Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6, fol. 75r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 76v); this page is its right half.
The machine reads it as
- observationes de principio juris
- Subprosidius Hennici
- Cocceji
- Henricus coccejus juris consultes insignis a sitio ejus samuele (difserlatio
- anno superiore (16)99) edita est
- () designis dissertationem cedidet de principio
- juris naturalis unico vero et adaequato
- quam ob nova jacta fundamenta celebrari
- intelligo, atque ita majore solito attentione mihi
- perligendam putavintor
- (2) principio quaeri se ait (S. 1) de communi
- aliquo universi generis huma seu jure quod
- omnes ad parendum obligat. Hoc notat esse jus
- quod Romani Gentium vocant. Ne G et quod
- vulgo primarium appella Hoc notat Romanos esse
- complexos sub jure gentium, verme unde a quibusda
- inde notat (5. 2.) Romanos
- sub jure gentium com–
- plexos, non minus quam jus gentium secundarium,
- consuetudine receptum voluntate populorum receptum
- int primario id est naturali opponi
- solet. Nec natifferre a jure divino morali, . 3) cum hoc
- quod primario
- sit tantum, naturale in scripturam divinam redactum
- (3) AddiF nullum dari jus divinam forense universale, a morali diversum,
- Nam, inquit, si Deus voluit ut ad omnes homines perfi.
- neret, jam est jus naturale H ipsissimum jus morale
- seu naturale. Sed in hac ratiocinatione faterer me
- haerere. Nam D jus naturale est, quod ex sola ratione naturali
- rationes
- quaedam per deum revelatione promulgare legem positivam jus positivum universale, seu legem
- sciri potest, sine revelatione. quid vero prohibet deum
- (4) Nec satis intelligo quod dicitur N. 5. jus Gentium
- secundarium essejus positivum quod summas potestates
- (quae aliarum gentium potestatem legislatoriam in se
- non agnoscunt) non obliget. Sane quemadmodum
- tunc cum constituitur respublica ex hominibus antea
- solutis, quisque sese obligat communi vinculo; ita plures
- summae potestates, tanquam totidem personae liberae
- commune vinculum recipere possunt. Imo sive inter
- hominibus sive homines sive inter summas potestatet
- ptars multo maxime caeteres cogere potest soletque.
- (5) jus naturae (inquil s. 6) Gentes d didicere gentes
- tum a ratione tum a traditione primorum parentum. Sane quod per rationem sciri potus id solum naturat
- Ego putem quod aeque per rationem seiri potest, sive
- naturale esse, licet a tditione fortasse confirmetur;
- quod vero traditione sola, a autem ratione sciri potest id est
- id esse jus divinum positivum. Asque ita hactenus
- doceri suevit, unde cur discedendum sit non video
- recte monetur 5.7 8 9 universale princi
- ptum juris naturae, non esse humanam secietatem
- 8et sdea despetari
- etsi ratio qu no
- principium juris, et an id negat vir egregius, contra Grotium, qui societatem, in universum, tobbestam,
- incipitur, utrum custodia societatis humanae sit
- 67
- contra Gratium, Hobbesium, Camberlandium, et statuit
- principium juris naturae adaequatum esse jussum
- Creatoris f. 9. Nam id principium debet tale esse P. 10
- ut omnia juris naturae praecepta inde peru ultimo
- aeud deum saemia meriri possunt, ea omnia etiam justa esse jurts naturalis praecapta censendebere. per legitimam consequentiam inferri possint. Recte
- principia
- ipsique scrip luresacae omnibus hominibus olservandam. Et taliaes q dicuntur paecepta Noac hidarum.
- esic do. falis e aetentat inqueit su) ist rduntas rcatiris
- norpnis
- paternamanlandum amdo
- ipsa natura duce et quod ut
- Cicero ait pro Milon non didicimus
- legimus accepimus; verum a natura
- ipsa arripuitans, hansimus, expressimas
- seu expressa oluntate
- =sive lege sive more.
- Haut ae sine controversia
- multo superior, ad recipiendum jus
- semper
- jus est, licet fortasse per rationem non sciatur, sed per
- traditionem. S tamen Attamen sed contra
- =divinae voluntatis
- qui motuum metum, cumberlandium
- et si miles, qui mutuamvenerlentia
- petati
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6, fol. 75r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068659:0145?run=74