Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 89v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90r); this page is its left half.
The machine reads it as
- lismum axis terrae
- Ejus ratio autem ita reddi potest si cogitemus
- omnes fere planetas terri in plano parum a pluno Ecipticae declinante, itaque
- cogitum pt quasi annulus, qui sit tanquam aequator motus solaris circa suum centrum
- plaretae autem erunt in atmosphaera polari et circa solem feratur, materia
- per polos in qualei intelligi debet circa magnetem, et ita in annulo illo
- certa quaedam erit dispositiopartium, tanquam utrinque a polis remoto. Nisi
- Jam terra proprium haberet Motum partium surcasuum centrum, et magnetismum
- coincideret ejus axis cum axe solis, nunc vero certam ad eum lineum servat
- angulum, quia nempe 23 graduum. Et prorsus ut magnetes circa nos
- nonnihul declinant a terrae magnete. Et fieri pt ut quemadmodum illorum
- veclinatio mutatur anniatim, ita terrae declinatio mutetur intra
- aliquo annorum millia. Quanquam ad huc difficile sit dicere unde magnetum
- gerrionuim consentiens declinatio inter se. eum temporeubiquevarians consennenti quadam
- ratione non per saltus videtur ea res iut plane everta Hyporhesin Carlesi, et esse
- aliquem oclanum magneticum circa terram non dependentem a maastriata vemente
- a fixis circa poten positis, sed potius a causis quibusda particulalibus quaeritur
- unde terra orta et suum peculiarem magnetismum nacta. Nempe
- punc in annulo Ecsit sem hae quatone solis planetario seu in aequatore solis materiae
- certus est cursus, in lincis inter se parallelis is videtur terram perforasse, et accom
- modasse ita iut semper eundem situm teneat. Sed cum interem ter proprium
- quam habeat, et ita revem ferra habebit magne tismum et potos Eciplica
- sed nobis insensibilem. non potuit enim non a maae cursu perforari. Ita ut opertet.
- sed cum sum peculiarem habeat axem, necessario alterius materiae privatae cursus
- sequitur per polos terrae Fate autem occanus ille magneticus terrae proprius
- reciprocatur inter plos a polisterra ad potos Eclipticae contribuere
- et motus lumae, annuliqus etus in quo movetur cira tenam, qui facit
- aestum maris obscrrandum erit posteris, an paulatim magis Ecliptiaa
- polis an magis polis ferrae obsequi discat. Terra ipsa sumte
- uum axem tam cto non muitat at cunsu nter directio oceam Magnetici
- qui facilios obsequitur intra utramque causam fluctuat
- solem
- vdeo causam reddendam esse, cur ia quae circaterm
- moventur non a erra avglent. Nam si sol sua gyratione ea circa
- sole
- suum centrum provet cur non avolant in paltes mundi
- dicemus ad fieri quia
- partes minores pertius circumjectae fortius moventur, at cur illae non quotant, quia
- vicinae sunt aliae tampades seu fixae similes gyros exirtantes. Tardior autem
- quidem motus partiua sumterram remotibrum a sole quam est terra, quam
- pattoum circaterram, sed tamen celerior motus earum quam motus terrae
- et quae origoterrae Et Concipi pl tanquam aliquando fluida fuerit
- et incensa. Ergo astriem P trctamen nihil impedit, quin potuerit simul asse planeta
- u
- Et pt fieri ulaliquando rursus incendatur. Ia aliquando fuerit fixa dicere
- non habeo. Certe aliquanda fieripte ut fina iicidens astrum luminosum
- se sol aliquis loco motus in alterius solis orbem incidens, ibi capiatur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4, fol. 89v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068606:0182?run=74