Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 37r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 36v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. quamvis autem in hoc exemplo videantur copulari duae propositiones Nitius
  2. est fidelis, Titique est cars puncipi; coptantur tamen, c qualenus fidebis
  3. principi adverbii numere mer fungitur, quia afficit praedicatum. Minus recte
  4. sannumeratur Conjuntionibus condisionatibus. Iest enim praediratum subjecto vel
  5. ecundumnem ejusdem, vel eundum speciem vel secundum pliquid aliud Nemro
  6. est
  7. autem vocabit has conditionales, homo quateru animal sentit: neque enim sensur
  8. si ammul est sentit. Omnis porro proposition est de subject: vel universali vel
  9. singulari Et universalis de qua soliciti philosophis est vel necessaria vel
  10. contingens ut plurimum. Prioris generis propositiones nullas admittunt exceptiones
  11. ad posteri ques ut omnis nulmerata pecunna certi condictione repeti potest
  12. nisiquae falio familias credita est. Consistit in duabus propositionibus: omnis
  13. recuma nuntrata repeti neqi pecuria frio familius numerata repeti nequis.
  14. sed ha duae propositiones non per nudam cosutam Et, que, vel similem
  15. V
  16. conjunguntur, sed inter eas habitudoest ccerta, quatems propositio excipiens
  17. i sub subjecto alterus comprehensum de quo alterius praedicatum non dicitur.
  18. licet sit uninersaliter concepta. Et in hunc finem fit copula per exceptivas, ut
  19. inde fiat eina oratio possunt autem porro propositiones ad moicem referiji
  20. veritas vel falsitas, ex alterius veritate vel faesitate pendet
  21. quatem inter eas intellectus facit ordinem, tertio quato
  22. quatenus alterius
  23. quatemu inter eas est similitudo quoad primam habitudinem, sunit contrardictorica
  24. deunde
  25. nommeea comparatae sunt, ut dividant verum falsum, id est ut altera vera positu
  26. aut cognoscitur
  27. necesse sit alteram esse falsam et contra. 2d quod contragit in ter eas quas logici
  28. contradictorias vocant. Y aaedam simul peare in vero non posint, quaedam tali
  29. in habitudine sunt, ut ex ventate unius sequatur veritas alterius. Hint sperie conjun tionum
  30. E
  31. ditsinctivarum concessivarum, ad versativarum It. conditionalium, causalium
  32. conclusivarum. Disjunctiva adhibentur ad signit; candam habitudinem contrados
  33. Doriarum. Concessivarum et adversativarum haec est natura, ut licet
  34. Etcum altera consistere non posse, concessa tamen altera mihilominus
  35. altera ponatur de leis gammaticorum regula: Concessivis quando in sratione
  36. ariorem locum retinent, reud di solent adversativae ut desint vires tamene
  37. altera voidiatur
  38. laudanda voluntas) Sed quando posteriori loco ponuatur concessivae sine
  39. redditione connectuntur. Ei credi postea etiamsi per plures deos juret, non opotets
  40. Corcessivae quae ponunt aliquid esse, sunt Etsi lamesi, etsamsi quanquam, si non sub
  41. imiem sententiae.. Hae vero licet, ut non ut certum ponunt. Qvamois, ad
  42. utrumque apta. Hinc regula Grammaticorum Etsi sumetsii etiam si quanquam
  43. sub intium sententiae magis indicativos postulant an medio vero aut fine
  44. tum indicativos quam conjunctivos recissiunt; Hae: licet, ut regulurite
  45. conjundtivum, praepositiones in thabitudine ratione veritatis ad invicem
  46. consideratae sunt ho. primo quarum una conditionem, allera conditionem
  47. positam sequitur secundo quarum una est in syllogismo inferente conclusionem
  48. altera est conclusio. Hinc oriuntur condo conditionales comsales eo conflusivae
  49. Conditionales modo indicativum modos conjunctivum tasciscunt, prout sententi
  50. si id facis postremum
  51. finita felicerta, vel infinita seu potentialis significatur
  52. ne vides. Si ncum credoquaereres, acum invenisses. CConjunctio causali
  53. voco. quasiq genue omne commune quod per proprium aliquot velut differen et que similem vim habent, ut n Ne, quo, quim quominus coujunctivum asciscunt
  54. tant quandam vel specificam, vel accidentatem determinatur Ex duabus causa finalis enim est istosita in meditatione intellectus. Ad propositiaris
  55. autem repraesentandas quae in meditatione intellectus consistant, nec ponunt aliquid
  56. in re indi conjunicisum requiri supra diximus. Nota: in causalibus ut ne
  57. causam finalem designantibus hoc obtinere, ut si praesens vel futurum praeedat
  58. conjuntious praesentis temporis sequatur; si praeteritum aliquod, sequatur imperfectum
  59. conjunctiviu ut, Rogo, rohabet, ut facias. Subebam, jussi, jasseram ut faceres.
  60. interdum segutur
  61. nisi cum res adhuc geri intelligitur. jussit hera ad se ut venias.
  62. ut his dies feliciter dluxerit. Post verba timendi. Ut sumitur
  63. duae causae videntur retdi posse; una exdefinitione
  64. verborum metuendi, vereor ut fiat id est netu ductus valde prospicio in id cogitatione
  65. aeteritum, faxit Deuempos
  66. significat negativa, ne affirmative
  67. ac fiat id quod timeo. Hinc cum infinitivo et accussatroo
  68. manet communis loquendi ratio. Vereor facturum, esse, v id est vereorne
  69. incumbo, ut fint, id squod spero,
  70. sacias. Vereor non facturum esse, id est vereot ut faciat alim video facturum esse
  71. nificat metuo facturum esse, et video mihi ne faciat Vereot non facturum bsse
  72. est metur non facturum esse et hoc metu perenlsus video mihi ut faciat prosias
  73. eptentia faciuntur quae habentur apud Horat. lib. 2. od. 2 et dod. 8. vers. Te sunt
  74. Altera causa vortus pesi posse ex planti captivo. a. 1. sc. 1. 23. Quod mihi ne
  75. ponnullam perriculum est. Est vero ericulum res cum malo imminente conjuncta,
  76. quemadmodum regotium res cumlabore conjuncta. Unde ut facesse ve negotium, ita e
  77. facerse re peritutum dicimus, sic ergo plansinum hoc interpretamur, quod mihi ne eveniet
  78. faciens ut eveniat; quemadmla
  79. ergo vereri timere, melueres
  80. et quaedam res tum aliquo immonente mvrlo conjuncto
  81. megotium ddicitur rres cum labore conjuncta
  82. idem est quod perocutum concopere seu imaginari, manifesta est ratio onstructionis
  83. causalis omittitur Tantum attest ut hoc sit verum, ut contra. Adhorta te
  84. cuve detantum abest ut sim impedimento
  85. Tautum abest ab officio, ut nihil magis possit este
  86. + deindes
  87. perL
  88. quatenus alter
  89. Veram
  90. intelligit
  91. houe anus
  92. evemat

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 37r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0073?run=74