Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half.
The machine reads it as
- ne ab Angelo quidem
- nisi quatemus requisita ejus intelligimus,
- jam in omni veritate requisita omnea praedicati
- continentur in requisitis subjecti, et requisita
- effectus qui quaeritur continent artificia
- necessaria ad eum producendum.
- qua
- demonstratione; cum totum hujus scientiae
- artificium contineatur, quae sequentur
- omnia servient ad eam explicandam.
- Quodsi datur talis scientia haberetur
- absoluta haberetur, non puto quicquam et
- post veram pietatem et justitiam, et amicitiam, et
- sanisatem ea reperiri posse melius in et ad felicitatem efficacius in
- rebus humanis, quan quam ausim dicere
- etia ipsam pietatem et justitiam semper; amicitiam autem et
- sanitatem autem plerumque ex hujus scientiae
- possessione secutura Nam qui hanc scientiam
- tenebit, ante omnia sibi certis demonstrationibus
- satisfeciet circa Deum atque animam, idem
- Deum amabit super omnia, cum ejus pulihritudinem
- intelligat; et non contentus tantum sed et laetus
- erit eventis omnibus, cum sciat pro demonstrato
- habeat omnia eptime esse ordinata. Nec proinde.
- et in bonum cedere Deum amanti; nec prorae
- itaque liber et solutus erit illis auxdetatibus
- futurorum, quibus infirmiores animae servilimetu
- Deum colentes misere terrentur. Intellecta etiam Dei perfectione
- etiam Dei antura; voluntatem ejus ignorare non et harmonia rerum
- poterit non ignorabit quid Deus a se exigat
- et quae sint officia vitae. deprehenditque maxima
- sua voluptate nihil esse iugo Dei suavio; et
- quod nobis ipsis maxime utile est, id Deo maxime
- gratum esse. Unde jam conciliatio egregia sequitur
- r jostitiae et prudentiae, divinique et proprii amoris,
- honesti denique atque utilis, quae sola hominum ignorantia
- atque errore sibi opponuntur. et conscientia a
- scrapulis liberabitur, quibus fit ut saepe homines cum
- justa agunt, agant inpuste cum igna ent quom
- pretiosius
- ignari quomodo actiones a recta intentione capiant
- bonitatem. Nihil autem utilius est homini homine
- est utilius, nihil amicitia suavius, itaque demereri, nihil na Anima rationali apud Deum)
- itque amare omnes, etiam nobis nocente inimicos
- Vodisse neminem etiam cui cogimur nocere
- non Christi magis quam supremae rationis
- praeceptum est. jam qui vero ita animatus est
- cum semper caudide agat, facile alios in se
- convertet, cumque ob rerum scientiam singularium
- scientiam, quam possessione scientiae generalis
- sibi peperit multis prodesse possiit, et amicos
- facile et fortunas parabit. Nam tanta res
- est candor animi, ut etam nemo etiam
- eorum qui maxime callidi sunto candidum sibi
- amicum malit. Fortunis autem carere
- non potest, qui amicos habet, et seposito
- amicorum favorem qui cegregia antificia
- invenire potest, quibus humana vita
- sublevetur; etiam apud Turcos et sinas in honore erit,
- ea quae de deo atque anima
- reperiri possunt ad hoc
- enim data sufficientia
- nos jam habere necesse est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068644:0039?run=74