Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 38r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Sapor.
  2. Ensipidum cujus sapor nullus aut tenuis.
  3. Cateri non melius quam exemplis ostenduntur.
  4. Aeris ut piperis.
  5. Amarus ut bilis.
  6. salsus ut salis vesci.
  7. Dulcis ut saccari
  8. Pinguis ut pinguedinis
  9. Acidus ut aceti
  10. Atasterus ut in ponis immaturis.
  11. Atddi potest acerbus, ut aluminis et alii complures; sed saptem illi
  12. suffecerint, ubi notandum, quratam esse solere combinationem salli
  13. et pingris, amari et acidi: censenturque priores tres calidi, posterion
  14. tres frigidi, medtius temperatus. Sed ego pene malim pinquem loco
  15. salsi et salsum loco pinguis ponere.
  16. Fragrans cujus odor gratus. Foetens cujus ingratus.
  17. Vox est sonus gutture animalis formatus.
  18. Sonus articulatus est, qui scribi potest seu qui in literas potest resolvi.
  19. marticulatus contra.
  20. sonus est magnitudo soni secundum acutum et grave, id est se-
  21. cundum velocitatem ut tatditatem tremoris, quo fit. Potest autem
  22. fortis aut debilis esse magnitudine, prout fortior ictus, etsi endem
  23. velocitas sit tremorum, nec ideo magis minus ve acutus fiat. Ut
  24. videmus eandem chordam mollius fortiusve percuosam eundem
  25. edere sonum, modo ejusdem maneat longitudinis et tensionis.
  26. Senor inter acutum et gravem medius censetur.
  27. Fortis potest esse obscurus confusione. Non adeo fortis potest esse
  28. clarus distinctione.
  29. Clarus ergo, qui bene auditur. Obscurus, qui contra.
  30. Duorum sonorum consonantia est, si proportio ictuum simplex, ut
  31. dupla, ses qui altera et c.
  32. As per sonus fit mmultis interpositis impedimentis.
  33. Sin minus, dici potest aequabilis
  34. Color
  35. Lux est qualitas lumen emittendi, quod consistit in radiis seulineis
  36. rectis in omnes partes momento ad sensum sparsis per media (quae
  37. perspicua dicuntur) ea lege, ut radius transiens a medio inmedium
  38. refringatur et in eodem medio occurrens superficier polita opacae
  39. (seu transitum impedienti) reflectatur, angulo ad angulum ini.
  40. dentia aequali.
  41. Tenebrae est privatio lucis eo loco, ad quem radii pervenire non posunt.
  42. Album consistit ex magno numero speculorum parvorum.
  43. Nigram ex magno numero caverpularum in superficie radios
  44. admissos non reflectentium.
  45. Ex albo et nigro mistus, ut cinereus et similes. ita fuscum subni-
  46. grum est dumbrlbraum.
  47. En iride ordo colorum est: ruber, flavus, viridis, coeruleus, purpurcus
  48. Et quidem viridis exflavo et coeruleo constat, et in medio est situs.
  49. Cuber est in convero, purpureus in concavo curvitatis radii retra.
  50. cti. Flavus rubro, caeruleus purpureo proxmus. converi ex justo
  51. majore, concavi ex justo minore sunt refractione.
  52. Vari ex hismisti, ut galous ex viridi et flavo, spadicersex rubro
  53. et mgto.
  54. Coins (quasi coelius) ex cinereo et caruleo aliiqu. Communes affediones mitorum.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 38r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0113?run=74