Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 41v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40r); this page is its left half.
The machine reads it as
- homo quod Ens humanum. Sed ex hoc adjectivo concreto pursus fieri
- abstractivum
- potest substantivum concretum humanitas, ita, ut humanus sit
- idem quod habens humanitatem. Sed pari jure in fingendo.
- procedere licet, nam si humanitas est res aliqua, poterit
- natura ejus appellari utrque intelligi potest essentiam ejus ab ipsa
- re esse distinctam, et habebimus si ita fingere placet quandam
- humanitalitatem; et hoc ibit in infinitum. Unde spholasticorum
- tricae circa abstracta. Humanitas erit Eris humanitaticum
- seu phabens humanit alitatem. Nugae. Certe si omne
- Ens habet Essentiam, et Essentia est Ens, dabitur Essentia
- nallo, finctuasque effectu. Unde mivor Wickinsiu
- calore, qui ipse est abstractum, facit Habiud abstractum coloritatem
- Essentiae in infigitum
- irca tempora multae possunt esse varietates era enim temque
- absolute praesens praeteritum et futurum, erit rursus tempus
- ratione praeteriti praesens praeteritiumt futurum, ut si narrem
- histocium quid mihi olim accidere, et dicam me tunc voluisse
- aliquo proficisci, dicam me fuisse profecturum;
- Notandum
- hic male Eram, vivebam, male appellari praeteritum imperfectum
- tut dicebam
- cum potius fui dixi sunt imperfecta. Quod ex usu judicari potest.
- ut si rarrem rem longinquam et quae nihil amplius connexionis
- u in aliquanda
- habet cum praesentibus negoliis dicam: Etam aliquando ripsiae,
- n at
- eae ondi ean et multis dicebam mihi chilisophiam vulgare
- displicere. sed cum loquor de re magis recente, et quae nunc
- quoque aliquem effectum habere debet, utam voce: dixi. t
- itafi sic qui finit orationem, non profectu non dicet: dicebam
- credepent eum ei eum loqui de oratione olim ahabita, sed potius
- dixi. Hoc discriment Galli observant inter je parlay et
- arpartem jam Habeo dictum de re propinqua. quasi scilicet
- dictum illud ad huc in marsupio haberem, nec evolasset,
- itage si pro aliquo si intercessi apud principem, venensi
- dicam; intercessi prote. J’aq in tercedes ris spb vor
- as
- dus hrveu geredt. At de veteritu dicere veteri intercessione
- at
- dicerem, utercedebam aliquando j’intercedaque; nis
- bata c Xon
- ur pro laticio pracipio
- e
- creavit Deus. Est tamen latures non ila rata horum obsertio
- ut in principro greabit de coelum et terrau, Melique.
- creabat. Et ita lutherus ilem bergi im anstanus ppsus gota
- finuurs und fubu llerbergius vero non bene, imausam
- sat got simude und frdi gapsasf. Habent tamen ista suas
- quasdam varietaties atque li deflexus; ut aliquando dicemus
- certo vocis tono observato: im aufanus sutot simnel
- und fode opsoss, sede forte sequetur: nun abor untrosalt eo sc
- ita ut ista creatio non historiae instar consideretur, sed instam negotii
- ad praesent facti ad negotium praesens pertinentis.
- tempora nominum, ut enim dicitur amatio, d actus
- ejus qui amat, ita esset amavitio vel amaturitio ejus qui amavit
- vel amaturus est.
- ret infinitus habet apud latinos praeter
- ita deberet esse et habere imperfectum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 41v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0082?run=74