Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 21v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22r); this page is its left half.
The machine reads it as
- R 1I) propecitenee Propocitio
- est in propotitiohe Particdari
- In propositione Particulari affirmativa
- Propositiones universali affirmatio
- Propositio Universalis affirmativat vera est (verbigratia Omnis sapiens est
- edu
- in qua Numeri characteristici quilibet
- numerus characteristicus subfecti dividi potest (vg. +0 et - 33) subjecti (ugi vaprentis
- per numerum characteristicum praedicati. per praedicati
- per praedicati ((pi) numerum
- characteristicum ejusdem notae (
- +10 et -5 ejusdem notae (470 per +10,
- et - 33 per - 3) exacte dividi potest
- (id est ita ut nihil maneat residuum)
- dividi potest(ita si dividas per, 10
- prodit 27 remanet nihil. Si plividas per si - 2 dividas per-
- prodit 7. remanet nihil.) Et contra quando id non fit falsa est
- 211) Propositio particularis negativa vera
- est, quando universalis affirmativa vera
- non est veibi gratia quidam pius non est supiens
- et
- +13
- eria
- es
- Patet nec 10 dividi posse per 70, nec 3 dividi posse per 21
- ex quibus vel unius ex quibus duobus vel defectibus vel unus
- suffecisset ad efficiendam particularem affirinegativam
- veram. (vel quod idem est ad reddendam universalem
- affirmativam falsam). Ita si dicas quidam
- quidam sapiens non est fortunatus
- +
- +
- patet non posse dividi exacte 170 per +8.
- quod sufficit licet -3t dividi possit per -11.
- elariu Hinc universalis Affirmativa et
- Theorema
- particularis affirmativa contradicto rie sibi
- opponuntur adeoque nec simul verae sunt, nec simul falsae
- IV.) Propositio universalis negativa vera est
- qua nqua (verb. grat. Nullus pius est miser)
- m
- +G
- +( 110-3
- in qua duo diversarum notarum et diversorum
- quidam
- terminorum numeri (ut +10 et - 14. nam ille habet,
- notam +, hic notam minus; ille sumtus est ex subjecto,
- nempe +10 et 14 ambo dividi exacte possunt per 2.) Et contra quando id non fit falsa est
- hic ex praedicato) habent divisorem communem
- gativa
- Hinc Propositio universalis converti potest
- eorem.
- simpliciter. id est ex hac: nullus pius est miser,
- sequitur: nullus miser est pius. vel contra. Quia,
- nihil refert utrum dicas, et quem terminam pro subjectonem
- aut quem pro praedicato habeas, neque enim in definitinem proposistinine Neg verae
- 1
- con
- subi ecti aut praedicati mentio ingreditur, sed
- sufficit unius termini numerum lunius nota per
- alterius termini numerum alterius notae posse dividi
- quicunque tandem ex his duobus terminis subjectum sit
- aut praedicatum.
- +cd
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 21v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068621:0042?run=74