Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 17r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Terminus omnis propositionem ingreditur in recto vel in obliquo. quim recto est
  2. primarius et alius suspressis seusum facit; qui in obliquo ingreditur est dependens. Terminus qui in recto
  3. ingreditur est subjectum vel praedicatum vel certe horum pars primaria,
  4. Etsi duo termini neu propositionem non im recto sed obliquo ingrediuntur, tamen fieri poles
  5. ut in recto id est homogenee praedicentur de se invicem, hoc est, ut uno existente recto etiam
  6. alter sit in recto: v.g. si dicatur: Ego novi hominem doctum, homo et doctus se afficiunt in recto
  7. Sraedicatur terminus de termino, vel homogenee seu in recto, vel heterogenee se in
  8. obliquo. Praedicatum in recto est vel latius vel aequale vel angustius; seu est commune, vel
  9. proprium universale vel si mavis est universale vel particulare; et universale vel latius vel aequale
  10. Universale latius est. Rursus est vel proprium vel commune, et proprium vel strictius
  11. Coincidunt inter se: communt, et niversale latius. coincidunt inter se
  12. Ueniversale aequale, et eu proprium aequale, sed non omne commune est universale; sic
  13. vel aequale.
  14. beatum ess commune est homini cum angelis, sed nentri, universale, neque enim omnes homines aut
  15. omnes anguli sunt beati; utque omne proprium est particulare. nam risas est homini,
  16. propoius et omni homini competit. Datur igitur proprium universale ut visus, datur omne proprium
  17. universale est aequale. Non datur proprium latius, nec universale angustius
  18. praedicalu impsectum praedicatum est vel substantivum vel adjectivum. Praedicalum
  19. substantivum latius est genuss praedicatum substantivum augustius est species vel indivauum
  20. genativi rulus unde.
  21. praedicalum substantivum aequale est syno nymum.
  22. Inter praedicatum substantivum
  23. et adjectivum videtur hoc interesse, quod qui dicit ham petus est homg, su petrus est substantia
  24. rationalis, quii vero dicit petrus est rationalis non meminit substantiae, etsi videm iensit
  25. incretora
  26. Itaque nullum ego usum magnopere Substantivorum
  27. Illud tameo notandum
  28. quod duo praedicata illad tamen videtur quodummodo subestes: fud substantia rationalis portalis
  29. et substantia risiva e differre videntur a termino homo, quod terminus homo forma
  30. M liciter et immediate dicere intolligitur omnia quae de omni eo de quo homo praedicatur vere
  31. B
  32. praedicari possunt; sed nempe cum hominem dico intelligo substantiam ilam quae rationalis
  33. mortalis est, quaerisivn esst, quae caeteris orbis terrarim mimalibus dominatur aliaque omnia quae
  34. de ea pradicari possunt. Cum vero substantiam rationalem deo, caetera quidem dico per
  35. consequentiam sed non immediate csaletiae Vescio tamen an magnus hujus rei sit uscs.
  36. Porro pradicatum est vel imperfectum simplex, vel compositum. Et compositum vel in
  37. recto vel in obliquo In recto componi potest copulatioe vel disjunctive. Ex. g.
  38. copulotive Donc quadratum est rectangulum aequilaterum; seu rectongulum et aequitateum
  39. disunctive at omni triangitum planum est omnis sectio Conica est Parabile Hyperbolivie cipss
  40. traediium in compositione praedicatum in recto imperfectum est, cum aliquid (an obliquo)
  41. adjici debet ad serua supplendum: v.g. Deus produxit seu hut pratens. Expectatur
  42. quid produxerit, v.g. velum et terram
  43. Quod nondum praestitum a quaquam memin est invastigatio va obliquitatum
  44. c
  45. t Et idiscernitur per scastos et praepositiones, daturque iadeo ooliquitas obliquitatis.
  46. Videntur plerunque substanciva regere genitivum, radjectivia
  47. quae verbatia. Sermo hominis, sec non dicimus sernio homini, sed sermo factus homini
  48. Relatio comparationis et um
  49. Relationes sunt vel comparationis vel connexionis
  50. ex eo nascitur qu inter A et B, quod A reperitur in aliqua propositdons, et B in alia propositione,
  51. Relatio connexioluis ex eo quod tam A et B sunt in una eademque propositione squae in relationem
  52. comparationis, resolvi non pt. Nam alioqui, etiam relatio comparationis foret relatio con-
  53. nexionis nam formari potest nua propositio compretendens A et B nempe A est similis B.
  54. sed ea resolvitur tandem in duas quamm una Singulatim agit de B, altera sigillatum de A
  55. per A autem
  56. verb. g A est ruber et B est ruber, et ideo A est similes (quo ad Eec) ipsi B
  57. et B intelliguntur res seu insividua non termini.
  58. Sed quid de his dicemus: A existit
  59. hodie et B etiam existit hodie seu A et B existunt sumel u An erit haec relatio simili-
  60. biins cau comparationis, an connexjonis, idem est de coexistentia in eodem loco.
  61. Videntuo relationes inter duas et res vel esse solum rationales vel reales, seu esse. Essentiae vel Existentiae
  62. Rdes souut vel ppositionis, (temporis nempe et situs;) vel influxus: cum per unum Mutatio aliqua sit
  63. Ut cum dieo, Hfomo est morralis, et anima est mortale est relatio rationis,
  64. e et haec dat quod vulgo vocanit denominationem extrinsecam, quod et dici poteest de Relatione
  65. vel impeditur in aliquo.
  66. positionis. Itaque si duam Eso Petrus distat a me, 100 leucis est denominatio extrusea, et si ego
  67. movear quiescente petro, mutatur quidem distantia petri a ne sed sine reali mutatione petri, nisi
  68. quae sit in c viritate conexionis renium invesalis. Sed relatio inflaxus, seu comexionis.
  69. demoninationes intrinsecas parit, quanquam in praefelitis etiam extimsecis sevvint. i si iquis pateo
  70. mihioriatur verum quidem est relationem inter me et patiem esse influxus; sed nunc num
  71. cesset influxus omissim satris denomnatio (perse) extruseca est. Relationes igitur sunt
  72. cagtia nt rodra mertit dea u aseru se tentr 157

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7C, fol. 17r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068652:0033?run=74