Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 65r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 66v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. 1. Joh. de R aei philoso olum Lerdensis ordinarm num
  2. Amstelae damensis strimaius cogitata de interprettione, quibus
  3. Natura sermonis humari et illius rectus resus, tum da communi
  4. vita x disi plnis ad usum spectantibus tum in Gilosollia, ab hujus
  5. seculi eriore vendicantur et confusione vindicantur. Himstelaerdam
  6. apud Aenricum Wd etstenium 1492. 40.
  7. Maggi 668.
  8. Non satis viri ciensilium prerasrio Hunc errorem
  9. ait maxime a 20 annis invaluisse, et Cartesians maxime trobuere
  10. videtur, nec putat philosophica adhibenda ad usus humanis, quod ibi sermo
  11. sit popularis. sed mihi videtur in ipso populari semone haberdis certas
  12. notiones, neque ipse abunit
  13. homines
  14. Grammaltea est ais loquendi pure shetorica
  15. lapte ad movendum. Dialecta ai loquendi ad intelligendum. quarta est
  16. seu per bolem articulatam.
  17. consiferatio termornis secundum intellectum non communem cum spectatur veritas
  18. non docere Logicam quae ipsa sit recum veritas extra sermonem et cogntationem, vulqu
  19. birim conres ponceptus esse verbis accommodatos, et homines magis verba quam
  20. ds in animo habere ( non vedeo cur non rogica Analysin tractet recepsi sermonis, ita
  21. enim pervenet ad veritatem rerum itsx cum veroa vulgacia aequivoca sunt oc ipsum
  22. ostendet) Quarta tunctatio omissa ab Aristorele sibro de interprelatione
  23. se Caepe verba prius quam res novimus. In Mathesi pura nomina foncti. secum
  24. rerum veritatem, quod secus in philosaesia scholarum extendere tamen silosodos fehola
  25. communem sensum paulo latius, proconceptasque notiones dicatane applicare pluribus
  26. (+ ut qui ex similibus legibus casus in definitos resolvunt potius quam ex natura justitiaeis
  27. Haec vera esse in Melasosica Ethica potitica Pysica vulgi. atque adeo in recepta
  28. Cheologia junispindentiat Medicana, ubi esilosolhos nimics sub kertatibus omnia rurbent
  29. potius quam explicent Et esse in eorum sermorte co apasiorem qui non est in sermore
  30. plulosophia veadetat quae res secundim intellectum, et venbite
  31. fractat aecarati debet deb docere sampeuissimat mne summa genera rerm,
  32. tum ei modum screndi. Hanc esse Mrrimani Alolo eiam seu Mecueysicamtan
  33. vulgit
  34. vocal protonreficama) vulgaris seu Aristitelica sumens, quasque
  35. nihil in intellecta ante seusum, a sirgularbus seu sensibilibus incipit, vera contra
  36. Quod jumpius
  37. ralectica ut plato accepit, cum valt eam explicais
  38. veia debe substantiam rerm explicaremen
  39. potest et Logica ecepese dia seu
  40. ogier
  41. Hanc
  42. umbras, quae Aristoteles vocat accidentia. Saptine ad me seu sum 1)
  43. plati 30 unno demum affugi voluit, cum vutgansmenta juncta Grammalica
  44. eo ajator av7o
  45. et Pheloricae a puens discatur
  46. commums tamen sensus X cerum mellectus
  47. ermo est vex arculata animisensum vel conceptum exinstituti signficans
  48. forte convenit in aliquibus
  49. Ratiis sive cogratio postra videtur tantum quidam sermo internus esse Aojos Er sia
  50. DC20) ut logici loquantur, nec unquam forte de e et sensu sine voce cogitamus
  51. caepe novitus voces anteres. p aesertim pueri in scholis, qui ante resmonina supponunt
  52. et valde multas voces addiscunt, quarum intellectum vel nunquam admodum vel
  53. admodum confuse consequuntur. Quod sic non faciunt alii homines, qui prius res quam
  54. nomna cognoscunt, quorum hinc ingenium magis aptum esse solet ad veram scientiam
  55. Astempe sustoteles de Noe. El. c. 5. cum non liceat resipsas per se in dff disserent
  56. passionum notae risus ut risus fletus, ltamor gemitus vultus oculi motus
  57. afferre, nominitus tanquam notis utimm vice recum
  58. pattent naturales, jnctus a natura cum affectu aliquo ac sape experimum inviti Etsi
  59. sed Gestus quibus antus confinentur sunt magis a voluntat e etsi
  60. naturalem quandam habeant cum signrficato connexonem, in his facilior
  61. fictio quia voluntatem magis quam naturam in pte habemus. Saepe tamen
  62. arte fingi possint
  63. diuturna consucturine gestus vertuntur in naturam, quo casu conditio rem mutaul
  64. cum sonus campanae redecam concio–
  65. nem, hedera suspensa venum vendabite significat hoc signum magis est erbi-
  66. et fiunt notae passionum
  67. Solae idea sunl rerum signa vere naturalia
  68. et sunt signaformatia, cum alia sint signa materialia seu instrument alia
  69. ubi idea ovel conceptus unius rei facit ut nobis in mentem veniat conceptius
  70. rarium
  71. ote one e locus formarum corjos hjdcdo ut veteres
  72. es aristoteles dixit animam sentiendo fieri omnia

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 3, fol. 65r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068647:0129?run=74