Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2, fol. 48r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 47v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Videndum quomodo certa definitione distinguamque
- quae in recto et quae in obliquo radicantur
- et quidem sit A propositio et A est
- A David test pater B Salomonis 18C. Aio e eum terminum B
- praedicari in recto, qui similariter se habebit cum
- ex praedicato et
- vertes
- is enim
- si quidem ponamus
- Termini , alii significant res, alii objecta conceptuum
- subjecto A
- seu notionum sivelut aliqui loquuntur conceptus objectivos
- sic A doctus A divesB sunt termini conceptum significantes
- nec enim sequitur duobus his positis, pori duas res. et potest
- fieri ut YA sit ∞ _ XB, seu ut quidam doctus idem sit qui quidam
- Sed si A significet Alexandrum magnum, B vero
- Caesarem dictatorem, tall quid fieri nequit, nempe ReAnon
- dives.
- quando A et B sunt res, tunc posito A non esse A∞B
- sequitur etiam non YA non esse, YA ∞X B cuu rei ratio
- quia A et B sunt termini completi, quibus quicquid addi potest jam
- tinetur estqe YA ∞ A. Scilide pisie setu signif
- Dostrina
- Quod Animal dicitur substantia, doctum vero accidensa
- animalitat
- hoc ad ea repero, quae a certo quodam ad privatis quibusdam
- considerationibus pendent nosero anpaliunde expeti explicari possit
- quam quod ita explicabitur qu danc notam ind ejus inde
- ratio reddi posse videtur, quod animalitas Rei quae animal
- dicitur non ee nascitur nec perit, doctrina vero utique
- sed quid de propriis? dicamus ut docilitate. Dicemus igitur terminum
- substantialem cum esse, qui est primitiva seu qui de subjecto
- suo demonstrari non potest. Accidentalem qui potest
- Et proinde terminus substantialis est attributum substantia
- ultimo
- indviduae seu subjecti ultimi primitivum primitivos
- omnis
- nostus
- tn hoc sequitur. Omnis sapiens est doctus? Ergo Sapientia
- omnis
- est dectna. Uti omne album est coloratum, ergi abedo est colo
- ic
- cum tamen contra potius justitia sit caritas sapientis. Certe etsi sapiens
- est justitia
- sit justus) Est tamen justum esse non praedicatum prius, sed posterius
- vritus sapientia s sed tumen ts succestit: sapiens est virtuosus
- ui et sapientia est virtus. Nempe non opus est collectione per obliqua
- intervenientia. Explicandum ergo distinctius, quando consequentim intea recta
- concretam parent praedicatio concretorum pariat praedicationem obscractorum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 2, fol. 48r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068646:0095?run=74