis oriuntur. Ego imo contra opus mens
13. habet experimentis rerum miliam sensibilium,
14. modo caveat ne impressionibus aliorum sensibilium
15. nihil ad rem de qua agitur pertinentium turbetur
16. Duo curare mens debet, tum ne quid negligat in
17. praemissis, quod attenti sensus est, tum ne qui
18. turbetur in consequentiis quod est rationisatignis
19. accuratae. illud magis inventionis hoc judicii est
20. sed posterius magis est in potestate. Caeterum
21. non tantum affectus sed et morbi et imbecil.
22. litates nos impediunt quo minus ratione bene
23. utamur
24. eolumn.
25. Ad eaud pag. 19. _ Hominem nullo naturae
26. jure se interficere recte statuit autor sed ex
27. principiis suis non deriva
28. Nam quod dieitur
29. hominem alterias esse evertit quae supra
30. toties inculcata fuere, de jure naturae in eo
31. consistente, ut nostrae soluis naturae doctum ductum
32. sequamua, quae mortem acerbissimis doloribus
33. praefert. Apparet o solius naturae nostrae
34. sed universi legibus obe obediendum esse, alioqui
35. homom se interficientem majoris mali peri–
36. quia
37. Culum incurreta, quam quod fugit.
38. Ad p. 21. homines mati s qui affectibus
39. reguntur, se tantum put aut egere quantum
40. quod affirmatur veram hominis libertatam
41. et felicitatem in eo, esse constitutam, ut operetur ductu
42. Ad p. 1
43. naturae suae non alienae; tum demum admitto, si natuo
44. ejus bene sit constituta, sed si debilis vel de pravata
45. sit auxilio ductuve alieno eget. quod sibi objicit
46. sibi autor, naturam universi fortiorem esse quam
47. concupiscunt. Hoc recte nt autor eq
48. vero
49. t interdictis indiget aeger aquis
50. Concupisi
51. Dolet enim si nages. Itaque opus est contrario metur
52. nut dolore, vel spe aut voluptate, ut abstineatur
53. concupitis
54. dicuntur esse
55. motus hymanae
56. naturae suam conservationem legitine illegitime
57. Ad p. 22. affectus deficiuntat
58. quaerentis. He ego non admitto. Interdam optus
59. est nobis causis exfernis ese esse ad interna
60. effectus legitimi
61. nostra corrigenda vel puvanda
62. esse possunt, ut sobolis amor. Maeferea necesse puto
63. necessarium puto ut bonis affectibus assuescamus
64. quia enim multa ab hominibus saepe genda
65. naturalis esse servire legibus alieris. Hoc ita accipiendum sunt subito ut ratiocinari non racet, veluti
66. pominis, totum parte, et respondet,
67. non ideo jilis
68. est licet enim vires narurae humanae sunt diminutae,
69. nascamurque et ignari et vivamus objecti affectibus
70. obnoxii tamen vires utcunque diminutas naturam
71. virium retinere, et per potentiam, non impotentiam
72. nos liberos esse dovec a rausis externis redigantur
73. in servitutem, id vero ubi factum est tunc fatex
74. sit, tunc fateor (inquit) nos eo in casu nullo
75. naturae jure naturam corruptam sequi. Memi
76. mejre sola
77. pisse autem debemus nequaquam natura
78. duie agere qui affectibus ducitur. Haec autor
79. nos externa passim ope
80. dgere tantam esse posse imperfectionem nostram
81. sed eac amni confirgiant
82. ut pefectionem alienam, ut non nisi alieno ductu
83. ex miseria emergere possimus. idque nimis saepe
84. contingere. Non itaque statur cuidam Angelico para.
85. sacodantum, si quis perfectus esse posset) sed
86. cum inter cadendum manum valtui praetendimus
87. aut cum ambulando centium gravitatis nulla
88. matheseos cora cogilatione supra sustenta calum
89. collucamus; hunc ut in his ex emalis patet bones
90. instrictus corpori nostro (causae uttius menti externae)
91. indidis natura; ejusque exemplo nos bonis conso
92. asseractionibus habitus acquirimus tan quam
93. vicarios instinctus quibus naturae postre defe–
94. ctus supplemus, ft oelu in pulsanda cithara)
95. ante mentis deliberationem facere discimus
96. quod faciendum mec ratio praeserbebat. Itaque
97. utimur ipso ex rerum sensibilium in nos do
98. migio ad uum nostrum, dum easprius ipsi domamus
99. veut e et corpore inprimis nostro, quod doman
100. instar equi quo postea nos vehi aportebit
101. Hobbesio himines jure naturae agere quiquid volunt
102. et possunt fffectibus enim ducti a jure natuo
103. decedunt
104. quia veri limitere hanc sox volunt concessa voluer
105. ingens affect diffectuum et externarum impressum
106. num utilitas apparet, si quis recte uti ciat
107. quidam
108. ex instinctibus naturalibus et fine creationib erespondit
109. et instinctus ab affectibus
110. esse distinguendos. Sed semper ego puto quoties bonum aliquod
111. equitur ex effectu
112. fectum bonum inter dei fines fuis
113. unt ad bonum dac ducunt
114. Revera ergo a bono omnia aestimare oportet
115. dotlinot
116. instinctas autem
117. ationis conversationisque bonae
118. ut homines sine deliberatione faicaut, quod deliberatio
119. qualis hominum est, accommodanda sunt praeceptajuris Et hic est usus
120. dapeoperam debeamus, ut nos vindic
121. libertatem
122. autor fines dei esse ignots,
123. ut
124. lotr
125. ratio imperatura esset si spatium de liberandi decretur. Ita
126. agit
127. Ad p. 19. recte notatu non concedendum fuisse
128. naturae; est
129. n
130. Ad p. 20. Hominem jure naturae sobolem, ut partem
131. conseriare, parum firmum est; quam saepe a corpore nostro
132. profecta rejicimus, minimeq curamus. Tantum praestantia
133. emissae sobolis facit ut ratura nobis hunc instinorum dedent
134. id p. 23. conservationem nostri cum alterius
135. innocentis damno conjunctam non esse legiti
136. mam recte ait autor, sed non probat x
137. principiius suis. Nisi enim esset melior vita cur
138. non summum nobis ad hanc vitam etur
139. irevivende commoda tueno
140. cujuscunque. Quod de juro in dissimiles absoluto
141. nec jure Angeli nos innocentes affligerent
142. 29. Ad castimoniam suadendam sola
143. Valetudinis conservatio non sufficit, neque enim
144. omgis abido ubidinanti innoxia ideo licita est
145. enosra autem natum. Ex nudo rationis nostra commoda sequentis
146. er instinctum effecisset
147. ut animalia in hac cara inveniant vo in procuranda et curanda
148. pta osia es siulotione periptater
149. nens padii esipsa epus functiere perciprent
150. refatavimus. Si leves boves
151. intelligerent injuste a nobis occiderentur Et
152. dicitur supra
153. itile a virtite non se
154. ex legibus universalibus derivatur
155. erum homim
156. quemadmodum et conserrationem pro–
157. et ratio ad perfectionem non nostram tanfum sed et alienam vicitur, sed F non ud
158. ex legibus naturae Universalis tendens eundem sequatur
159. ductu nit tale sequeretur, nisi natura
160. us esset damno
161. parani beu
162. fiua esse guris naturalis etiam contra
163. commoda nostra. Ad instinctus naturales
164. juvandi alios homines itum maxime propinquos
165. securrere est uti re externas affectuum simili
166. At inquies bovi instinctus quia ad bonum Ergo
167. boni (inquam) etiam toni affectus quando
168. ad bonum
169. Merge puus versa signole

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 12, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068586:0002?run=74