Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 27r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 28v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 14 a
- ACCTDENS COM MUNE.
- Causa est coinferens natura prius illato. Interdum dicemus concarrens, que causa de concurrende potiore sumitur
- causa sufficiens est inferens na tura prius illato. Scope causae nomine simpliciter posito intelligitur sufficiens vel, prene
- Coinferens quod cum alio vel aliis sumtum constituit inferens
- Inferens est, quo posito aliquid ponitur. omne infarens est
- coinferens. Nam si per se infert, etiam cum aliis non impedi
- entibus sumtum infert. Porro non omne inferens causa est,
- cumetiam ex effectu inferatur causa.
- Coinferens idem est, quod conferens.
- quadlibet
- Connexa sunt quorum u necessario infert alterum.
- Oriri aliquid ex eodicitur, quod et assurapitus seu ausa sius
- vel saltrem coinferens primarium iae rem nabraicus
- Requisitum est sus pendens natura prins vulgo causa sine qua non
- constituens est requisitu
- madiatum, seu sine medi illationis l probatione. ita pars constituens est totius puncta etiam
- u extstat imodt
- Conjuncta sunt etiam, quae connera non sunt, modo de facto
- simul ponenda sint.
- Efficiens est causa activa
- finem ingtendens
- Medium causa, qua causo efficiens primaria alitur.
- facit esse causam
- sufficiens
- Finis est, cujus appetitio est causa conatus in agente.
- esi partes non sint, tamen sunt constituentia corporis
- Materia est constituens passivum, quod manet inmutatione, qu. an nateria sit abstractum.
- abstractum,
- Forma est constituens activum. Interdlum sumitur pro con-
- stituente mutabili. spiritus animalas sunt constituentia activa, sed non abstracta
- o mpugionem alterius reddit faciliorem, id fieri vim agentis augendo, vim aliam addendo, manente vi
- Impedimentum difficiliorem. quod fst e deminuendo vim agentis diminuendo vim auxiliantis, an
- manente vi minuentqus effectum, quod impedimentum, triste dectum est. idus fit vim alio divertendo, aut vi
- termittens non impedit cum possit
- Instrumentum est, quod agit patiendo.
- au bium pe Est et alius modus impedi-
- endi lato sesa, si eludatur actio, objectum
- amovendo, vel obliquius rediten
- pars non proficit ad effectum.
- Praeparans est producens causam futuram, vel causae futurae qualitatum requisitam
- Conservat quod impedit corruptionem.
- Exemplum universalis est particulare, sub eo comprehensum
- Occasio est rerum status s nobis conveniens ad agendum
- sine opera nostra oblatus.
- Meritum est actus praemio dignus. Demeritum poena.
- Fortuna est status rerum a nostra prudentia non dependentium
- Status est aggregatum praedicatorum mutabilium (acciden-
- tium) contemporaneorum.
- Modi existendi.
- queandu hab tiqui aquam natura priore non indiget
- dependens quod contra.
- Simplex cujus panca sunt constitutiva. Compositum cujus multa. Prorsus simplex cuius nulla
- Pertinere dicitur, quod haberi convenit.
- Periculum est facisitas mali; quod si non sequatur, savi dicimur
- seu salutem habere. posito malum esse magnum
- Permanens quod durat diu
- st
- Mutabile quod potest non durare. Praestat duvationem definuve par mutationem italibi factum
- dicitur,
- Habere dicitur A et B haberi, si ita existat B, ut eo uti possit A. Carere
- est non Habere, cum conveniret. Habere est generalius quam porsidere
- et latius sumtum, ut ad res quas cunque etiam inanines et juris expertes
- applicari possit, uti pertinere rem ad me est latius, quam jus misi inrem
- esse. Et uti habere abstrahit animus a possessione, ita pertinere a jure. Habemus
- ea, quae sunt pars nobis, item quae sunt attributa uno verbo, quae sunt in nobis. Habemus
- tamen etiom, quae non sunt in nobis nempe instrumenta agendi, amicos, res amicorum. Sunt
- mimhratendo qeidum gradus. Res amiuorum habernis contratostes communes, sel non conlorix ssanicas.
- sufficiens. Causa per se, (item causa sufficiens
- per se) est coinferens (inferens) natura prius,
- modo nihil impediat
- quod et ad requisita applicari potest, q
- requisita, secundum quid, non sin
- pliciter, idemque in inferentibus etica
- locum habere potest
- Consuspendentia, vel correqisita, quibus
- omnibus non positis, sequi
- ar de
- pum
- rem non poni. Aggregatum ergo omni–
- umi correquisitorum foret requisitum
- plenum
- , u
- inse diverht
- pulta litat mutatione facta
- in agenta et patiente
- Utimur eo quod facimus concurrere.
- ad finem nostrum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 27r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0091?run=74