Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 6, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- magis confirmatus sum in consilio rem
- radultior et jam
- tantam prosequendi. Forte tunc viginti
- annos natus moliebar exercitium Academicum
- itaque bi p scripsi dissertationem de
- Arte combinatoria, quae pstea libelli forma
- publicata est; in qua anno 1666. in qua
- mirabile hoc inventum publice proposui
- e
- Sed tamet Erat quidemea disserratio
- Est quidem ea dissertatio qualis scribi potet potuit
- a invene nunc primum e schola prodeunte
- et nullis adhuc scientiis realibus imuto, o (neque enim illis in locis mathematica, excole
- dusas tamen ob causas eam scripsisse non poenitet,
- isertatio
- primum quod mirifice placuit, multis ingeniosissimis
- viris, deinde quod jam tunc in ea essera
- os testatus orbi quid fieri posse putem. Nequis me
- talia inveni indicaverim orbi aliqua orbi fecerim
- diccium
- inventi mei rationem, ne nunc primum
- videar talia comminisci.
- restantum Viros miror ad tantam rem non accessisse
- in hanc rem nom incidisse, Aristotelem Juachimum tungium
- Germanum, et Rematum cartesium Gallum.
- Cur nemo mortalium, ex quo hominum memdia
- quousque pertingit ho memoria hominum
- a
- monumentis conservata, remtantam
- accesserit equidem saepe sum miratus;
- ordine enim ratiocinantibus, hujusmodi meditationes
- inter primas occarrere debebant, quemadmodum
- mihi contigit; qui in logica occupatus adhuc puer,
- nondum physica aut moralia, aut mathenatica
- aut physica attigeram huc deveni ob hanc
- solam rationem, quod semper ultima rerum
- principia prima quaererem. Veram autem aberationis a janca
- causam arbitior, quod homines ea tantum principia sunt
- plerumque arida et parum grata hominibus adeoque
- re
- leviter gustata dimittuntur. Quatro tantum tamen
- Viros maxime miror ad tantam rem non accessisse
- inventorem characterum simensium,
- Aristotelem, cum erganum et metaphysica
- scriberet, ioachimum Jungium; et
- Renatum Cartesium. Aristoteles enim
- cum organon et Metaphysica scriberet
- cogitationes notionum intima magno ingenio rimatus est
- Joachimus jungius Lubecensis pancis, vir est paucis
- notus etiam in ipsa Germania; eu
- sed tanto fuit judicio tamque tate patente animi
- et capacitate animi, tam late patente,
- ut nescia an a quoquam mortalium, ipso
- etiam Cartesio non excepto, potuerit rectius
- expectari restauratio magna scientiarum
- si vir ille aut cognitus aut adjutus fuisset.
- Erat autem jam senex cum inciperet florere
- Cartesius, ut dolendum admodum sit nullam
- is citr se utterm tiscarte qua a bo
- bantur, quod si lemm
- pari et si parisiis
- exegissem pueritiam
- quemadmodum pascalius
- forte ips maturius
- ipsas scientias auxisan
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 6, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068619:0003?run=74