Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 4, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
The machine reads it as
- vet Aliquid est cui compelit terua
- Ens terminus positivus, ut A, B, C. si scilicet in explicatione
- non sit resolvendque in mere privativum. Adhibeo autem hoc Terminos loncretos
- Nihil est ieterminus mere negativas, nempe si
- non est A, nec est B, nec C, nec D, tertuibu Nedie esse
- et ita porro, ita ut nullus reperiatur terminus positivus qui ejus sit
- praedicatum, tunc N dietur esse Nihil. Itaque Axioma illud vulgare
- Non entis nulla sunt attributa, continet ipsius Nihili seu non Entis de-
- finitionem.
- Terminus totam subject nalura exprimens
- s substantia est Eus completu, seu re ex quo fluunt omnia
- praedicata ejusdem subjecti. Ut si dicam at DEus,
- vel omnipotens
- substantia est cui comperit terminus completus edietur,
- , e Terminum autem completum voco ex quo demonstrari
- possunt omna praedicata ejusdem subjecti, seu qui totam subjecti naturam exhaurit
- sic poeta non est terminus
- Terminus completus est, ex quo omnia praedicata
- ejusdem subjecti demonstrari possunt, seu quis totam subjecti naturam exprimit
- indem
- somiti
- terminus substantivus est qui completum terminum continet,
- ita A ex
- d seu subjectum simul involvit, ut rex, id est subjectum reguans
- Adjectivus autem non involvit ut reguans. ita differunt capito
- et animat magni capitis. Hoc discrimen in linqua rationali potest omitti
- eu rei proprium est, quida possis um, non id quod
- Logici proprium vocanit, (quod soli, vel etiam omni competit) sed quo cujus
- non opus est quaeri rationem cur rei tribuatur, Etuma enim ad Historiam
- potius linguarum pertinent quam ade philosophiam. Ita Petrus, Johannes,
- imo et Homo, Equus, sunt propria reum vocabula; ea vero quae probanda
- sunt dici possunt Attributa, possis dicere appellativa, quibus nempe
- designantur attributa. Si quis tamen cum Grammaticis vcabula
- propria nomina intelligat, quae solis singularibus competunt, per me licet.
- Appellativa autem rursus vel necessaria vel accidentalia sunt.
- Sed haec Terminorum potius quam rerum vorabulo sunt, et obiter tantam allata
- si A sit B et B sit terminus completus erit A substantia singularis, seu subjectum certum
- quam vulgo individuum vocant soia enim substantia singilaris
- completum habet conceptum
- Non omnis Terminus substantivus designat substantum singularem,
- hoc est certam et definitam, etsi semper aliquam substantiam
- vagam, seu subjectum incertum involvat.
- sit s praedicatum ipsius A, sit B, et
- sit aliud jusdem A praedicatum quodcunque C vel D vel E. et quod
- si jam iltud predicatum quodcunque ipsius A, de eo demonstrari potest
- per B, tunc B designabit substantiam singularem, seu
- unicam, ita ut inde colligi possit, si L sit B, et M sit B,
- Let M esse idem.
- idem quorum unum in alterius locum substitui potest sulva
- veritate. seu si A sit B et B sit A, erunt A et B ede eadem
- si A sit BL et B sit L, sintque A et B idem, erit unum L
- illias plura
- alioqui postibile intelligetur
- Si quid involvat contradictionem, dicitur impossibile. Si contradi-
- corimmo alicujus involvat contradictionem dicitur esse necessarium; alioqui
- possibile dicitur contingens intelligetur
- Ex his intelligitur unum
- quodque intelligi possibile esse, de qu in cujus analysi usque ad primas
- notiones nulla oritur contradictio seu impossibilitas, itaque quod
- rin posid u noctraia
- certo constat possibile esse; nihil cenm est, unde
- nc Existens definiri non potest, non magis quam Ens seu pure
- positivum, ita scilicet ut possit notio aliqua clarior nobis exhiberi
- sciendum est autem omne possibile extiturum esse si possit sed
- quia non omnia possibilia existere possunt, aliis alia impedientibus
- existunt ea quae sunt perfectiora. Itaque quod perfectissimum
- est, id certo constat ex esse; est autem aliquod perfectissimum
- , seu Eus summe perfectum est possibile, quia nihil aliud est, quam pure
- positivum
- similia sunt, quae discerni non possunt, nisi per applicationem
- unius ad alterum, vel ad aliquod tertium. Applicari sibi
- imoicem intelligo, quo sinu ercesiantur. Ita duc crie on
- cus A, B, C
- Nitit recA cc B, nec C etc
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7B, 4, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068648:0025?run=74