Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 38r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.98.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Sapor.
- Ensipidum cujus sapor nullus aut tenuis.
- Cateri non melius quam exemplis ostenduntur.
- Aeris ut piperis.
- Amarus ut bilis.
- salsus ut salis vesci.
- Dulcis ut saccari
- Pinguis ut pinguedinis
- Acidus ut aceti
- Atasterus ut in ponis immaturis.
- Atddi potest acerbus, ut aluminis et alii complures; sed saptem illi
- suffecerint, ubi notandum, quratam esse solere combinationem salli
- et pingris, amari et acidi: censenturque priores tres calidi, posterion
- tres frigidi, medtius temperatus. Sed ego pene malim pinquem loco
- salsi et salsum loco pinguis ponere.
- Fragrans cujus odor gratus. Foetens cujus ingratus.
- Vox est sonus gutture animalis formatus.
- Sonus articulatus est, qui scribi potest seu qui in literas potest resolvi.
- marticulatus contra.
- sonus est magnitudo soni secundum acutum et grave, id est se-
- cundum velocitatem ut tatditatem tremoris, quo fit. Potest autem
- fortis aut debilis esse magnitudine, prout fortior ictus, etsi endem
- velocitas sit tremorum, nec ideo magis minus ve acutus fiat. Ut
- videmus eandem chordam mollius fortiusve percuosam eundem
- edere sonum, modo ejusdem maneat longitudinis et tensionis.
- Senor inter acutum et gravem medius censetur.
- Fortis potest esse obscurus confusione. Non adeo fortis potest esse
- clarus distinctione.
- Clarus ergo, qui bene auditur. Obscurus, qui contra.
- Duorum sonorum consonantia est, si proportio ictuum simplex, ut
- dupla, ses qui altera et c.
- As per sonus fit mmultis interpositis impedimentis.
- Sin minus, dici potest aequabilis
- Color
- Lux est qualitas lumen emittendi, quod consistit in radiis seulineis
- rectis in omnes partes momento ad sensum sparsis per media (quae
- perspicua dicuntur) ea lege, ut radius transiens a medio inmedium
- refringatur et in eodem medio occurrens superficier polita opacae
- (seu transitum impedienti) reflectatur, angulo ad angulum ini.
- dentia aequali.
- Tenebrae est privatio lucis eo loco, ad quem radii pervenire non posunt.
- Album consistit ex magno numero speculorum parvorum.
- Nigram ex magno numero caverpularum in superficie radios
- admissos non reflectentium.
- Ex albo et nigro mistus, ut cinereus et similes. ita fuscum subni-
- grum est dumbrlbraum.
- En iride ordo colorum est: ruber, flavus, viridis, coeruleus, purpurcus
- Et quidem viridis exflavo et coeruleo constat, et in medio est situs.
- Cuber est in convero, purpureus in concavo curvitatis radii retra.
- cti. Flavus rubro, caeruleus purpureo proxmus. converi ex justo
- majore, concavi ex justo minore sunt refractione.
- Vari ex hismisti, ut galous ex viridi et flavo, spadicersex rubro
- et mgto.
- Coins (quasi coelius) ex cinereo et caruleo aliiqu. Communes affediones mitorum.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 38r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0113?run=74