Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A, fol. 44v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 43r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. magnam efficaciam tribuit, ego enum huo non de jucmmis, sed
  2. de gravi et sed potius quia Hicto cognitio historiurum eta
  3. aHistoria divinae providentiae speculum est, Deumque nobis
  4. moralitate quadam vestitum
  5. exhibet, quatenus non tantum auter
  6. rerum ut in plusicis principium rerum ut in Metaphysicis et Ma
  7. trematicisue, inventoru admirabilium machmatum ut in physicis,
  8. sed et, quasi unus ex nostris, id est Mensquaedam erga nos optine
  9. affecta bonitatem suam immensam humano generi peculiari quadam
  10. ratione in gubernandis imperiis, tuendaque cclesia sed maxime
  11. in salutis nostrae Oeconomia patefecit. Ita ut veritates
  12. amaltia abstractae posentiam DEi, seu sive idearum ex fonte essentiae ejus fluentium
  13. immensam amplitudinem ostendant. Historia naturae Sapientiam ejus
  14. in oonando condendo universo, Historia vero civilis qua sacrum comprehendo
  15. t naturae zoluntatem erga nos exuberantissimam ostendere
  16. videantur. SumC Et cum Religio Christiana, qua nulla unquam
  17. quousque temporum locorumque cognitio se elendit, audita est sanctior, et in
  18. sua simplicitate sublimior, et philosopho digni vero dignior, non
  19. tentum excellentia dogmatum suorum sintelligentibus admirabili sed
  20. et origine sine exemplo singulari nitatur, profecto providentia
  21. eu
  22. universi guoernatrix peculiari, quadam ratione intime affuisse videtur.
  23. sequitur demonstrationem tantarum Veritatum, non nisi ab Historia
  24. peti posse. I Nimirum gens indaeorum v vetustissima in medio idololatraum
  25. Deo sibi segregata, mirabili providentiae arcano verum summiluminis
  26. cutum una intaminatum conservavit huic datia DEO prophetae, exiturum ex
  27. illa gente Messiam generis humani erroribus perditi restauratorem, dudum vaticinaban
  28. nota
  29. tur. Venit homo quidam in quem omnes prad prophetarum mire quadrabant
  30. sed quod nihil humani splendoris praeferre, (quod nec facere debuit) a suis receptus non est.
  31. at ile nihilo secius miris factis, et doctrina quadam supra humanam sortem elata, prae
  32. qua philosophorum graeciae teledissimae fertem omnemenem e placita sordescerent;
  33. eadem mira simplititate omnibus etu tamen adea simplici, ut plebejo cuius perceptu
  34. facilis esset, animos omnium percebibat. Tricunio hic sol terris fulsit, et quoc vivu
  35. duer interris clocuerat, occaso suo expiavit, seque parissimum Patri sacrificium obtulit. Sed
  36. _ eliquit autem discipulos ex infima plebe homines, side scientia fine vi, quos scilicet unus magi–
  37. strispiritus commendaret. Quid unquam auditum est mirabilius aliquot piscatotes miseri ex judam
  38. latebris et gente Toto orbe contenta egressiprodeuntes sola extincti magistri fiducia et
  39. viventium ad huc termonum ejus li incredibili ardore animati inter odia publica inter teca
  40. saxa et ignes omnem sapientiam Graeciae, et florentissimi tunc Romani imperii potentiam
  41. agarediuntur. Hos tanto zelo tanta consporatione agentes, non po severa plane et difficilia
  42. Hominibus corruptis docentes opum contemtum et palipatiam ducendes potentibus opum contemtum
  43. et caritatem erga miseros; oppresse plebi patientiam ergo yrannos docentes imponentes; non
  44. ures, non potentiam, non voluptatem sed pericula et martyria, et testaturam de finceritate animi
  45. moxtem quaerentes, quis sanae mentis omnes deceptares dicera ansit? At deceptituere, caeteri ab
  46. Sed quid habuere Apostoli quo tanto pere allicerent, aut cur decipere villent
  47. nonalio entio praemio nulla nisi futurie spe, si hage non credidissent. An tot homines eo obstinatae insaniae ven
  48. aissent, ut sectae tam intructuosci causa constanter vellent crudelissinuas mortes subire nullo neque invita nec
  49. Axostolis, Raxpoli a christo, sed quid
  50. in morte edito profundissimae malitiae indicio. Quodsi Apostolos magister decepit, usus est profecto arte sapru
  51. tm qua soero divino homine a tot millibus haberi tetit tot miracula de se crode fecit ferit, non a
  52. ut ex tincto
  53. umunam lquitu in
  54. FMentium Regem in
  55. hac Universi Republica
  56. sese ostendit, et
  57. aut uspium
  58. Historia enim senit ad
  59. demonstrandam pietatem,
  60. et ex ea veritas religionis
  61. nostrae demonstratur pote
  62. cujus hic qustas exhibetur
  63. utilitatis hic guctus
  64. habetur quod hic nonnihir
  65. adumbratur
  66. =si hominem sine adjecta
  67. divinae virtutis mentione
  68. appellare fas est
  69. +cum ortiso autore secta
  70. nonarmis, sed vertis et
  71. vita
  72. Fsimulqus adto actificiosa
  73. + ad tam ingrata

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7A, fol. 44v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068644:0088?run=74