Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 22v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
The machine reads it as
- quoninum ergo tam +20 et - 3. quam 2t et +10
- non e
- Eadem
- ita et in Negativis res demonstrari poterit:
- verbi gratia. Nullus pius est miser
- Ergo:
- cd
- +5-
- Quidam pius non est miser
- Nam quia 10 dividi potest per +6
- Nam quia +10 et -4 habent communem
- divisorem, ergo -3 et 4 non habent communem
- divisorem (nam alioqui etiam - 3 et +10 communem
- divisorem haberent contra reg. 1.) Ergo nec,
- -3 dividi potest per H. alioqu semper nim (alioqui haberent communem divisorem, quia
- divisor et dividendus communem dio divisor divisoris
- est etiam divisor dividendi) Ergo jam -3 non
- potest dividi per -4. propositio particularis negativa est vera
- negativa (per reg. 5). Quod erat demonstrandum
- Hae Hae duae demonstrationes maximi
- momenti sunt etsi in re nota non quidem
- ad rem per se claram certam reddam
- reddendam certiorem, sed ad calculi nostri
- nena vera fundamenta jacienda, at
- cognoscendam harmoniam. A Certe
- tum maxime animadverti me veras, calculi leges obtinuisse
- numerorum for Calculi teges asseeutum, cum
- has demonstrationes, a quarum successu
- pendebant inde omnia, sum assecutus.
- Et ratio est hujus rei est, quia notiones
- universalis tractans, expectabam transitum
- ad species maxime quaerebam a genere
- ad speciem: neque enim considero genus ut amajus quiddam specie seu
- ut totum ex speciebus, quemadmodum solet fieri
- (non male quidem, quia individua generis
- se habent ad individua speciei ut totum
- ad partem) sed considero genus ut partem speciei
- quia notio speciei ex notione generis et differentiae
- conflatur. Et hinic principio hunc calculandi
- rationem mnaedificavi quia non individua et singulari
- sed ideas spectavi. Sa verum ita procedenti
- difficillimus fuit descensus a genere ad speciem
- id seu quia est progressus a tt ad parte
- a parte ad totum. Hunc vero positis his ipsis
- loc demonstrationibus viam munivi, quis ab particulari
- universalibus ad particularia tenditur
- Subalternationem sequitur Oppositio. Est
- autem oppositio vel contradictoria (quamlocum
- habere inter unives Affirmentet partic. Negalivam Universalem
- affirmativam et particularem, negativam dictum theor.e.
- et inter Universalem negativam, et particularem
- affirmativam th. 3.) vel contraria cum non possunt esse
- simul verae possunt tamen esse simul falsae. vel (dequomox
- vel subcontraria, cum possunt simul esse verae,
- non tamen simul falsae.
- FBeor. 6. Universalis Affirmativa et Universalis Negativa
- sibi opponuntur contrarie. v.g. Omnis sapiens est fertunatus
- et Nullus sapiens est fortunatus
- et Nullus sapiens est fortunatus
- Non possunt simul esse verae. Nam tum quidam sapiens est fortu
- nam si prior et posterior simul est vera, sequetur ex posteriore:
- quidam sapiens non est fortunatus (per th. 5.) prior autem
- erat Omnis sapiens est fortunatus. Ergo hae duae simul verae erunt
- contra th. 1. possunt tamen simul esse falsae. Nam
- 47
- potest ut neque +70 dividi possit per +8 (Ergo prior est falsa per reg. 2)
- ao aeo croptum ostami imnpo nec naii er por dura pora eu ro ot
- (ob universalem negativam per reg. 4.)
- c
- +cum utrque propositiones oppositae
- nec simul verae esse possunt nec
- simul falsae
- sed nes
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 8, fol. 22v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068621:0044?run=74