Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 34r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.99.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 33v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Relatio officii in judicius.
- Tudex est, cujus munus est pronunciare de controver siis hominum (seu opinis
- nibus pugnantibus) cum effectu, seu ita, ut promunciatum pro vero habeatur.
- Litigantes qui certant de opinione.
- Patronus seu advocatus est orator litigantis.
- Cliens litigans, qui oratorem causae suae habet.
- Actor est, de cujus petitione judicium est.
- Reus est, de quo in judicio quaeritur, an debeat aliquid pati, id est, an debeat ali-
- quid fieri, quod ipsi non est gratum.
- Festis est, qui declarat, quid de facto litigioso sibi sit compertum.
- Officialis qui in officio publico est. qui in judicio ecclesiastico Episcopi locumten
- Judiciorum materia.
- Res de qua agitur in judicio. Fudicium est complexus actuum eotendentium
- ut, quod justum est, per judicem fiat verum seu existens: vel est status ratione
- certantium, per quem exitus obtineri potest.
- Persona est, quicunque in judicio concurrit.
- Actio, causa est titulus petitionis, de qua judicium est: seu petitio jure permissa
- judicium facient.
- Jus est id, quod rationis est circa bona et mala personarum a personis.
- Factum est praeteritum, circa quod quaeritur futurum secundum jus.
- Lex est generale pronunciatum circa jus.
- Situlus est caput juris.
- Partes seu actus litigantium.
- Citore est tempus designare, quo apad judicem esse debemus.
- Comparere est tempore designato apud judicem esse.
- Allegare est aliquid verum dicere.
- Probare est veritatem reddere claram.
- causam agere est in judicio agere ad obtinendam sententiam.
- Accusare est alteri crimen imputare apudjudicem.
- Excusare est imputationem criminis refutare facto concesso.
- Appellare est judicem postulare, qui judicis prioris sententiam posit reformare.
- Submittere se est remedium omittere contra sententiam judicis. Submissio, de
- claratio, qua quis concludit disputationem, ut audiat sententiam.
- Confersio est afpimatio facti proprii ab alio allegati.
- Partes (seu actus) judicis.
- Decratum est pronunciatum judicis circa aliquid, quod ad judicium pe
- tinet.
- Absolvere pronunciare, reum non debere pati, quod in judicium est dedudu,
- Damnare est pronunciare, reum debere pati, quod in jedicium est deductum.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 7D, 2, fol. 34r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068654:0209?run=74