Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2, fol. 21v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Omnia haec facti demonstrantur, hoc uno
  2. tantum posito pae subjectum esse ut
  3. continens, praedicatum ut contentum simultanemu seu conjunctivum
  4. vel contra: subjectum esse ut contentum.
  5. praedicatum ut contineus alternativum seu disjunctivum.
  6. Possent omnia omnes regulae logicoe circa propositiones
  7. universales demonstrari per figuram reometricam
  8. seu quadratum. Itendo hoec sola regula Totum
  9. esse aequale omnibus partibus ineoque majus uno seu
  10. otum omnes partes continere,
  11. Sod in fullor melius omnia demonsstrantur
  12. per totum disjunctivum ejusque partes, id
  13. est per Tabulas
  14. Utile est artum hubore in prumtus oblata consequentia
  15. non semper succedente statim posse reperire
  16. instantiam: et proposita regula reperire exempla
  17. quae ex alis regulis non sequuntur sed hnic denum propria sunt.
  18. Genus est nomen substantirum quod est plurium
  19. attributum commune, quae dicuntur species
  20. Gend est ea tabutret
  21. a d et C genus est a
  22. oiu ase noste a esne
  23. pluribus sed solis ut animal hominis est
  24. si d est a et e est d
  25. et si quid est non-d et non e est non -a
  26. erit a gemus proprium ipsarum specierum
  27. est subjectum pariter in propositione affirmatua
  28. particulari affirmativa et negativa ejusdem
  29. subjecte. Ut : quidam homo est doctus, et
  30. quidam homo non est doctus. ergo doctus est accidens
  31. hominis quoddam A est b et quoddam a non est b.
  32. tunc b est accidens ipsius a
  33. si in propositione unive saliafiruntiva praedicatum
  34. sit res, subjectum vero non sit res nec rei
  35. definitio, sed alius terminus, is tertumus dicetur
  36. proprium. Exempli causa: Omnis somo est canima
  37. itaque homo est proprium animalis Nam
  38. non nisi animal esse potest homo., quamvis non
  39. omne animal it sit homo neque enim definimus
  40. hoc loco proprium in quarto modo, sed proprium in
  41. genere, seu quod soli competit. Itaque si s
  42. res, abri definitio, et datur propositio niversalis
  43. affirmativa) dest C, erit d proprimm ipsius C.
  44. modo per terminum d non intruitatur terminus
  45. Attributum proprium est scilicet quo simul et
  46. attributum et proprium est, nempe si
  47. rei C, (ut hominis,) definitio est ab ammal rationale
  48. danturque duae propositiones Una C est deo
  49. est ntmulem Una C est a, vel c est ef (hom
  50. est rationale mortale) ra cujus causa d
  51. vel eC (rationale mortale est homo) cujo
  52. causa d vel ef est proprium, patet d velf
  53. esse attributum proprium . Patet etiam
  54. nomen, et definitionem, et attributum proprium,
  55. esse terminos aequiculentes, seu eandem relu
  56. exprimentes. Et hoc est quod burgo dicunt
  57. Sub stantivum est (nomen, quod includit nomen)
  58. Ens vel res; Adjectivum quod non includit. ita
  59. animal est substantinum, seu idem quod ens animale
  60. Rationale est adjectivum, fit enim demum substan-
  61. taum, si adjicias Ens, dicendo Ens rationale, vel
  62. per compendium una voce (si jocari libet) Rationalo
  63. hastoniunte eta
  64. discrimen inter nomen substantivum et adjectivum
  65. vel est pu attributum; altera d est C
  66. proprium in quarto modo seu proprietatem
  67. in charactenibus inditem est sem
  68. ligo es ut extermino; t
  69. Genus est attributum pluribus solit.
  70. ita homo est attributum hommune homini et
  71. arimale amimal.
  72. H est attributum commine, ut terminorum
  73. IHae definitiones usui scholae sunt
  74. accommodatae, sed t
  75. in characteribus necesse non
  76. Attri mnisdisum Diffetentia specifica est adjectibum quod cum
  77. tia potest este genere constituit termanum speciet aequibillentem
  78. tuu apcrificacum an potius spociri difinitionem.)
  79. Disferentia generita est quae est differentia spelfica
  80. Definitio est terminus compositus substantivus speciei
  81. subjectum adjectivum propositionis universatis
  82. est differentiam nominis substantio
  83. atque adjectivi apparere neque illa
  84. vero usum habet ullum
  85. adjectivum de haliecto sus atimativa partentar

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2, fol. 21v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068646:0042?run=74