Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 47r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Nisi signifiant; si non
  2. Paciam nisi tu
  3. facis, id es si tu non facis faciam
  4. quidem, et sed sic explicabuntur. Homo
  5. quidem facit quod suum est, sed Deus dati successunt
  6. id est homo si homo facit quod suum est, non
  7. Sequitur quod succedat nisi Deus vult. itaque
  8. se
  9. quidem est concessio antecedentis, cum negatione
  10. cum quidem ponitur ab initio
  11. consequentiae
  12. diti sollet Equidem, itaque Equidem e quidem differunt
  13. ut nam et enim. Homo quidem, idem quod Equidem Homo
  14. Et si tamen, differunta quidem et sed, inneo tantum
  15. quod etsi tunc non c, negatur consequentia nec
  16. orscedit antecedentem
  17. e
  18. a
  19. oruncrivu
  20. uut eliam
  21. et
  22. nec nec et si non non
  23. praesertim quando regit conpunctivp
  24. id homo faceret sunm tamen non ideo
  25. cum At cum regit praesens indicativn
  26. videtur; non differre Equidem abdetsi, quam
  27. quia et id a cumEt idem
  28. res succederet.
  29. eest: He Etsi homo, _
  30. semper res succedit, et dicere. Homo quidem facit
  31. suum non tamen semperres succodit. Quanquam
  32. homo faciat suutm, significat non omnimodom
  33. concessionem, tamen gropemodium aliquam. At cum
  34. dico li etsi homo faceret suum, satis non
  35. videor etiam negare propemodum antecedens.
  36. quod et ut ita differunt: Afero quod omnes.
  37. conor
  38. adsunt et volo quo ut omnes adsint.
  39. efficere ut omnes adsint Facio ut omnes adsint.
  40. interdum ambiguum ial scio quod omnes ad sint.
  41. et scio quod omnes adsunt.
  42. In lingua phi rationali
  43. posset tunc semper esse conjunctivus.
  44. vellem si possem; liberetiisi liceret. v
  45. si possum volam. seu si t vellet si posset; ser
  46. Multa in linguis non necessaria, sedi utilia, ut ide
  47. si potest volet
  48. saepeus inculietur, hinc faciunt articuli item quod super
  49. notavi, constusventiam aliquando inculcaritam in
  50. antecedente quam in consequente interdum in alterntro.
  51. imperativus modus designat votuntatem declaralam
  52. quod fit petitione, persuasione, imperatione prout superioritus
  53. aequalibus aut inferioribus loquimur interdum permissione
  54. tantum indicas imperatious, fac hoc et vives fac hoc, per
  55. me licet, videbis quid sit faturum. Pro fac dicere etiam
  56. solemus facias sed supprimitur volendi verbum, idem est
  57. pau und mag distinqui videntur ut possibile et contingens;
  58. ac si dicerem volo ut facias.
  59. ab tan sogu id est possibile est, 6 mag sagus id est porest non esse d
  60. nol
  61. deberet esse infinitivus etiac conjunctigi ut
  62. rebeut ct nor lerpa et in ar
  63. tant certe
  64. in differen
  65. ia

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 47r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0093?run=74