Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 30r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sib H de syntaxi vocum orationem constituentium
  2. reglt substantitoum et adjectivuum eodem genere numero et casu convenire
  3. debent. Ut dignosci possit cum quo sabstantivo unam orationem faciant; quoties
  4. multa concurrunt sa sed fieri potest, ut hoc non sufficiat, quando plurus substantiva ejusdem
  5. generis numericasus concurrunt, etsi id rarum +)
  6. reger substantioui substantioo.
  7. gemtibo casu punitur sed ratio reddenda cur dicatur siccilas terrae nonterra siccitatis
  8. diciturtamen vir magni nasi, et nasus magin virri. Non dicitur demosthoenes orationis
  9. Admotus pecoris, sed autor, possissor orationis pecoris. Iter tamen bidui, et bi duum itineris
  10. itaque dicendum quod differentiam denbeat poni in genitivo, quod genus in nominativo ad quto
  11. consequiturante, substantia differentiam ab aultera si earum esse onsistat in differentia
  12. relationea ut
  13. us
  14. cenru memp
  15. causa ad laus
  16. opidum antiachia scilicet
  17. ditiomis filutelia parisiorum +) non dicimus capul vulneris quia non est sua
  18. ad habitum
  19. natura continens vulnus, sed potius receptivum, quod a recepto differentiam recipit
  20. dicimus domtnus gregis, non grex domini nisi per pleonasmum nihil enim
  21. unon discinnus, sed potius grex Admeti Nitaque si dicatur vul Quoad
  22. relationem mensurt, non dicitur homo formae, sed homo egregiae formae multi cibi;
  23. contra sex dies sentii postulat, ut spatium sex dierum. Causa et causatum in efficientis genere
  24. genitivum induunt. In materin tamen non dicimus poculum argenti sed argenteum
  25. selura substantiva per appositionem juncta non repraesentant orationem
  26. in intellectu ut Marcus Tullius cicero cujus resus tamen in eo est, quod tot propria
  27. unian fingi possunt, quot sunt individua, itaque plura junguntur quasi ad
  28. faciendum unum nomen proprium; est ad imitationem definitionis vel descriptionis
  29. est enim consul quasi genus Marcus spenes, vel contra. Ita et urbs Roma
  30. in his. Fama, matum quo non est aliud velocius ullum non est oratio una
  31. est elliptica locutio subintelligitur quae est Omissio facta quod definitio juncta
  32. est velut pleonasimus. Major ad huc pleonasinus si synomgma
  33. jungas, ut plantus Menaedhm. act. 2. sc. 3. Taberna diversorium.
  34. definito.
  35. L et urbs Roma quidam pleonasmus, cum genus et species jungantur, loco
  36. generis et differentia, nam species contimet genu. fiunt istu saepe majoris
  37. iiculeationis causa. H item omittendo connexpuam seu relativum pronomen
  38. vel literu particulam seri. Homo servus cgnlallius altor. latet
  39. propositio, homo qui est servus.
  40. dalipos t usciscunt adjectiva quae similitudinem apsitudinem, proprietatem
  41. amicitiam propinusvitatem et his contraria significant. verbi gratia
  42. Quaestus non sufficiens gulae dativns enim gulae sufficiens est quiddam affectum
  43. accidente, et una, ad aliquid. Dativus enim gulae declarat ad quid quaestus non
  44. sit sufficiens. Soidetur contractione prapositionum fieri; gulae, id est
  45. ad gulam. Sibi idem animus; id est secum. Necessarium ad aliqus vid et alicui
  46. sed haec contractio non semper procedit, ire ad urbem, et in urbi.
  47. dicibus dicimus, ire urbi non disidicimus, nisi sensus sit ob urbem. videtur
  48. in his omnibus esse quasi quaedam causa finalis, vel ejus analogia Nam
  49. cum dicitur vicinus alicui non est causa finilis. Dicere alicui vicinum reddere
  50. alicui Cum nimirum consideratur aliquid velut alteri bonum malum, vel saltem
  51. pervius virtuti invia
  52. quod alteri boni aut mali materia esse possit.
  53. virtuti nulla est via. Quod mihi principium est inali
  54. Sape ex definitione vocis ratio reddi potest constructionis. Terent.
  55. Adelph. a. 5. sc. 8. idne estis autores mihi 3 autor pro potestate sua
  56. Suadens, quadens apiscit adje accusalivum. Ita doceo te literas, id est
  57. pedes, id est, haben longitudinem quatuor pedes
  58. constructione
  59. Ablatino Adjectivis convenientibus
  60. gu
  61. longue quatur
  62. aepe constructio reperta
  63. manum dycit
  64. unguneur Ablatiur
  65. significantes eausam instrumentum, modum, partem. Haec id in est
  66. regula prammatriorum asciendum Latinos causam a qua principium
  67. motus designare non mudo ablativo, sed cum praepositione A vel AB
  68. ausum comitanitem, v praepositione cum. ut Remo cum fratre
  69. qvirinus. Quae vero se non ut principium primum, neque ut ejus concomitans
  70. habent interim tamen adhibentur pro fine adhribendo ablativo sive
  71. praepositione significantur; duplicem gemmisagre coronam. promtus
  72. mam. sunt quasi in trunenta. itaque tinc refer et modum, ut grans
  73. Eux

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 30r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0059?run=74