Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 47v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46r); this page is its left half.
The machine reads it as
- calidus laquens
- Tempora: Fui sum ero clidus: calui, saleo calebo.
- calidus laguens
- Quod coincidit cum hoc. fui sum ero is qui est calidus. Sere
- locutus
- variare licabit, si pam dicas: Fui sum ero et qui fuit aid
- is qui fuit eat
- seu is qui fuit ploquerst
- inquicatu haec in tunc fui
- du significat tantum
- vens
- coquenis seue sum locu
- longinquam magis praeteritum. sum is qui fuit calidusidem
- loquens
- significat qui fuit lofocidus. Ero e qui fuit calidus potest intellio
- de tempore tam praeterito quam praesenti et futuro, sed
- maxime de praesenti intelligetur aut mox futuro, aut
- saltem prope praeterito vivino.
- e
- Fui sum ero ist qui
- Fuisum ero locuturus fui locuturus rigorosei loquendo
- intelligi potest de praeterito praesenti aut futuro sermone
- ut ero locutus, sed solet taemen adhiberi cum fructum, cum
- ut significet non mefuisse luantum sed aut revera
- futurum fuisse ut loquerer. sed futurum locuturue
- signi ficat e non semper eum quia loquetur. sed eum
- qui in eo est ut locquatur, seu qui lequetur si pihil
- impediat. Et eo sensu fui locuturus novum aliquid signis
- sed hoin qrammatica philosophica utile erit ditingui
- haec duo futura. loquar et loculurus sum. itaque loquam
- significat alquando venum erit ahaec propositio: ego loqua
- sed locutum significat voluntatem vel conaitum
- loquendi vel seenturam loquelam si int impediat quae
- dispositiones habent suos gradus.
- ita et praetentum aliquod
- esse deberet quod sii respo differret a communi ut
- locuturus sum a loquar
- Ut si locutus sum significaret
- C
- non: dixivel ut dic ita dicam loquivi, sed sumis qui
- deber dixisse, seu quem sequeretur dixisse, si nihil obstaret
- dixeram, id est fui is qui dixit fui locutus. at eram
- loctu Sum locutus fui locutus eram locutus tria sunt
- in usu communi distincta perfecta. sum locutus, nam locutus
- fui, vidatur fuisse recup ducere significare, suit tempus
- quo dixi sum locutus. Nam sum locutus dici solet solum de
- vicinis. Locutus eram adhuc designat remotius. Nam
- fui et eram differunt. Videtur eram dicere:
- fui is qui fuit.
- erat signi ficabet,
- Unde eram is qui fuit vel fui is qui
- fui is qui fuit is qui fuit; quae etsi
- tantologia videntur tamen in linquis inbitutasunt
- ad designandos gradus temporum. supra moini Gallos
- habere: J’ay parle
- je parlay et je parlois. J’ayparte
- sum locutus
- is habe grrrdet de vicino ud modum praetento
- vel sermorcem ad huc haberem praesentem.
- Quaso dictum
- il e parlay
- quasi doquivi seu dixi de magis longinquo. Et si latini verbum edix
- de propinqua adhibeent jum quis finit ovationem, videtur tamen
- reroera signi fivare per se satis remblum, et digi in fine orationis
- le parlois adhiberi
- significare hunc dixiu suppresso nunc
- tolet, loquebar, ad hiberi solet quando praeteritum absolutum
- Loquebar cum Titio, quando cajus ad me venit
- lavois parle dixeram. Locutus eram cum Titio quando
- sequitur:
- cajus ad inc veuit, unde patet imperfecti notio; unde posset
- aquebar appellari vlu quam praeseritum im perfectum, et
- dixeram plus quam praeseritium perfectum. Est rergo dicebam
- in
- diceba
- atenti pls quam perfecti. Et ideo est perfectius communi
- imperfectum n
- v denvationes
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 47v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0094?run=74