Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6, fol. 76v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 75r); this page is its left half.
The machine reads it as
- aliquid opponi
- et prudente contradici potuisse miror. Uti propor=
- tionem it aquai et aequalitatum, ita et aequitatis
- et convenientia regulae aeternis rationibus constant
- aliquando
- inq. peripittere
- emplgratia
- dium sui jubere ut aliquis matus sit, ut sine
- causa id est qui in delta nalus sit, et solius voluptatis suae
- sob voluptats causa alios homines crociet innocentes
- cruciet impossibile est. Et nique tutum, neque.
- Et parum dignum deo est, par in parum
- diguum gravitate docentis, hoc uti effugio, ut deus
- eum qui cur eum cui talia, aliquando imperaturus
- armissurus
- et tale
- hoc solo quia arbitrari
- aeterno a jussu suo excepisse dicamus, s. 43. ut factum scilicet scelus esse desinat
- sit inde ab aeter scelera imperaturus sit, ab
- Rect Rectius a Gratio diclumm est quae a deo permittuntur aut jubentur
- icemu
- non male non in iis cipsam mai malitatis
- rationem cessare, Ut cum ft Hebraei vasa
- Aegyplorum absculere; cerum est, qquis erim
- neget deum esse dominum rerum, et auterre Aegyptiis
- omnia, iprocelitisque donare potuisse. Et incestum interfladum bou
- absolute matum esse non est dicendum s permissumque
- permittiqe in liberis Adami ipsa naturali ratione permissum
- ratio enim non minus dispensati quam deus
- dispensatione rigr utitur quam deus. Uti detegi
- quae natura tegi p jubet turpe non est, si salutis
- causa fiat. Res ipsi initur i A reipsa igitur
- mat quo A ri Cessat ergo crimen non uuda
- dei excipientis dispensantisque voluntate, sed sublata
- cum ait
- (4) Praeclariis ipse autor disserit . Actus natura
- prohibendi ratione
- sua alios aliis esse meliores, ut d docere praestantius
- est quam vestem facere, et majorem perfectionem
- virtutis nomine venire. Et f. 47. cum Deus et
- Ens sit perfectissimum et perfectissimum bonorum
- largitorem, sequi quo perfectius quid sagitur
- eo magis ei placere, largiusque esse remuneraturum
- Itaque non volu sed hinc sequitur perfectionem
- actuum intrinsecam, nonm soluntatem dei
- susti r justitiae fontem esse. Nam quae satio
- facis ut alius actus aliosit perfector, fa qua natura perfector
- sacuptiam ut aliquis actus sit pravus, sua patura
- pravus, qui scilicet obest perfectionem destruit, aut
- ac pietatis studiosorm
- imperfectionesq, inducit. Mipum igitur est cl.
- autorem in actibus arbitrio hominum pelictis
- jussis aut prohibitis non agnoscere, cum in his appareet, quia sc boni molive sunt, non contra bonima
- prohibitive. Nec Et quod git addit nullos alios actus ob perfectionem deo placere
- nultus magis, tantaque sit ui
- posse felicitatisque praemia ab eo expectare nisi qui hominum arbitrio relicti sunt
- quia in eo qui necessitate legis compulsus agit praecepti impulsus agit, in eo nulla virtutis et
- perfectionis ratio sit: aHaec valde miror a dici potuisse. Quasi scilicet jostus ob
- solam legem praecepti necessitatem, poenaque motumnoe on
- errima anjini
- grerum atiq i postaum ex ipsa sussi deum
- et totis viribus
- emu
- nest omnicam apsun, proxi
- si possit
- ad metior
- so lerem potit u qua serent
- 67
- aeud deum saemia meriri possunt, ea omnia etiam justa esse jurts naturalis praecapta censendebere. per legitimam consequentiam inferri possint. Recte
- su
- differentiam bonitatis naturalem agnoscere, et ut sit dicam jus haturae a jussumindependens, at in
- multo magis, et vel ideo unt pro jussi prohibitive
- teo jossi sint procibitive; m ve quia jussiant prohibiti sunt
- ex ceptum est,
- VTallor Theolgorum consensu
- vi inutilis est, non tantum no
- praemio carebissed et xoenam sentiet
- Christus dixit drbore
- ferunt, caesas in
- inte pieate inveneatia acntam voca
- et, si concedente duo Autone
- ex natura actuum venit ut
- praemium mereantur, etiam ex
- natura actuum veniet
- amium mereantur, adeoque debeant
- eni nen ttur
- trum ergo
- voluntate
- luniversalem o
- Unde vula
- in se virtutem cum
- lapud phulosopho
- Tum contra aliis sapientibus
- tanto quisque justior motatur
- quanto minus metu aut
- mercede, quanto mag
- terum humano sure ponest
- aliquid licitum esse quod non
- sit hanestum, divino et natural
- jdrc non potest, et si D. 49
- contrarium defendi viaiatur
- Unde valde mirum dictu
- est, quod habetur s. 50
- lege natura non compelli
- homines ad exercendas
- hasaru in fallor irptat
- satio intelligitur
- alias es alitorem dissertationi
- jus in iis tartum
- alio plane quam hactenus sensu
- vocabula isurpare; qua
- it quae vi quadam et necess
- necissi tate extorquuetur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6, fol. 76v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068659:0148?run=74